Het Marathoninterview

Het Marathoninterview

By NPO Luister / VPROSociety & Culture
Download on the App Store

All Het Marathoninterview episodes

  • VPRO Marathoninterview - Martin Simek deel 3
    Martin Simek was in 1991 bekend als tennistrainer, onder meer van Michiel Schapers. Drie jaar later zou hij zelf doorbreken als interviewer bij verschillende radio- en tv-programma’s van de RVU. Simek lag bijna vijf uur onder een spervuur van vragen door Djoeke Veeninga.
    Biografie Martin Simk
    Lichamelijk schizofreen
    Martin Simek wordt op 7 november 1948 in Praag, de hoofdstad van Tsjecho-Slowakije, geboren, negen maanden nadat de Sovjet-Unie de communisten in het land in het zadel hielp. Zijn vader werd als zakkensjouwer in een cementfabriek aan de slag gezet, omdat hij filosoof, dichter en vooral bankier was geweest, professies waar de Communistische Partij weinig mee op had. Van jongs af aan was Martin Simek op de tennisvelden te vinden. Na zware werkdagen zagen de “vijanden van het volk”- de voormalige intellectuele en industriële elite van het land – toch nog kans om een balletje te slaan en de jonge Simek in de beginselen van het tennis te onderwijzen.
    Op negentienjarige leeftijd verliet Simek Tsjecho-Slowakije, toen de Praagse Lente bloedig door Sovjettroepen werd neergeslagen. Hij had twee jaar Rechten gestudeerd aan de Karlova Universiteit in Praag, maar wat hij vooral naar het Westen meenam was zijn tennisracket. Een carriere als proftennisser zat er echter niet in. Volgens Simek had dat te maken met zijn “lichamelijke schizofrenie”. “ Mijn bovenlichaam hoort bij een dwerg, mijn benen horen bij een reus.”
    Hij begon aan een studie Economie aan de VU in Amsterdam, maar maakte die niet af. Hij begon aan de Toneelschool van Amsterdam, maar maakte die ook niet af; hij wilde zijn emoties niet inzitten om kunstjes te doen voor publiek. Een tijd lang tekende hij cartoons voor het NRC Handelsblad, de Volkskrant, de Groene Amsterdammer en Het Parool onder de naam AnoNe, wat ja-nee betekent in het Tsjechisch.
    Meer succes in de tenniswereld had hij als trainer. Michiel Schapers werd zijn protegé en Simek bracht hem van nummer duizend-zoveel van de wereldranglijst naar positie 25. Hij versloeg onder andere Boris Becker en Goran Ivanisevic. Na een mislukte training van de Zweed Jonas Svensson – die voortkwam uit het feit dat Svensson geen zin meer had in tennis – koos Simek voor een heel ander pad in zijn loopbaan. In 1994 begon hij bij de RVU met het radioprogramma Simek ’s nachts, een instant succes. Simek ontpopte zich als een buitengewoon getalenteerd interviewer, met een bijzondere aanpak. Een jaar later maakte hij zijn tv-debuut en maakte hij programma’s als Simek ontmoet en Winnen van jezelf! – Simek ontmoet Kampioenen. Hij heeft een confronterende manier van interviewen, met zijn intuïtie meer als referentiekader dan een gedegen voorbereiding. “Je moet niet bang zijn om simpele vragen te stellen. Kijk, elk diepte-interview geeft eigenlijk antwoord op maar één vraag: hoe gaat het met jou?”, aldus Simek.
    De laatste jaren beweegt hij zich weer op de tennisbaan, als coach van de tweeling Tim en Marlon van Ingen.
    55 min
  • VPRO Marathoninterview - Martin Simek deel 4
    Martin Simek was in 1991 bekend als tennistrainer, onder meer van Michiel Schapers. Drie jaar later zou hij zelf doorbreken als interviewer bij verschillende radio- en tv-programma’s van de RVU. Simek lag bijna vijf uur onder een spervuur van vragen door Djoeke Veeninga.
    Biografie Martin Simk
    Lichamelijk schizofreen
    Martin Simek wordt op 7 november 1948 in Praag, de hoofdstad van Tsjecho-Slowakije, geboren, negen maanden nadat de Sovjet-Unie de communisten in het land in het zadel hielp. Zijn vader werd als zakkensjouwer in een cementfabriek aan de slag gezet, omdat hij filosoof, dichter en vooral bankier was geweest, professies waar de Communistische Partij weinig mee op had. Van jongs af aan was Martin Simek op de tennisvelden te vinden. Na zware werkdagen zagen de “vijanden van het volk”- de voormalige intellectuele en industriële elite van het land – toch nog kans om een balletje te slaan en de jonge Simek in de beginselen van het tennis te onderwijzen.
