In een extreem gepolariseerd wereldbeeld sterft de democratie. Democratie is immers gebaseerd op de vrije uitwisseling van ideeën en standpunten, maar ook op het zoeken naar gemeenschappelijkheid. Wanneer die middelpuntzoekende kracht wegvalt, verliest het begrip ‘samenleving’ elke betekenis.

Bestaat ons leven alleen uit topmomenten en superlatieven? Wie sociale media bekijkt, zou het echt wel vermoeden. We ervaren fictie steeds meer als gewenste realiteit en de werkelijkheid steeds meer als te vermijden fictie...

De VRT-reeks 'Godvergeten' over kindermisbruik in de Kerk heeft vele emoties losgemaakt. Zwijgen is - ook voor gelovigen - geen optie. De slachtoffers hebben recht op erkenning.

In deze podcast vertellen Lies en Elke openhartig over hun ervaringen als single. Wat vinden ze fijn als alleenstaande en wat vinden ze moeilijk? Hoe komen ze financieel rond en bij wie kunnen ze in het volste vertrouwen terecht? Heb je zelf ook wat te vertellen als single? Misschien ben jij dan de volgende podcast-gast...

In Vlaanderen is 36% van de bevolking alleenwonend.  Daarnaast is 10% van de bevolking alleenstaand met minderjarige kinderen. In totaal gaat het over 46% van de Vlaamse bevolking. Dat is bijna de helft. En toch voelt die groep zich op tal van vlakken zwaar gediscrimineerd, miskend en niet begrepen.

Het heeft altijd iets tragisch wanneer mensen die ooit het roer in handen hebben gehad van een organisatie, op een bepaald ogenblik de aandrang voelen om er publiek afstand van te nemen. Dat moet te maken hebben met een heftig gevoel van onbegrip of frustratie. 

Er bestaat bezorgdheid over zogenaamde 'toxische positiviteit'. Dat is de neiging om - vooral op sociale media - alleen maar positieve, upbeat berichtjes te posten, waardoor het lijkt alsof het leven altijd een feest is en je niet mag 'toegeven' aan problemen of zorgen. Er bestaat minder bezorgdheid over toxische negativiteit. Dat is de kwalijke tendens - vooral op het publieke forum - om alleen maar te klagen, te zagen en het negatieve te zien in wat er rondom ons gebeurt. Dat kan beter...  

Vorig jaar was ik een halfuurtje te vroeg voor de 11 novemberviering in de kerk van Everberg.  Ik schreef toen een stukje over de zin van dit soort herdenkingen en over de waarde van bezinning, verbondenheid en spiritualiteit.  Vandaag hoort u het in deze podcast.

Recent dook het spook van de verlenging van landingsbaan 25L van de nationale luchthaven van Zaventem weer op. Door die verlenging zouden grote delen van Kortenberg, Erps-Kwerps en Steenokkerzeel onleefbaar worden. Dat is onaanvaardbaar. Onze regio verdient een luchthavenbeleid dat het welzijn en de leefbaarheid van de omwonenden ernstig neemt.

Waar in het nieuws dat ons elke dag wordt opgelepeld, krijgen we voorbeelden van positief engagement, van solidariteit, van mensen die het voor elkaar opnemen en die elkaar ondersteunen? Moeten we dan stomverbaasd zijn dat extremisme blijft doorgroeien en dat zwart-wit denken de overhand krijgt?