Gadki wiejskiego proboszcza

Nad Jordanem Jan odkrył, że Jezus to oczekiwany Mesjasz, Syn Boży i daje o Nim świadectwo. „Ja to ujrzałem i daję świadectwo, że On jest Synem Bożym” (J 1,34). Czy mam takie samo poczucie, że Jezus jest tym, na którego czekałem, kto ofiaruje mi prawdziwe spełnienie i nie pozwoli upaść? Gdzie i w jaki sposób w mojej codzienności mogę dać świadectwo o Jezusie?

Wspominając chrzest Pana Jezusa w Jordanie, myślimy także o naszym chrzcie, który jest początkiem i fundamentem naszego chrześcijańskiego życia. W chrzcie Ojciec potwierdza, kim jest Jezus, umiłowany Syn, który staje się naszym sługą. Jest to również zaproszenie do ponownego odkrycia i życia naszym chrztem, który czyni nas Jego dziećmi i braćmi. Jak możemy nieustannie wzrastać w jedności z Jezusem i naśladowaniu Go? Jak możemy uczynić z chrztu celebrację i przekaz wiary?

Ewangelia (Mt 2, 1-12)

Pokłon mędrców ze Wschodu

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Gdy Jezus narodził się w Betlejem w Judei za panowania króla Heroda, oto mędrcy ze Wschodu przybyli do Jerozolimy i pytali: «Gdzie jest nowo narodzony Król żydowski? Ujrzeliśmy bowiem Jego gwiazdę na Wschodzie i przybyliśmy oddać Mu pokłon».

Skoro to usłyszał król Herod, przeraził się, a z nim cała Jerozolima. Zebrał więc wszystkich arcykapłanów i uczonych ludu i wypytywał ich, gdzie ma się narodzić Mesjasz. Ci mu odpowiedzieli: «W Betlejem judzkim, bo tak zostało napisane przez Proroka: A ty, Betlejem, ziemio Judy, nie jesteś zgoła najlichsze spośród głównych miast Judy, albowiem z ciebie wyjdzie władca, który będzie pasterzem ludu mego, Izraela».

Wtedy Herod przywołał potajemnie mędrców i wywiedział się od nich dokładnie o czas ukazania się gwiazdy. A kierując ich do Betlejem, rzekł: «Udajcie się tam i wypytajcie starannie o Dziecię, a gdy Je znajdziecie, donieście mi, abym i ja mógł pójść i oddać Mu pokłon». Oni zaś, wysłuchawszy króla, ruszyli w drogę.

A oto gwiazda, którą widzieli na Wschodzie, postępowała przed nimi, aż przyszła i zatrzymała się nad miejscem, gdzie było Dziecię. Gdy ujrzeli gwiazdę, bardzo się uradowali. Weszli do domu i zobaczyli Dziecię z Matką Jego, Maryją; padli na twarz i oddali Mu pokłon. I otworzywszy swe skarby, ofiarowali Mu dary: złoto, kadzidło i mirrę.

A otrzymawszy we śnie nakaz, żeby nie wracali do Heroda, inną drogą udali się z powrotem do swojego kraju.

Trwamy w radości z narodzin Chrystusa, obchodząc drugą niedzielę po Narodzeniu Pańskim. Pozwala ona nam po raz kolejny wsłuchać się w słowa Prologu Ewangelii św. Jana. Można go odczytać jako deklarację miłości, która ujawnia się, dojrzewa do stania się ofiarą w ewangelicznej wędrówce, prowadzącej do męki i krzyża. Jest to droga na której Jezus objawia nam miłość Boga. Jaki jest twój sposób kochania i w czym chciałbyś go zmienić? Spróbuj przypomnieć sobie miłość Boga do ciebie: za co chcesz podziękować?

Ewangelia (Łk 2, 16-21)

Pasterze pośpiesznie udali się do Betlejem i znaleźli Maryję, Józefa oraz leżące w żłobie Niemowlę. Gdy Je ujrzeli, opowiedzieli, co im zostało objawione o tym dziecięciu. A wszyscy, którzy to słyszeli, zdumieli się tym, co im pasterze opowiedzieli.

Lecz Maryja zachowywała wszystkie te sprawy i rozważała je w swoim sercu. A pasterze wrócili, wielbiąc i wysławiając Boga za wszystko, co słyszeli i widzieli, jak im to zostało przedtem powiedziane.

Gdy nadszedł dzień ósmy i należało obrzezać dziecię, nadano Mu imię Jezus, którym Je nazwał Anioł, zanim się poczęło w łonie Matki.

W Niedzielę Świętej Rodziny modlimy się słowami papieża Franciszka kończącymi adhortację Amoris laetitia (Radość miłości): „Święta Rodzino z Nazaretu, uczyń także nasze rodziny środowiskami komunii i Wieczernikami modlitwy, autentycznymi szkołami Ewangelii i małymi Kościołami domowymi”. Jak w naszych rodzinach możemy naśladować wiarę, prostotę i pokorę Świętej Rodziny? Jak możemy w sposób bardziej wiarygodny przekazywać wiarę naszym córkom i synom?

Wielbimy Cię, Jezu, zrodzony z Dziewicy,

 I Twego Ojca, i Ducha Świętego,

 Gdy dziś sławimy męczeństwo Szczepana

 Uwieńczonego koroną zwycięstwa.

Niech nasze serca będą otwarte jak kołyska, aby Chrystus mógł narodzić się w każdej duszy tej nocy i stamtąd każde serce zaleje światłem

—Święty Oscar Romero

Wigilia 1977

Pełnych światła i nadziei Świąt Bożego Narodzenia.

Niech nasze serca będą otwarte jak kołyska, aby Chrystus mógł narodzić się w każdej duszy tej nocy i stamtąd każde serce zaleje światłem

—Święty Oscar Romero

Wigilia 1977

Pełnych światła i nadziei Świąt Bożego Narodzenia.

Dzisiejsza Ewangelia przedstawia przyjście na świat Pana Jezusa z perspektywy świętego Józefa. Jest on wzorem wiernego sługi i jak Maryja powiedział Panu Bogu swoje fiat – „niech mi się stanie według twego słowa”. Uczy on nas umiejętności odczytywania i rozumienia znaków, jakie daje nam Pan Bóg oraz odpowiedzi na nie swoim życiem i współpracy z Emmanuelem w dziele zbawienia świata i człowieka. Jak możemy doprowadzić rozczarowanych ludzi, zwłaszcza młodych, do żywej wiary w Boga? Jak możemy przekształcić wiarę z czysto zewnętrznego zachowywania prawa w aktywne posłuszeństwo Bogu?