    Op negentienjarige leeftijd verliet Simek Tsjecho-Slowakije, toen de Praagse Lente bloedig door Sovjettroepen werd neergeslagen. Hij had twee jaar Rechten gestudeerd aan de Karlova Universiteit in Praag, maar wat hij vooral naar het Westen meenam was zijn tennisracket. Een carriere als proftennisser zat er echter niet in. Volgens Simek had dat te maken met zijn “lichamelijke schizofrenie”. “ Mijn bovenlichaam hoort bij een dwerg, mijn benen horen bij een reus.”
    Hij begon aan een studie Economie aan de VU in Amsterdam, maar maakte die niet af. Hij begon aan de Toneelschool van Amsterdam, maar maakte die ook niet af; hij wilde zijn emoties niet inzitten om kunstjes te doen voor publiek. Een tijd lang tekende hij cartoons voor het NRC Handelsblad, de Volkskrant, de Groene Amsterdammer en Het Parool onder de naam AnoNe, wat ja-nee betekent in het Tsjechisch.
    Meer succes in de tenniswereld had hij als trainer. Michiel Schapers werd zijn protegé en Simek bracht hem van nummer duizend-zoveel van de wereldranglijst naar positie 25. Hij versloeg onder andere Boris Becker en Goran Ivanisevic. Na een mislukte training van de Zweed Jonas Svensson – die voortkwam uit het feit dat Svensson geen zin meer had in tennis – koos Simek voor een heel ander pad in zijn loopbaan. In 1994 begon hij bij de RVU met het radioprogramma Simek ’s nachts, een instant succes. Simek ontpopte zich als een buitengewoon getalenteerd interviewer, met een bijzondere aanpak. Een jaar later maakte hij zijn tv-debuut en maakte hij programma’s als Simek ontmoet en Winnen van jezelf! – Simek ontmoet Kampioenen. Hij heeft een confronterende manier van interviewen, met zijn intuïtie meer als referentiekader dan een gedegen voorbereiding. “Je moet niet bang zijn om simpele vragen te stellen. Kijk, elk diepte-interview geeft eigenlijk antwoord op maar één vraag: hoe gaat het met jou?”, aldus Simek.
    De laatste jaren beweegt hij zich weer op de tennisbaan, als coach van de tweeling Tim en Marlon van Ingen.
    53 min
  • VPRO Marathoninterview - Martin Simek deel 4
    Martin Simek was in 1991 bekend als tennistrainer, onder meer van Michiel Schapers. Drie jaar later zou hij zelf doorbreken als interviewer bij verschillende radio- en tv-programma’s van de RVU. Simek lag bijna vijf uur onder een spervuur van vragen door Djoeke Veeninga.
    Biografie Martin Simk
    Lichamelijk schizofreen
    Martin Simek wordt op 7 november 1948 in Praag, de hoofdstad van Tsjecho-Slowakije, geboren, negen maanden nadat de Sovjet-Unie de communisten in het land in het zadel hielp. Zijn vader werd als zakkensjouwer in een cementfabriek aan de slag gezet, omdat hij filosoof, dichter en vooral bankier was geweest, professies waar de Communistische Partij weinig mee op had. Van jongs af aan was Martin Simek op de tennisvelden te vinden. Na zware werkdagen zagen de “vijanden van het volk”- de voormalige intellectuele en industriële elite van het land – toch nog kans om een balletje te slaan en de jonge Simek in de beginselen van het tennis te onderwijzen.
    Op negentienjarige leeftijd verliet Simek Tsjecho-Slowakije, toen de Praagse Lente bloedig door Sovjettroepen werd neergeslagen. Hij had twee jaar Rechten gestudeerd aan de Karlova Universiteit in Praag, maar wat hij vooral naar het Westen meenam was zijn tennisracket. Een carriere als proftennisser zat er echter niet in. Volgens Simek had dat te maken met zijn “lichamelijke schizofrenie”. “ Mijn bovenlichaam hoort bij een dwerg, mijn benen horen bij een reus.”
