Yedinci mutluluk tutumu, yani (Ne mutlu barış sağlayanlara, onlar Tanrı'nın oğulları olarak çağırılacaklar) sözü, Tanrı'nın çözümünün birer parçası olanların hizmetiyle ilgilidir. İnsanlar Tanrı'dan uzak ve O’na yabancıdırlar. Eğer bizler Tanrı ile barıştıysak - O'nunla olan ilişkimizde aklanmış olduğumuz ilan edildiyse - o zaman Tanrı‘nın bizi, başkalarının da O'nunla barışmasında kullanmasından daha doğal bir şey olamaz! Tanrımız ayrıca, hem küs olduğumuz, konuşmadığımız kimselerle barışmamıza yardım edecek, hem de birbirleriyle küs olan, husumet içinde olan insanların barışması için bizi kullanacaktır.

“Merhametli olanlara ne mutlu, çünkü onlara merhamet edilecektir. Temiz yürekli olanlara ne mutlu, çünkü onlar Tanrı’yı görecekler. Merhamet, karşılık beklemeden gösterilen sevgi anlamına gelir. İsa’nın öğrencileri, Onun çözümlerinin ve cevaplarının birer parçası ve sevgisinin kanalları olabilmek için böyle bir sevgiye sahip olmalıdırlar. Merhamet gösterdiğimizde insanlar bunu anlamakta zorluk çekebilirler, çünkü karşılıksız sevgiyi anlayabilmek gerçekten zor bir şeydir, özellikle bu sevgiyi daha önce hiç yaşamamış, görmemiş insanlar için. Tanrı bizi sevdiği gibi biz de insanları karşılıksız bir sevgiyle seversek, düşünce ve niyetlerimiz de temiz olacaktır!

Doğruluğa acıkıp susamak, doğru olanı gayretle öğrenmeye çalışmaktır. Ne yaptığınız ve nasıl hareket ettiğiniz Tanrı için önemlidir. Bizler herhangi bir şey yapmaya değil, doğru olanı yapmaya çağrıldık. İncelemekte olduğumuz Gerçek mutluluk tutumlarını bizler bir sistem içinde görüyoruz. Bunlar ikili beyitler halinde bulunurlar. Örneğin ruhta yoksul olmayı öğrenirken yas tutarız; yumuşak huylu ve alçak gönüllü olduğumuzda ise doğruluk için acıkıp susarız. Buradaki vaad, tamamen doyurulacağımızı söyler.

Mesih’in öğrencileri yas tutmanın ve yumuşak huylu olmanın ne demek olduğunu öğrenmelidirler. İmanlılar bazen herkesin önünde ağlamanın ve yas tutmanın hoş bir şey olmadığını düşünürler. Ama Tanrı bizim yasımızı kullanarak, doğru sorular sormamızı, Tanrı’nın cevaplarını aramamızı, böylece Tanrı’nın sağladığı bereketlere sahip olmamızı ister. Kutsal Kitap gelmiş geçmiş en yumuşak huylu kişinin Musa peygamber olduğunu söyler. Yumuşak huyluluk, Rab’bin denetimi altına alınmış, kontrollü güçtür. Yumuşak huylu bir Mesih öğrencisi, Baba’nın boyunduruğu altında yaşamak için kendisini disiplin altına alan kişidir.

İsa öğrencilerine verdiği öğretişlerine ‘Gerçek Mutluluk Tutumları’ diye bilinen sözleriyle başıyor ve bu tutumlara sahip olan öğrencilerini birçok bereketlerle bereketleyeceğini vaad ediyor. Bu bereketli düşünce yapıları ve tutumlar, İsa Mesih’in öğrencilerinin davranışlarını bütünüyle değiştirir ve onların İsa’nın dünyanın sorunlarına sunduğu çözüm ve cevaplara ortak olmaları konusunda onlara derin etkilerde bulunur.

İsa, bu büyük vaazındaki öğretişleri, Celile Denizi’nin yanındaki tepelerden birinde, kendilerini O’nun öğrencisi olarak gören insanlara öğretti, onlardan, stratejik olarak, Kendisinin dünya insanlarına sunacağı cevapların ve çözümlerin birer parçası olmalarını istedi. Vaazını sonlandırdıktan sonra da, O’nun için yaşayacak ve uğrunda ölecek olan 12 elçiyi, on iki öğrencisini seçti.

Dağdaki Vaaz, İsa Mesih’in, izleyicilerine verdiği öğretişlerin ve eğitimin özünü oluşturur. İsa’nın izleyicileri O’nun öğretişleriyle ve O’nun gücüyle dünyanın her bir köşesine gidecek ve O’nun adını dünyanın bütün uluslarına duyuracaklardı. Bu dersimizde İncil’in en çok bilinen ama aynı zamanda genellikle yanlış anlaşılan öğretişlerin hangi bağlamda verildiğini öğreniyoruz. Hastalara sürekli şifa verdiği için O’nun ardınca giden birçok insan vardı. İsa, ardınca gelen insanlardan bazılarını yanına çağıracak ve onlardan, Kendisinin insanlığın sorunlarına sağlayacağı çözüm ve cevaplara ortak olmalarını isteyecektir.