Geekosfera

Witajcie w Geekosferze!

Po 7 latach Gwiezdne Wojny wróciły do kin… i niestety nie wróciły w wielkim stylu. W naszej recenzji filmu „Mandalorian i Grogu” gadamy o tym, dlaczego ten seans bardziej przypomina rozwleczony odcinek serialu niż pełnoprawne kinowe widowisko.

Jest trochę widowiska, jest trochę akcji, jest Grogu, są nawiązania, są znajome twarze i znajome motywy… ale jest też masa problemów. Miałka fabuła, generyczne lokacje, przewidywalność, brak stawki i wrażenie, że oglądamy korporacyjnie odhaczony produkt, a nie film, który naprawdę ma coś do powiedzenia w świecie Star Wars.

Mówimy też o tym:
– czemu Mandalorian działa tu bardziej jak kosmiczny John Wick niż bohater z prawdziwego zdarzenia,
– dlaczego nowa republika znowu wygląda jak prowizorka,
– co nie zagrało w fabule i scenach akcji,
– oraz czy „Mandalorian i Grogu” w ogóle był potrzebny jako film kinowy.

Nie jest to katastrofa. To chyba nawet najgorsze, co można o tym filmie powiedzieć. On po prostu… jest.

Nasze miejsca w sieci:
🌐 Portal: https://geekosfera.pl
📘 Facebook: https://facebook.com/geekosferapl
📸 Instagram: https://instagram.com/geekosfera.pl
🐦 Twitter/X: https://twitter.com/geekosfera
☕ Postaw nam kawę: https://buycoffee.to/geekosfera

#MandalorianIGrogu #StarWars #TheMandalorian #Grogu #BabyYoda #GwiezdneWojny #Recenzja #Geekosfera

Witajcie w Geekosferze!

Finał 1. sezonu Star Trek: Strange New Worlds stawia Pike’a przed pytaniem, od którego trudno uciec: czy da się oszukać własne przeznaczenie? W 10. odcinku dostajemy bardzo trekowy dylemat, mocne mrugnięcie do klasyki i finał, który naprawdę potrafi wciągnąć.

W nowym materiale gadamy o tym, czemu ten odcinek działa tak dobrze, dlaczego nawiązanie do Balance of Terror robi robotę, co nam zgrzyta w nowym Kirku i czemu mimo kilku minusów to dla nas najmocniejszy epizod całego pierwszego sezonu. Nie obyło się też bez narzekania na pewne discoveryjowe naleciałości, bo niestety nawet tutaj potrafią się przypomnieć.

Jeśli oglądacie Strange New Worlds razem z nami, to jest odcinek, o którym naprawdę warto pogadać.

Nasze miejsca w sieci:
Portal: https://geekosfera.pl
Facebook: https://facebook.com/geekosferapl
Instagram: https://instagram.com/geekosfera.pl
Twitter/X: https://twitter.com/geekosfera
☕ Postaw nam kawę: https://buycoffee.to/geekosfera

#Geekosfera #StarTrek #StrangeNewWorlds #StarTrekStrangeNewWorlds #ChristopherPike #CaptainPike #Romulanie #Kirk #Recenzja #StarTrekPL

Witajcie w Geekosferze!

Tym razem cofamy się do 1975 roku i sprawdzamy film, który wygląda jak postapo sprzed całego późniejszego postapo. „Chłopiec i jego pies” to dziwna, momentami creepy, momentami absurdalna wizja świata po nuklearnej katastrofie — z młodym Donem Johnsonem, gadającym psem i klimatem, przy którym bardzo łatwo pomyśleć o Fallout, Mad Maxie i całej reszcie pustynnego towarzystwa.

To jest też jeden z tych filmów, które bardziej zostawiają z pytaniami niż dają gotowe odpowiedzi. Z jednej strony wciąga swoim światem, z drugiej potrafi celowo wytrącić z równowagi. No i ma końcówkę, obok której naprawdę trudno przejść obojętnie.

Ten odcinek powstał dzięki Markowi, który postawił nam kawę i podrzucił ten tytuł do obejrzenia — dzięki! ☕ Jeśli lubicie takie bardziej nietypowe, starsze i trochę zapomniane sci-fi, to zdecydowanie warto dać temu filmowi szansę.

Dajcie znać, jak wy odbieracie „Chłopca i jego psa” i czy ta końcówka rozwaliła was tak samo jak nas.