    Hij begon aan een studie Economie aan de VU in Amsterdam, maar maakte die niet af. Hij begon aan de Toneelschool van Amsterdam, maar maakte die ook niet af; hij wilde zijn emoties niet inzitten om kunstjes te doen voor publiek. Een tijd lang tekende hij cartoons voor het NRC Handelsblad, de Volkskrant, de Groene Amsterdammer en Het Parool onder de naam AnoNe, wat ja-nee betekent in het Tsjechisch.
    Meer succes in de tenniswereld had hij als trainer. Michiel Schapers werd zijn protegé en Simek bracht hem van nummer duizend-zoveel van de wereldranglijst naar positie 25. Hij versloeg onder andere Boris Becker en Goran Ivanisevic. Na een mislukte training van de Zweed Jonas Svensson – die voortkwam uit het feit dat Svensson geen zin meer had in tennis – koos Simek voor een heel ander pad in zijn loopbaan. In 1994 begon hij bij de RVU met het radioprogramma Simek ’s nachts, een instant succes. Simek ontpopte zich als een buitengewoon getalenteerd interviewer, met een bijzondere aanpak. Een jaar later maakte hij zijn tv-debuut en maakte hij programma’s als Simek ontmoet en Winnen van jezelf! – Simek ontmoet Kampioenen. Hij heeft een confronterende manier van interviewen, met zijn intuïtie meer als referentiekader dan een gedegen voorbereiding. “Je moet niet bang zijn om simpele vragen te stellen. Kijk, elk diepte-interview geeft eigenlijk antwoord op maar één vraag: hoe gaat het met jou?”, aldus Simek.
    De laatste jaren beweegt hij zich weer op de tennisbaan, als coach van de tweeling Tim en Marlon van Ingen.
    53 min
  • VPRO Marathoninterview - Martin Simek deel 3
    Martin Simek was in 1991 bekend als tennistrainer, onder meer van Michiel Schapers. Drie jaar later zou hij zelf doorbreken als interviewer bij verschillende radio- en tv-programma’s van de RVU. Simek lag bijna vijf uur onder een spervuur van vragen door Djoeke Veeninga.
    Biografie Martin Simk
    Lichamelijk schizofreen
    Martin Simek wordt op 7 november 1948 in Praag, de hoofdstad van Tsjecho-Slowakije, geboren, negen maanden nadat de Sovjet-Unie de communisten in het land in het zadel hielp. Zijn vader werd als zakkensjouwer in een cementfabriek aan de slag gezet, omdat hij filosoof, dichter en vooral bankier was geweest, professies waar de Communistische Partij weinig mee op had. Van jongs af aan was Martin Simek op de tennisvelden te vinden. Na zware werkdagen zagen de “vijanden van het volk”- de voormalige intellectuele en industriële elite van het land – toch nog kans om een balletje te slaan en de jonge Simek in de beginselen van het tennis te onderwijzen.
    Op negentienjarige leeftijd verliet Simek Tsjecho-Slowakije, toen de Praagse Lente bloedig door Sovjettroepen werd neergeslagen. Hij had twee jaar Rechten gestudeerd aan de Karlova Universiteit in Praag, maar wat hij vooral naar het Westen meenam was zijn tennisracket. Een carriere als proftennisser zat er echter niet in. Volgens Simek had dat te maken met zijn “lichamelijke schizofrenie”. “ Mijn bovenlichaam hoort bij een dwerg, mijn benen horen bij een reus.”
    Hij begon aan een studie Economie aan de VU in Amsterdam, maar maakte die niet af. Hij begon aan de Toneelschool van Amsterdam, maar maakte die ook niet af; hij wilde zijn emoties niet inzitten om kunstjes te doen voor publiek. Een tijd lang tekende hij cartoons voor het NRC Handelsblad, de Volkskrant, de Groene Amsterdammer en Het Parool onder de naam AnoNe, wat ja-nee betekent in het Tsjechisch.
    Meer succes in de tenniswereld had hij als trainer. Michiel Schapers werd zijn protegé en Simek bracht hem van nummer duizend-zoveel van de wereldranglijst naar positie 25. Hij versloeg onder andere Boris Becker en Goran Ivanisevic. Na een mislukte training van de Zweed Jonas Svensson – die voortkwam uit het feit dat Svensson geen zin meer had in tennis – koos Simek voor een heel ander pad in zijn loopbaan. In 1994 begon hij bij de RVU met het radioprogramma Simek ’s nachts, een instant succes. Simek ontpopte zich als een buitengewoon getalenteerd interviewer, met een bijzondere aanpak. Een jaar later maakte hij zijn tv-debuut en maakte hij programma’s als Simek ontmoet en Winnen van jezelf! – Simek ontmoet Kampioenen. Hij heeft een confronterende manier van interviewen, met zijn intuïtie meer als referentiekader dan een gedegen voorbereiding. “Je moet niet bang zijn om simpele vragen te stellen. Kijk, elk diepte-interview geeft eigenlijk antwoord op maar één vraag: hoe gaat het met jou?”, aldus Simek.
