Het Marathoninterview

Het Marathoninterview

By NPO Luister / VPROSociety & Culture
Download on the App Store

All Het Marathoninterview episodes

  • VPRO Marathoninterview - Louis Tobback deel 3
    Op 27 december 1991 keek de VPRO-radio weer eens over de grenzen van ons eigen kikkerlandje. In de Kerstvakantie was de Belgische minister Louis Tobback bereid zich naar Hilversum te vervoegen. Alleen was hij niet op de hoogte van het feit dat het om een marathoninterview ging. Er moest dus om acht uur 's ochtends nog gebeld worden om "even wat dingen te verzetten", zodat hij tot 13 uur kon blijven. Het interview begint daarom zonder Tobback, die immers als een malle aan het bellen was om te zorgen was dat hij vijf uur lang in Hilversum kon blijven. Uiteindelijk komt het goed en kan Frénk van der Linde vijf uur praten met de Belgische minister van ‘Binnenlandse Zaken, van de Modernisering van de Openbare Diensten en van de Nationale Wetenschappelijke en Culturele Instellingen’.
    Biografie Louis Marie Joseph Tobback
    "Een niet onaardig ego"
    Louis Marie Joseph Tobback zag het levenslicht op 3 mei 1938 in Leuven. Hij heeft Romeinse Filologie gestudeerd en gaf een tijdje Frans aan het Koninklijk Atheneum in Leuven. Maar al op jonge leeftijd lonkte de politiek. Hij werd lid van de Socialistische Partij (SP) en via het Openbaar Centrum voor Maatschappelijk Welzijn (OCMW), een openbare gemeentelijke instantie in België, kwam hij in 1971 in de gemeenteraad van Leuven terecht. Hij werd daar vrijwel direct eerste schepen, het Belgische equivalent van de wethouder.
    Drie jaar later, in 1974, maakte hij zijn entree in de Kamer van Volksvertegenwoordigers, het Belgische parlement. Hij viel daar op door zijn rake oneliners en samenvattingen van complexe kwesties. Na vier jaar kamerlidmaatschap werd hij fractievoorzitter van de SP in het parlement. Na tien jaar het fractieleiderschap werd Tobback in 1988 minister – van 1988 tot 1992 was hij minister van Binnenlandse Zaken, van de Modernisering van de Openbare Diensten en van de Nationale Wetenschappelijke en Culturele Instellingen, van 1992 tot 1994 minster van Binnenlandse Zaken en Ambtenarenzaken.
    Na het ministerschap keerde hij terug naar het partijbestuur. Hij werd voorzitter van de SP (tegenwoordig gaat die partij als sp.a door het leven) en loodste die partij door een moeilijke periode. Heel wat socialistische koppen rolden na het Agustaschandaal – de aankoop van gevechtshelikopters van het Italiaanse merk Agusta door het Belgische leger was niet helemaal correct gegaan – en de affaire-Dutroux, maar mede door Tobback wist de partij de verliezen bij de federale en regionale verkiezingen te beperken. Het socialisme was aan het eind van de twintigste eeuw toe aan herbezinning, vond ook Tobback. Hij zette een nieuwe ideologische discussie binnen de partij op gang. Ondertussen was hij in 1995 ook burgemeester van Leuven geworden.
    In april 1998 werd hij nog een opgeroepen om minister te worden, toen zijn voorganger, Johan Vande Lanotte, moest aftreden naar aanleiding van de ontsnapping uit de gevangenis van Marc Dutroux. In september van dat jaar moest Tobback op zijn beurt aftreden na een tragische gebeurtenis: een asielzoekster kwam bij haar gedwongen uitzetting om het leven. Tobback had die uitwijzing uitgevaardigd, nam zijn verantwoordelijkheid voor de gebeurtenissen en nam ontslag.
    Sindsdien is Tobback burgervader van zijn geboortestad Leuven.