🌐 Nasze miejsca w sieci:
Portal: https://geekosfera.pl/
Facebook: https://facebook.com/geekosferapl/
Instagram: https://instagram.com/geekosfera.pl/
Twitter/X: https://twitter.com/geekosfera
☕ Postaw nam kawę: https://buycoffee.to/geekosfera

#Geekosfera #ChlopiecIJegoPies #ABoyAndHisDog #PostApo #SciFi

Witajcie w Geekosferze!

Mortal Kombat 2 w końcu robi to, na co czekaliśmy po poprzedniej części: daje nam turniej, daje więcej walk, daje więcej frajdy i dorzuca Johnny’ego Cage’a, który po prostu kradnie ten film bez pytania.

To nadal nie jest kino, które udaje coś więcej, niż jest. I całe szczęście. Fabularnie tu naprawdę nie ma co doktoryzować się nad wielkim sensem życia, ale ten film ma jedną dużą przewagę – wie, czym chce być. To czysta, krwawa, bezczelnie rozrywkowa jazda, która wreszcie nie krępuje się własnym growym rodowodem.

Jest turniej. Są walki. Są metażarty. Jest Kano, jest Kitana, jest Baraka i jest Karl Urban jako Johnny Cage, który robi tu robotę pierwszorzędną. Jasne, nie wszystko siadło idealnie – wątek amuletu trochę miesza, a kultowy motyw muzyczny aż prosił się, żeby częściej wybrzmieć w pełnej wersji. Ale jako kinowa rozrywka? To naprawdę działa.

Jeśli poprzedni Mortal z 2021 roku wydawał wam się za bardzo „rozbiegówką”, to tutaj dostajecie już mięso. Twórcy najwyraźniej wyciągnęli wnioski z krytyki i zamiast znowu obiecywać turniej, po prostu go dają.

Dajcie znać, jak wam siadł Mortal Kombat 2. Też macie wrażenie, że to Johnny Cage trzyma ten film za mordę, czy jednak najbardziej kupili was inni zawodnicy?

🌐 Nasze miejsca w sieci:

Portal: https://geekosfera.pl/
Facebook: https://facebook.com/geekosferapl/
Instagram: https://instagram.com/geekosfera.pl/
Twitter/X: https://twitter.com/geekosfera
☕ Postaw nam kawę: https://buycoffee.to/geekosfera

#MortalKombat #JohnnyCage #Geekosfera

🎬 Witajcie w Geekosferze!

Po „Unicestwieniu” seria była w takim miejscu, że reboot Mortal Kombat z 2021 roku można było odpalać głównie z odruchem obronnym. A tu niespodzianka — film od pierwszych minut wjeżdża z feudalną Japonią, śniegiem, krwią i klimatem, który od razu mówi: dobra, tym razem ktoś tu jednak miał pomysł.

W naszej recenzji sprawdzamy, czemu ten Mortal Kombat ogląda się zaskakująco dobrze, choć jednocześnie ma jeden bardzo konkretny problem — to w dużej mierze Mortal Kombat bez właściwego turnieju. Gadamy też o Colu, który podzielił widzów, o sprytnym pomyśle z arkanami, o tym, że Kano kradnie tu pół filmu, i o tym, dlaczego powrót kultowego motywu muzycznego dalej robi robotę.

To nie jest kino, które chce udawać coś więcej niż jest. Ma być krwawo, efektownie, z growymi smaczkami i z bohaterami, którzy mają się naparzać ku uciesze widza — i właśnie na tym poziomie ten reboot naprawdę się broni.

Dajcie znać, jak wy patrzycie na Mortal Kombat z 2021 roku — siadł wam ten reboot, czy jednak brak prawdziwego turnieju za bardzo tu uwiera?

🌐 Nasze miejsca w sieci:
Portal: https://geekosfera.pl/
Facebook: https://facebook.com/geekosferapl/
Instagram: https://instagram.com/geekosfera.pl/
Twitter/X: https://twitter.com/geekosfera
☕ Postaw nam kawę: https://buycoffee.to/geekosfera

#Geekosfera #MortalKombat #MortalKombat2021 #Scorpion #SubZero

🎬 Witajcie w Geekosferze!