    De laatste jaren beweegt hij zich weer op de tennisbaan, als coach van de tweeling Tim en Marlon van Ingen.
    55 min
  • VPRO Marathoninterview - Martin Simek deel 2
    Martin Simek was in 1991 bekend als tennistrainer, onder meer van Michiel Schapers. Drie jaar later zou hij zelf doorbreken als interviewer bij verschillende radio- en tv-programma’s van de RVU. Simek lag bijna vijf uur onder een spervuur van vragen door Djoeke Veeninga.
    Biografie Martin Simk
    Lichamelijk schizofreen
    Martin Simek wordt op 7 november 1948 in Praag, de hoofdstad van Tsjecho-Slowakije, geboren, negen maanden nadat de Sovjet-Unie de communisten in het land in het zadel hielp. Zijn vader werd als zakkensjouwer in een cementfabriek aan de slag gezet, omdat hij filosoof, dichter en vooral bankier was geweest, professies waar de Communistische Partij weinig mee op had. Van jongs af aan was Martin Simek op de tennisvelden te vinden. Na zware werkdagen zagen de “vijanden van het volk”- de voormalige intellectuele en industriële elite van het land – toch nog kans om een balletje te slaan en de jonge Simek in de beginselen van het tennis te onderwijzen.
    Op negentienjarige leeftijd verliet Simek Tsjecho-Slowakije, toen de Praagse Lente bloedig door Sovjettroepen werd neergeslagen. Hij had twee jaar Rechten gestudeerd aan de Karlova Universiteit in Praag, maar wat hij vooral naar het Westen meenam was zijn tennisracket. Een carriere als proftennisser zat er echter niet in. Volgens Simek had dat te maken met zijn “lichamelijke schizofrenie”. “ Mijn bovenlichaam hoort bij een dwerg, mijn benen horen bij een reus.”
    Hij begon aan een studie Economie aan de VU in Amsterdam, maar maakte die niet af. Hij begon aan de Toneelschool van Amsterdam, maar maakte die ook niet af; hij wilde zijn emoties niet inzitten om kunstjes te doen voor publiek. Een tijd lang tekende hij cartoons voor het NRC Handelsblad, de Volkskrant, de Groene Amsterdammer en Het Parool onder de naam AnoNe, wat ja-nee betekent in het Tsjechisch.
    Meer succes in de tenniswereld had hij als trainer. Michiel Schapers werd zijn protegé en Simek bracht hem van nummer duizend-zoveel van de wereldranglijst naar positie 25. Hij versloeg onder andere Boris Becker en Goran Ivanisevic. Na een mislukte training van de Zweed Jonas Svensson – die voortkwam uit het feit dat Svensson geen zin meer had in tennis – koos Simek voor een heel ander pad in zijn loopbaan. In 1994 begon hij bij de RVU met het radioprogramma Simek ’s nachts, een instant succes. Simek ontpopte zich als een buitengewoon getalenteerd interviewer, met een bijzondere aanpak. Een jaar later maakte hij zijn tv-debuut en maakte hij programma’s als Simek ontmoet en Winnen van jezelf! – Simek ontmoet Kampioenen. Hij heeft een confronterende manier van interviewen, met zijn intuïtie meer als referentiekader dan een gedegen voorbereiding. “Je moet niet bang zijn om simpele vragen te stellen. Kijk, elk diepte-interview geeft eigenlijk antwoord op maar één vraag: hoe gaat het met jou?”, aldus Simek.
    De laatste jaren beweegt hij zich weer op de tennisbaan, als coach van de tweeling Tim en Marlon van Ingen.
    52 min
  • VPRO Marathoninterview - Martin Simek deel 2
    Martin Simek was in 1991 bekend als tennistrainer, onder meer van Michiel Schapers. Drie jaar later zou hij zelf doorbreken als interviewer bij verschillende radio- en tv-programma’s van de RVU. Simek lag bijna vijf uur onder een spervuur van vragen door Djoeke Veeninga.
