De idee dat een samenleving kan worden gestuurd via andere methodes dan het gebruik van knots, goedendag en hete pek, is van vrij recente datum. Toch is geen enkel maatschappelijk systeem zo verguisd en zo beschimpt als de politiek. 

Jongeren brengen een groot deel van hun leven door op de schoolbanken. De manier waarop ze daar een beeld ontwikkelen van zichzelf, van hun omgeving en van de wereld, bepaalt sterk hun latere visie op mens en maatschappij. Wordt dat een beeld in zwart-wit of in kleur?

Wie het heeft over factoren die zwart-wit denken, polarisering en extremisme bevorderen, denkt niet spontaan aan economie, beurzen en banken. Dat zouden we beter wél doen, zoals wordt aangetoond in het boek "Wij denken wat u zegt".

“Wij denken wat u zegt.” ligt binnenkort in de boekhandel. Het boek biedt een grondige analyse van de mechanismen die leiden tot zwart-wit denken, populisme en manipulatie. Vandaag gaan we in op de cruciale rol van (sociale) media in onze beeldvorming over de werkelijkheid. 

“Wij denken wat u zegt.” ligt binnenkort in de boekhandel. Het boek biedt een grondige analyse van de mechanismen die leiden tot zwart-wit denken, populisme en manipulatie. Vandaag gaan we in op de cruciale rol van taal als manipulator.

In de nieuwe reeks "Het boek is beter ..." wordt vandaag een tipje van de sluier gelicht van mijn nieuwe boek. Het draagt de titel 'Wij denken wat u zegt. De taal van het populisme'. Welke factoren bepalen zwart-wit denken en extremisme? En wat kunnen we eraan doen?

Onlangs ben ik naar de opendeurdag geweest van de beste school van West-Europa. Misschien niet uw beste school, maar wel de mijne. Waarom? Omdat heel mijn leven er richting en kleur heeft gekregen.

Wie willen we als vrienden, leiders en staatslieden? De nieuwe tsaren die met leugens en geweld de wereld verdelen tussen 'wij' en 'zij'? Of de moedige, bescheiden Gutmenschen die zich elke dag inzetten voor vrede en verbondenheid? Nelson Mandela gaf het goede voorbeeld ...

Een eetstoornis kan een verwoestende invloed hebben op iemands leven.  En op haar omgeving.  De oplossing lijkt simpel: eet gewoon wat meer of net wat minder.  Maar zo eenvoudig is het niet.  Een zeer persoonlijk vader-dochter gesprek... 

Vorig weekend werd mijn schoonmoeder begraven. Een kleine vrouw die groots was in haar dromen én in haar daden. Een plots hartfalen werd haar fataal. Het afscheid doet pijn.