Wracamy do tygodnia z Mortal Kombat i tym razem wchodzimy w rejony, gdzie robi się naprawdę źle. Bardzo źle. „Mortal Kombat 2: Unicestwienie” to nie jest ten rodzaj fatalnej produkcji, z której można się po prostu pośmiać i bawić na seansie. To sequel, który dostał większy budżet, więcej postaci i więcej ambicji, a mimo to rozjechał się praktycznie na każdym możliwym poziomie.

W naszym nowym materiale gadamy o tym, jak ten film wymienia twarze, gubi sens, topi się w chaosie, dorzuca efekty specjalne wołające o litość i momentami wygląda tak, jakby nikt na planie do końca nie wiedział, co właściwie kręci. A jednak to wszystko jest na swój sposób fascynujące, bo rzadko trafia się sequel, który tak koncertowo potrafi rozwalić to, co jeszcze jakoś działało w poprzedniej części.

Jeżeli pamiętacie „Unicestwienie” z dawnych lat, to możecie się zdziwić, jak bardzo ten film dziś nie wytrzymuje próby czasu. A jeżeli nie pamiętacie go wcale — być może to nawet lepiej.

🌐 Nasze miejsca w sieci:
Portal: https://geekosfera.pl/
Facebook: https://facebook.com/geekosferapl/
Instagram: https://instagram.com/geekosfera.pl/
Twitter/X: https://twitter.com/geekosfera
☕ Postaw nam kawę: https://buycoffee.to/geekosfera

#Geekosfera #MortalKombat #MortalKombatAnnihilation #Unicestwienie #Recenzja #Film #Kino #FilmyLat90 #AdaptacjaGry

Witajcie w Geekosferze!

Zaczynamy nasz tydzień Mortal Kombat od filmu, który dla wielu widzów był jednym z pierwszych naprawdę udanych ciosów Hollywood w stronę ekranizacji gier. Mortal Kombat z 1995 roku to dziś trochę kapsuła czasu, trochę wehikuł nostalgii, trochę kampowe kino kopane… ale też zaskakująco sprawna adaptacja, która po prostu wiedziała, czym ma być.

W materiale gadamy o tym, dlaczego ten film zadziałał dużo lepiej niż ówczesne Super Mario Bros., czemu prostota była tu zaletą, jak wypadają bohaterowie, walki i fanserwis oraz dlaczego ten soundtrack do dziś siedzi w głowie po pierwszych sekundach. Nie uciekamy też od wad — PG-13 boli, CGI miejscami wyraźnie się zestarzało, a nostalgia na pewno pomaga w odbiorze.

Ale nawet z tym wszystkim Mortal Kombat z 1995 roku nadal broni się jako bardzo przyjemna, bezpretensjonalna i po prostu dobrze czująca materiał ekranizacja gry. Jeśli wychowaliście się na automatach, Amidze, fatality rozpisanych na kartce albo po prostu chcecie sprawdzić, czy ten film po latach dalej kopie — zapraszamy.

Nasze miejsca w sieci:
Portal: https://geekosfera.pl/
Facebook: https://facebook.com/geekosferapl/
Instagram: https://instagram.com/geekosfera.pl/
Twitter/X: https://twitter.com/geekosfera
☕ Postaw nam kawę: https://buycoffee.to/geekosfera

Dajcie znać, czy Mortal Kombat (1995) dalej daje radę, czy jednak działa już głównie na sentymencie.

#Geekosfera #MortalKombat #Recenzja #Filmy #Gaming

Witajcie w Geekosferze!

Wracamy na pokład Enterprise i od razu robi się bardzo gęsto, bo 9. odcinek 1. sezonu Star Trek: Strange New Worlds bez większych ceregieli odpala tryb „Obcy na pokładzie”. Jest survival horror, jest klimat, jest napięcie, jest bardzo sprawnie zrobiona zabawa konwencją… ale jest też pytanie, czy przy okazji nie rozjechano nam trochę Gorna.

W tym materiale rozmawiamy o tym, jak działa tutaj alienowy klimat, czemu ten odcinek ogląda się naprawdę dobrze, dlaczego śmierć Hammera robi robotę i gdzie zaczynają się nasze zgrzyty z tym, jak Strange New Worlds rozwija Gorna. No i oczywiście wracamy też do wątku Uhury, który z jednej strony ma sens, a z drugiej przypomina, że cały czas siedzimy w prequelu.

Jeśli oglądaliście ten odcinek, to dajcie znać: kupił was bardziej jako kosmiczny horror, czy jednak bardziej wybiliście się z rytmu przez to, co zrobiono tutaj z Gornami?