    Biografie Martin Simk
    Lichamelijk schizofreen
    Martin Simek wordt op 7 november 1948 in Praag, de hoofdstad van Tsjecho-Slowakije, geboren, negen maanden nadat de Sovjet-Unie de communisten in het land in het zadel hielp. Zijn vader werd als zakkensjouwer in een cementfabriek aan de slag gezet, omdat hij filosoof, dichter en vooral bankier was geweest, professies waar de Communistische Partij weinig mee op had. Van jongs af aan was Martin Simek op de tennisvelden te vinden. Na zware werkdagen zagen de “vijanden van het volk”- de voormalige intellectuele en industriële elite van het land – toch nog kans om een balletje te slaan en de jonge Simek in de beginselen van het tennis te onderwijzen.
    Op negentienjarige leeftijd verliet Simek Tsjecho-Slowakije, toen de Praagse Lente bloedig door Sovjettroepen werd neergeslagen. Hij had twee jaar Rechten gestudeerd aan de Karlova Universiteit in Praag, maar wat hij vooral naar het Westen meenam was zijn tennisracket. Een carriere als proftennisser zat er echter niet in. Volgens Simek had dat te maken met zijn “lichamelijke schizofrenie”. “ Mijn bovenlichaam hoort bij een dwerg, mijn benen horen bij een reus.”
    Hij begon aan een studie Economie aan de VU in Amsterdam, maar maakte die niet af. Hij begon aan de Toneelschool van Amsterdam, maar maakte die ook niet af; hij wilde zijn emoties niet inzitten om kunstjes te doen voor publiek. Een tijd lang tekende hij cartoons voor het NRC Handelsblad, de Volkskrant, de Groene Amsterdammer en Het Parool onder de naam AnoNe, wat ja-nee betekent in het Tsjechisch.
    Meer succes in de tenniswereld had hij als trainer. Michiel Schapers werd zijn protegé en Simek bracht hem van nummer duizend-zoveel van de wereldranglijst naar positie 25. Hij versloeg onder andere Boris Becker en Goran Ivanisevic. Na een mislukte training van de Zweed Jonas Svensson – die voortkwam uit het feit dat Svensson geen zin meer had in tennis – koos Simek voor een heel ander pad in zijn loopbaan. In 1994 begon hij bij de RVU met het radioprogramma Simek ’s nachts, een instant succes. Simek ontpopte zich als een buitengewoon getalenteerd interviewer, met een bijzondere aanpak. Een jaar later maakte hij zijn tv-debuut en maakte hij programma’s als Simek ontmoet en Winnen van jezelf! – Simek ontmoet Kampioenen. Hij heeft een confronterende manier van interviewen, met zijn intuïtie meer als referentiekader dan een gedegen voorbereiding. “Je moet niet bang zijn om simpele vragen te stellen. Kijk, elk diepte-interview geeft eigenlijk antwoord op maar één vraag: hoe gaat het met jou?”, aldus Simek.
    De laatste jaren beweegt hij zich weer op de tennisbaan, als coach van de tweeling Tim en Marlon van Ingen.
    52 min
  • VPRO Marathoninterview - Martin Simek deel 1
    Martin Simek was in 1991 bekend als tennistrainer, onder meer van Michiel Schapers. Drie jaar later zou hij zelf doorbreken als interviewer bij verschillende radio- en tv-programma’s van de RVU. Simek lag bijna vijf uur onder een spervuur van vragen door Djoeke Veeninga.
    Biografie Martin Simk
    Lichamelijk schizofreen
    Martin Simek wordt op 7 november 1948 in Praag, de hoofdstad van Tsjecho-Slowakije, geboren, negen maanden nadat de Sovjet-Unie de communisten in het land in het zadel hielp. Zijn vader werd als zakkensjouwer in een cementfabriek aan de slag gezet, omdat hij filosoof, dichter en vooral bankier was geweest, professies waar de Communistische Partij weinig mee op had. Van jongs af aan was Martin Simek op de tennisvelden te vinden. Na zware werkdagen zagen de “vijanden van het volk”- de voormalige intellectuele en industriële elite van het land – toch nog kans om een balletje te slaan en de jonge Simek in de beginselen van het tennis te onderwijzen.
    Op negentienjarige leeftijd verliet Simek Tsjecho-Slowakije, toen de Praagse Lente bloedig door Sovjettroepen werd neergeslagen. Hij had twee jaar Rechten gestudeerd aan de Karlova Universiteit in Praag, maar wat hij vooral naar het Westen meenam was zijn tennisracket. Een carriere als proftennisser zat er echter niet in. Volgens Simek had dat te maken met zijn “lichamelijke schizofrenie”. “ Mijn bovenlichaam hoort bij een dwerg, mijn benen horen bij een reus.”