    54 min
  • VPRO Marathoninterview - Louis Tobback deel 1
    Op 27 december 1991 keek de VPRO-radio weer eens over de grenzen van ons eigen kikkerlandje. In de Kerstvakantie was de Belgische minister Louis Tobback bereid zich naar Hilversum te vervoegen. Alleen was hij niet op de hoogte van het feit dat het om een marathoninterview ging. Er moest dus om acht uur 's ochtends nog gebeld worden om "even wat dingen te verzetten", zodat hij tot 13 uur kon blijven. Het interview begint daarom zonder Tobback, die immers als een malle aan het bellen was om te zorgen was dat hij vijf uur lang in Hilversum kon blijven. Uiteindelijk komt het goed en kan Frénk van der Linde vijf uur praten met de Belgische minister van ‘Binnenlandse Zaken, van de Modernisering van de Openbare Diensten en van de Nationale Wetenschappelijke en Culturele Instellingen’.
    Biografie Louis Marie Joseph Tobback
    "Een niet onaardig ego"
    Louis Marie Joseph Tobback zag het levenslicht op 3 mei 1938 in Leuven. Hij heeft Romeinse Filologie gestudeerd en gaf een tijdje Frans aan het Koninklijk Atheneum in Leuven. Maar al op jonge leeftijd lonkte de politiek. Hij werd lid van de Socialistische Partij (SP) en via het Openbaar Centrum voor Maatschappelijk Welzijn (OCMW), een openbare gemeentelijke instantie in België, kwam hij in 1971 in de gemeenteraad van Leuven terecht. Hij werd daar vrijwel direct eerste schepen, het Belgische equivalent van de wethouder.
    Drie jaar later, in 1974, maakte hij zijn entree in de Kamer van Volksvertegenwoordigers, het Belgische parlement. Hij viel daar op door zijn rake oneliners en samenvattingen van complexe kwesties. Na vier jaar kamerlidmaatschap werd hij fractievoorzitter van de SP in het parlement. Na tien jaar het fractieleiderschap werd Tobback in 1988 minister – van 1988 tot 1992 was hij minister van Binnenlandse Zaken, van de Modernisering van de Openbare Diensten en van de Nationale Wetenschappelijke en Culturele Instellingen, van 1992 tot 1994 minster van Binnenlandse Zaken en Ambtenarenzaken.
    Na het ministerschap keerde hij terug naar het partijbestuur. Hij werd voorzitter van de SP (tegenwoordig gaat die partij als sp.a door het leven) en loodste die partij door een moeilijke periode. Heel wat socialistische koppen rolden na het Agustaschandaal – de aankoop van gevechtshelikopters van het Italiaanse merk Agusta door het Belgische leger was niet helemaal correct gegaan – en de affaire-Dutroux, maar mede door Tobback wist de partij de verliezen bij de federale en regionale verkiezingen te beperken. Het socialisme was aan het eind van de twintigste eeuw toe aan herbezinning, vond ook Tobback. Hij zette een nieuwe ideologische discussie binnen de partij op gang. Ondertussen was hij in 1995 ook burgemeester van Leuven geworden.
    In april 1998 werd hij nog een opgeroepen om minister te worden, toen zijn voorganger, Johan Vande Lanotte, moest aftreden naar aanleiding van de ontsnapping uit de gevangenis van Marc Dutroux. In september van dat jaar moest Tobback op zijn beurt aftreden na een tragische gebeurtenis: een asielzoekster kwam bij haar gedwongen uitzetting om het leven. Tobback had die uitwijzing uitgevaardigd, nam zijn verantwoordelijkheid voor de gebeurtenissen en nam ontslag.
    Sindsdien is Tobback burgervader van zijn geboortestad Leuven.
    48 min
  • VPRO Marathoninterview - Louis Tobback deel 1
    Op 27 december 1991 keek de VPRO-radio weer eens over de grenzen van ons eigen kikkerlandje. In de Kerstvakantie was de Belgische minister Louis Tobback bereid zich naar Hilversum te vervoegen. Alleen was hij niet op de hoogte van het feit dat het om een marathoninterview ging. Er moest dus om acht uur 's ochtends nog gebeld worden om "even wat dingen te verzetten", zodat hij tot 13 uur kon blijven. Het interview begint daarom zonder Tobback, die immers als een malle aan het bellen was om te zorgen was dat hij vijf uur lang in Hilversum kon blijven. Uiteindelijk komt het goed en kan Frénk van der Linde vijf uur praten met de Belgische minister van ‘Binnenlandse Zaken, van de Modernisering van de Openbare Diensten en van de Nationale Wetenschappelijke en Culturele Instellingen’.