Nasze miejsca w sieci:
Portal: https://geekosfera.pl/
Facebook: https://facebook.com/geekosferapl/
Instagram: https://instagram.com/geekosfera.pl/
Twitter/X: https://twitter.com/geekosfera
☕ Postaw nam kawę: https://buycoffee.to/geekosfera

#StarTrek #StrangeNewWorlds #Geekosfera #Gorn #SciFi

🎬 Witajcie w Geekosferze!

Ten materiał powstał dzięki Markowi, który postawił nam kawę i podrzucił tytuł absolutnie nieoczywisty. No i trzeba przyznać — trafił idealnie.

„Wojna światów: Następne stulecie” to jeden z tych filmów, po których człowiek siedzi chwilę w ciszy i myśli: co ja właściwie właśnie obejrzałem? To polskie science fiction z 1981 roku, inspirowane Wellsem, ale idące kompletnie własną drogą — bardziej w stronę symboliki, groteski, totalitarnego absurdu i mediów, które ogłupiają boleśnie skutecznie.

W materiale rozmawiamy o tym, dlaczego ten film jest dziś aż niepokojąco aktualny, jak potężnie działa tu Roman Wilhelmi, czemu sztuczność dialogów i teatralność scen nie są wadą, tylko świadomym narzędziem, i jak Andrzej Szulkin zrobił rzecz dziwną, niewygodną, momentami wręcz hipnotyczną.

To nie jest seans, który prowadzi widza za rękę. Ale właśnie dzięki temu zostaje w głowie na długo.

🌐 Nasze miejsca w sieci:
👉 Portal: https://geekosfera.pl/
👉 Facebook: https://facebook.com/geekosferapl/
👉 Instagram: https://instagram.com/geekosfera.pl/
👉 Twitter/X: https://twitter.com/geekosfera
☕ Jeśli chcesz wesprzeć Geekosferę: https://buycoffee.to/geekosfera

💬 Dajcie znać, czy znaliście wcześniej „Wojnę światów: Następne stulecie” i czy was też uderzyło to, jak bardzo ten film nadal potrafi działać. No i koniecznie napiszcie, jak odczytujecie jego finał.

#Geekosfera #WojnaŚwiatówNastępneStulecie #PolskieScienceFiction

🎬 Witajcie w Geekosferze!

W naszym trekowym świętowaniu 60-lecia przyszła pora na film, który na papierze brzmi jak kompletny odlot, a w praktyce okazuje się jednym z najwdzięczniejszych Star Treków w historii. Star Trek IV: Powrót na Ziemię bierze ekipę po rozwaleniu Enterprise, po całym kosmicznym chaosie i wysyła ją w przeszłość, żeby uratować… wieloryby.

I najpiękniejsze jest to, że to naprawdę działa.

W materiale rozmawiamy o tym, dlaczego ten film mimo absurdalnego punktu wyjścia ogląda się tak dobrze, skąd bierze się jego lekkość, czemu humor trafia tu wyjątkowo celnie i jak Leonard Nimoy jako reżyser zrobił z tej historii coś jednocześnie bardzo przystępnego i bardzo trekowego.

Jest tu San Francisco lat 80., jest Spock uczący się funkcjonować w „naszych” czasach, jest Checkov szukający nuklearnych okrętów, jest słynne „Hello, computer”, a pod tym wszystkim siedzi jeszcze całkiem mocny ekologiczny wydźwięk. No i właśnie o to chodzi w tej części — to nie jest może najbardziej monumentalny Trek, ale za to jeden z tych, które po prostu ogląda się z ogromną przyjemnością.

Jeśli świętujecie z nami 60-lecie Star Treka, to Powrót na Ziemię jest obowiązkowym przystankiem.

🌐 Nasze miejsca w sieci:
👉 Portal: https://geekosfera.pl/
👉 Facebook: https://facebook.com/geekosferapl/
👉 Instagram: https://instagram.com/geekosfera.pl/
👉 Twitter/X: https://twitter.com/geekosfera
☕ Jeśli chcesz wesprzeć Geekosferę: https://buycoffee.to/geekosfera

💬 Dajcie znać, czy Star Trek IV: Powrót na Ziemię też kupił was tym swoim kompletnie nieoczywistym klimatem. To dla was jeden z najlepszych Treków starej ery, czy raczej sympatyczny odjazd, który działa lepiej, niż powinien?