    Hij begon aan een studie Economie aan de VU in Amsterdam, maar maakte die niet af. Hij begon aan de Toneelschool van Amsterdam, maar maakte die ook niet af; hij wilde zijn emoties niet inzitten om kunstjes te doen voor publiek. Een tijd lang tekende hij cartoons voor het NRC Handelsblad, de Volkskrant, de Groene Amsterdammer en Het Parool onder de naam AnoNe, wat ja-nee betekent in het Tsjechisch.
    Meer succes in de tenniswereld had hij als trainer. Michiel Schapers werd zijn protegé en Simek bracht hem van nummer duizend-zoveel van de wereldranglijst naar positie 25. Hij versloeg onder andere Boris Becker en Goran Ivanisevic. Na een mislukte training van de Zweed Jonas Svensson – die voortkwam uit het feit dat Svensson geen zin meer had in tennis – koos Simek voor een heel ander pad in zijn loopbaan. In 1994 begon hij bij de RVU met het radioprogramma Simek ’s nachts, een instant succes. Simek ontpopte zich als een buitengewoon getalenteerd interviewer, met een bijzondere aanpak. Een jaar later maakte hij zijn tv-debuut en maakte hij programma’s als Simek ontmoet en Winnen van jezelf! – Simek ontmoet Kampioenen. Hij heeft een confronterende manier van interviewen, met zijn intuïtie meer als referentiekader dan een gedegen voorbereiding. “Je moet niet bang zijn om simpele vragen te stellen. Kijk, elk diepte-interview geeft eigenlijk antwoord op maar één vraag: hoe gaat het met jou?”, aldus Simek.
    De laatste jaren beweegt hij zich weer op de tennisbaan, als coach van de tweeling Tim en Marlon van Ingen.
    47 min
  • VPRO Marathoninterview - Martin Simek deel 1
    Martin Simek was in 1991 bekend als tennistrainer, onder meer van Michiel Schapers. Drie jaar later zou hij zelf doorbreken als interviewer bij verschillende radio- en tv-programma’s van de RVU. Simek lag bijna vijf uur onder een spervuur van vragen door Djoeke Veeninga.
    Biografie Martin Simk
    Lichamelijk schizofreen
    Martin Simek wordt op 7 november 1948 in Praag, de hoofdstad van Tsjecho-Slowakije, geboren, negen maanden nadat de Sovjet-Unie de communisten in het land in het zadel hielp. Zijn vader werd als zakkensjouwer in een cementfabriek aan de slag gezet, omdat hij filosoof, dichter en vooral bankier was geweest, professies waar de Communistische Partij weinig mee op had. Van jongs af aan was Martin Simek op de tennisvelden te vinden. Na zware werkdagen zagen de “vijanden van het volk”- de voormalige intellectuele en industriële elite van het land – toch nog kans om een balletje te slaan en de jonge Simek in de beginselen van het tennis te onderwijzen.
    Op negentienjarige leeftijd verliet Simek Tsjecho-Slowakije, toen de Praagse Lente bloedig door Sovjettroepen werd neergeslagen. Hij had twee jaar Rechten gestudeerd aan de Karlova Universiteit in Praag, maar wat hij vooral naar het Westen meenam was zijn tennisracket. Een carriere als proftennisser zat er echter niet in. Volgens Simek had dat te maken met zijn “lichamelijke schizofrenie”. “ Mijn bovenlichaam hoort bij een dwerg, mijn benen horen bij een reus.”
    Hij begon aan een studie Economie aan de VU in Amsterdam, maar maakte die niet af. Hij begon aan de Toneelschool van Amsterdam, maar maakte die ook niet af; hij wilde zijn emoties niet inzitten om kunstjes te doen voor publiek. Een tijd lang tekende hij cartoons voor het NRC Handelsblad, de Volkskrant, de Groene Amsterdammer en Het Parool onder de naam AnoNe, wat ja-nee betekent in het Tsjechisch.
