Görünmez Çocuk

Normalde çok sakin ve ağırbaşlı olan birisi olmama karşın, içkinin dozunu kaçırdığımda, öfke patlamalarıyla ortaya çıkan yeni "ben", arkadaşlarımın dikkatinden kaçmamıştı. Onlar da ortaya çıkan bu yeni "ben" nedeniyle bana, bir Marvel karakteri olan Hulk'tan esinlenerek Yeşil Dev lakabı taktılar. Uzunca bir süre, Yeşil Dev lakabının hakkını verdim. Ancak, hem kendime verdiğim zarar hem de o anlarda çevremdekilere olan davranışlarım, beni hem mutsuz hem de rahatsız ediyordu. Yeşil Dev'e dönüşmelerim aslında çok açık bir şeyin sinyaliydi. Psikolojiye meraklı olan ben de hem bu sorunu çözmeye hem de bu sinyali keşfetmeye koyuldum. Sen de benim birlikte bu durumun nedenini keşfetmek istersen, 4. bölümü dinlemen yeterli :)

Evet, çocukluğuma döndüğümde ve o dönemin gerçekleriyle ilk kez karşılaştığımda aileme öfkelendim. Ama hiçbir zaman onlara düşman olmadım. Onlar, kendi ailelerinden aldığı kadarıyla elinden geleni yapmıştı. Niyetleri iyiydi. Ama tüm bunlar benim canımı acıtmadıkları anlamına da gelmiyordu. Fakat, bir yetişkin olarak bütün sorumluluğun bende olduğunun da farkındaydım. Onları suçlamadım, sadece yaşadıklarımla yüzleşmek zorundaydım. Ve tabii ailemle de yüzleşmek zorundaydım. Bir yetişkin gibi, onları suçlamadan ve her türlü cevaba hazırlıklı olarak. Tüm korkularım ve çekincelerimin üstüne gitmek zorundaydım ama alacağım karşılıkları da bir YETİŞKİN gibi karşılamaya hazır olarak...Yine kendime dair ve uzun zamandır üstümde taşıdığım ağılıkları atarak kendimi çok iyi hissetmeye başlayışıma dair bir bölüm sunmak istedim. Ailemi suçlamadan, varlıklarına şükrederek ama sorunlarla ve gerçeklerle yüzleşerek! Yüzleşmeye sizi de bekliyorum; daha iyi ve daha hafif hissedebilmek ve maddi-manevi varlıklarıyla bize kattıklarına şükredebilmek için...

Kısa bir süre önce çok erken yaşta kaybettiğim "sevgi dolu" bir tanıdığım nedeniyle bu bölümde, sıklıkla sorduğumuz "İyi İnsanlar Neden Erken Ölür?" sorusunu yanıtlamaya çalıştım. Bunu yanıtlarken bilimsel verilere ve özellikle Gabor Maté'den edindiğim bilgilere dayandım. Duyguları bastırmanın, gereğinden fazla iyi ve kibar bir insan olmaya çalışmanın, "hayır" diyememenin ve bireysel sınırlarımızı çizememenin yakıcı ve ölümcül sonuçları olduğuna dair farkındalıklarımı sizinle paylaşıyorum. İyi birey olmaya, sevgi vermeye ve kendini geliştirmeye çalışan insanlar olarak, bu yaşamda söz sahibi olabilmek için daha uzun süre hayatta kalabilmemiz kritik öneme sahip. Kansere yakalanmamak için sigarayı bırakmanızı tavsiye eden bir doktor gibi, duyguları bastırmamayı ve doğru şekilde ifade etmeyi öğrenmeyi tavsiye ediyorum hepimize. Biraz acı ama bir o kadar gerçek ve hayata bakışımızı değiştirebilecek bilgilerle yüzleşmeye hazır olduğunda, 2. Bölüm seni bekliyor!  

Yaşadığım psikolojik sorunlar neticesinde aldığım antidepresanlar ve bu antidepresanları bir daha kullanmama isteğim, beni hiç düşünmediğim bir yolculuğa çıkardı. Sorunlarımı kendi başıma çözme, kendimi tanıma ve kendimi gerçekleştirme yolculuğuydu bu. Bu yolculukta Görünmez Çocuk ("Invisible Child") olan kendi çocukluğumla karşılaştım. Bu yolculuk bana o kadar iyi geldi ki, buradan elde ettiğim farkındalıkları ve kazanımları herkesle paylaşmak istedim. Sen de bu kazanımlara kulak kabartmak istersen, Görünmez Çocuk podcast ilk bölümü, seni bekliyor!