Er zijn zoveel dingen waar we betekenis aan geven. Voor je het weet, heb je er een heel verhaal van gemaakt.
Afgelopen weekend met Pasen bijvoorbeeld. Renée merkte hoeveel betekenis zij eraan gaf.
Hoe het zou moeten zijn. Eitjes verstoppen, een prachtig gedekte tafel, een bepaalde tijd aan tafel! Gezelligheid!
Terwijl het totaal anders liep! En het voorbedachte, strookte niet met de realiteit!
En toen kwamen de verhalen. Het zoeken naar oorzaken waarom het toch zo schuurt en wringt.
En ondertussen…zijn we gewoon eigenlijk niet oké met wat we voelen. Weg met dat ongemak!
Zelfs bij iets als vermoeidheid. DAT KAN ECHT NIET!
Maken we ook gelijk iets van.
“Dit is niet goed.”
“Hoe komt dit?”
“Heb ik te weinig geslapen?”
“Was het stress van afgelopen week?”
Een heel verhaal.
Terwijl…
een dier gewoon een dutje doet.
Geen probleem.
Geen analyse.
Geen betekenis.
Wij wel.
Dat lijkt echt iets te zijn wat mensen doen.
Maar misschien hoeft niet elk gevoel een verhaal te krijgen.
Misschien mag het er gewoon zijn?
Roger en Renée mijmeren over betekenis geven aan van alles en nog wat en of het ook simpeler kan.
Luister je mee?