    Meer succes in de tenniswereld had hij als trainer. Michiel Schapers werd zijn protegé en Simek bracht hem van nummer duizend-zoveel van de wereldranglijst naar positie 25. Hij versloeg onder andere Boris Becker en Goran Ivanisevic. Na een mislukte training van de Zweed Jonas Svensson – die voortkwam uit het feit dat Svensson geen zin meer had in tennis – koos Simek voor een heel ander pad in zijn loopbaan. In 1994 begon hij bij de RVU met het radioprogramma Simek ’s nachts, een instant succes. Simek ontpopte zich als een buitengewoon getalenteerd interviewer, met een bijzondere aanpak. Een jaar later maakte hij zijn tv-debuut en maakte hij programma’s als Simek ontmoet en Winnen van jezelf! – Simek ontmoet Kampioenen. Hij heeft een confronterende manier van interviewen, met zijn intuïtie meer als referentiekader dan een gedegen voorbereiding. “Je moet niet bang zijn om simpele vragen te stellen. Kijk, elk diepte-interview geeft eigenlijk antwoord op maar één vraag: hoe gaat het met jou?”, aldus Simek.
    De laatste jaren beweegt hij zich weer op de tennisbaan, als coach van de tweeling Tim en Marlon van Ingen.
    47 min
  • VPRO Marathoninterview - Remco Campert deel 4
    Camperts productie was voor 1991 al indrukwekkend, hoewel hij in de jaren zeventig een tijd lang door een writer’s block geveld werd. In de zomer van 1991 was hij de gast van Jan Donkers. Daarna schreef hij enthousiast verder. De zeer geliefde column CaMu bij de Volkskrant, waarin Remco om de dag afwisselde met Jan Mulder, verscheen van 1996 tot 2006. Maar ook nu nog grijpen de lezers wekelijks het eerst naar zijn verhaal.
    ------------------------------------------
    Biografie Remco Campert
    Onvermoeibaar
    Remco Campert wordt op 28 juli 1929 geboren in Den Haag. Zijn ouders zijn de dichter Jan Campert en de actrice Joeki Broedelet. Zij scheiden als Remco drie jaar oud is. Voor Campert begint dan een periode van heen en weer gereis tussen vader, moeder en grootouders. In de oorlog moet hij bij een pleeggezin wonen en in 1942 vertrekt hij naar Epe, omdat Den Haag te onveilig is geworden. Zijn vader sterft in het concentratiekamp Neuengamme. Daar kwam hij terecht toen hij een joodse man naar België had geprobeerd te smokkelen. Hij werd na de oorlog – en na zijn dood – bekend met de verzetsdicht De achttien dooden.
    Als de oorlog afgelopen is, vertrekt hij met zijn moeder naar Amsterdam. Daar gaat hij naar het gymnasium, maar hij besluit zijn middelbare schoolopleiding niet af te maken, omdat hij schrijver wil worden. Een diploma is dus nergens voor nodig. De eerste jaren nadat hij van school af is, schrijft hij reclameteksten en vertalingen om in zijn levensonderhoud te voorzien. Op twintig-jarige leeftijd trouwt hij met zijn eerste vrouw Freddie Rutgers en vertrekken ze naar Parijs.
    Al gauw verzamelt zich een groep jonge gelijkgestemden om Campert, waaronder Simon Vinkenoog, Gerrit Kouwenaar, Rudy Kousbroek, Hugo Claus, Jan Elburg. Na het verschijnen van Vinkenoogs bloemlezing Atonaal in 1951 staan de jonge dichters bekend als de Vijftigers. Binnen het groepje experimentele dichters geldt Campert als de meest toegankelijke.
    Bij terugkomst in Nederland halverwege de jaren vijftig gaan hij en Freddie uit elkaar. Hij hertrouwt al snel met Fritzi ten Harmsen van der Beek. Ze gaan in Blaricum wonen en hun huis wordt een verzamelplek van dichters, schrijvers en kunstenaars. Het stel gaat in 1957 uit elkaar. In 1960 ontmoet Campert Lucia van de Berg, met wie hij twee dochters krijgt, Emanuela en Cleo. In 1964 vertrekt het gezin naar Antwerpen, maar twee jaar later keert Campert alleen terug. Hij leert Deborah Wolf kennen. De twee leven tot 1980 samen, gaan uit elkaar, maar trouwen in 1996 uiteindelijk toch met elkaar.
    In 1976 krijgt Campert de P.C. Hooftprijs toegekend voor zijn poëtisch oeuvre, hoewel hij dan al een tijdje erg weinig heeft geschreven. Camperts werk is vrij autobiografisch, cynisch en ironisch. Ook zijn proza wordt vanaf die tijd erg populair bij een groot publiek. Enkele bekende titels zijn Het leven is verrukkulluk en de verhalenbundel Alle dagen feest. Zijn dichtbundels blijven gestaag verschijnen. De laatste jaren heeft hij nog praktisch elk jaar een bundel verhalen of gedichten gepubliceerd.
    Van 1989 tot en met 1995 gaat Campert met Jan Mulder en Bart Chabot op tournee om uit eigen werk voor te lezen. Van 1996 tot 2006 staat er om de dag een column van hem op de voorpagina van de Volkskrant. Sindsdien legt hij zich toe op dichten en schrijven, zoals hij altijd gedaan heeft.
    29 min
  • VPRO Marathoninterview - Remco Campert deel 3
    Camperts productie was voor 1991 al indrukwekkend, hoewel hij in de jaren zeventig een tijd lang door een writer’s block geveld werd. In de zomer van 1991 was hij de gast van Jan Donkers. Daarna schreef hij enthousiast verder. De zeer geliefde column CaMu bij de Volkskrant, waarin Remco om de dag afwisselde met Jan Mulder, verscheen van 1996 tot 2006. Maar ook nu nog grijpen de lezers wekelijks het eerst naar zijn verhaal.
    Biografie Remco Campert
    Onvermoeibaar
    Remco Campert wordt op 28 juli 1929 geboren in Den Haag. Zijn ouders zijn de dichter Jan Campert en de actrice Joeki Broedelet. Zij scheiden als Remco drie jaar oud is. Voor Campert begint dan een periode van heen en weer gereis tussen vader, moeder en grootouders. In de oorlog moet hij bij een pleeggezin wonen en in 1942 vertrekt hij naar Epe, omdat Den Haag te onveilig is geworden. Zijn vader sterft in het concentratiekamp Neuengamme. Daar kwam hij terecht toen hij een joodse man naar België had geprobeerd te smokkelen. Hij werd na de oorlog – en na zijn dood – bekend met de verzetsdicht De achttien dooden.
    Als de oorlog afgelopen is, vertrekt hij met zijn moeder naar Amsterdam. Daar gaat hij naar het gymnasium, maar hij besluit zijn middelbare schoolopleiding niet af te maken, omdat hij schrijver wil worden. Een diploma is dus nergens voor nodig. De eerste jaren nadat hij van school af is, schrijft hij reclameteksten en vertalingen om in zijn levensonderhoud te voorzien. Op twintig-jarige leeftijd trouwt hij met zijn eerste vrouw Freddie Rutgers en vertrekken ze naar Parijs.
    Al gauw verzamelt zich een groep jonge gelijkgestemden om Campert, waaronder Simon Vinkenoog, Gerrit Kouwenaar, Rudy Kousbroek, Hugo Claus, Jan Elburg. Na het verschijnen van Vinkenoogs bloemlezing Atonaal in 1951 staan de jonge dichters bekend als de Vijftigers. Binnen het groepje experimentele dichters geldt Campert als de meest toegankelijke.
    Bij terugkomst in Nederland halverwege de jaren vijftig gaan hij en Freddie uit elkaar. Hij hertrouwt al snel met Fritzi ten Harmsen van der Beek. Ze gaan in Blaricum wonen en hun huis wordt een verzamelplek van dichters, schrijvers en kunstenaars. Het stel gaat in 1957 uit elkaar. In 1960 ontmoet Campert Lucia van de Berg, met wie hij twee dochters krijgt, Emanuela en Cleo. In 1964 vertrekt het gezin naar Antwerpen, maar twee jaar later keert Campert alleen terug. Hij leert Deborah Wolf kennen. De twee leven tot 1980 samen, gaan uit elkaar, maar trouwen in 1996 uiteindelijk toch met elkaar.
    In 1976 krijgt Campert de P.C. Hooftprijs toegekend voor zijn poëtisch oeuvre, hoewel hij dan al een tijdje erg weinig heeft geschreven. Camperts werk is vrij autobiografisch, cynisch en ironisch. Ook zijn proza wordt vanaf die tijd erg populair bij een groot publiek. Enkele bekende titels zijn Het leven is verrukkulluk en de verhalenbundel Alle dagen feest. Zijn dichtbundels blijven gestaag verschijnen. De laatste jaren heeft hij nog praktisch elk jaar een bundel verhalen of gedichten gepubliceerd.
    Van 1989 tot en met 1995 gaat Campert met Jan Mulder en Bart Chabot op tournee om uit eigen werk voor te lezen. Van 1996 tot 2006 staat er om de dag een column van hem op de voorpagina van de Volkskrant. Sindsdien legt hij zich toe op dichten en schrijven, zoals hij altijd gedaan heeft.
    58 min