    Biografie Louis Marie Joseph Tobback
    "Een niet onaardig ego"
    Louis Marie Joseph Tobback zag het levenslicht op 3 mei 1938 in Leuven. Hij heeft Romeinse Filologie gestudeerd en gaf een tijdje Frans aan het Koninklijk Atheneum in Leuven. Maar al op jonge leeftijd lonkte de politiek. Hij werd lid van de Socialistische Partij (SP) en via het Openbaar Centrum voor Maatschappelijk Welzijn (OCMW), een openbare gemeentelijke instantie in België, kwam hij in 1971 in de gemeenteraad van Leuven terecht. Hij werd daar vrijwel direct eerste schepen, het Belgische equivalent van de wethouder.
    Drie jaar later, in 1974, maakte hij zijn entree in de Kamer van Volksvertegenwoordigers, het Belgische parlement. Hij viel daar op door zijn rake oneliners en samenvattingen van complexe kwesties. Na vier jaar kamerlidmaatschap werd hij fractievoorzitter van de SP in het parlement. Na tien jaar het fractieleiderschap werd Tobback in 1988 minister – van 1988 tot 1992 was hij minister van Binnenlandse Zaken, van de Modernisering van de Openbare Diensten en van de Nationale Wetenschappelijke en Culturele Instellingen, van 1992 tot 1994 minster van Binnenlandse Zaken en Ambtenarenzaken.
    Na het ministerschap keerde hij terug naar het partijbestuur. Hij werd voorzitter van de SP (tegenwoordig gaat die partij als sp.a door het leven) en loodste die partij door een moeilijke periode. Heel wat socialistische koppen rolden na het Agustaschandaal – de aankoop van gevechtshelikopters van het Italiaanse merk Agusta door het Belgische leger was niet helemaal correct gegaan – en de affaire-Dutroux, maar mede door Tobback wist de partij de verliezen bij de federale en regionale verkiezingen te beperken. Het socialisme was aan het eind van de twintigste eeuw toe aan herbezinning, vond ook Tobback. Hij zette een nieuwe ideologische discussie binnen de partij op gang. Ondertussen was hij in 1995 ook burgemeester van Leuven geworden.
    In april 1998 werd hij nog een opgeroepen om minister te worden, toen zijn voorganger, Johan Vande Lanotte, moest aftreden naar aanleiding van de ontsnapping uit de gevangenis van Marc Dutroux. In september van dat jaar moest Tobback op zijn beurt aftreden na een tragische gebeurtenis: een asielzoekster kwam bij haar gedwongen uitzetting om het leven. Tobback had die uitwijzing uitgevaardigd, nam zijn verantwoordelijkheid voor de gebeurtenissen en nam ontslag.
    Sindsdien is Tobback burgervader van zijn geboortestad Leuven.
    48 min
  • VPRO Marathoninterview - Martin Simek deel 5
    Martin Simek was in 1991 bekend als tennistrainer, onder meer van Michiel Schapers. Drie jaar later zou hij zelf doorbreken als interviewer bij verschillende radio- en tv-programma’s van de RVU. Simek lag bijna vijf uur onder een spervuur van vragen door Djoeke Veeninga.
    ---------------------------------------------
    Biografie Martin Simk
    Lichamelijk schizofreen
    Martin Simek wordt op 7 november 1948 in Praag, de hoofdstad van Tsjecho-Slowakije, geboren, negen maanden nadat de Sovjet-Unie de communisten in het land in het zadel hielp. Zijn vader werd als zakkensjouwer in een cementfabriek aan de slag gezet, omdat hij filosoof, dichter en vooral bankier was geweest, professies waar de Communistische Partij weinig mee op had. Van jongs af aan was Martin Simek op de tennisvelden te vinden. Na zware werkdagen zagen de “vijanden van het volk”- de voormalige intellectuele en industriële elite van het land – toch nog kans om een balletje te slaan en de jonge Simek in de beginselen van het tennis te onderwijzen.
    Op negentienjarige leeftijd verliet Simek Tsjecho-Slowakije, toen de Praagse Lente bloedig door Sovjettroepen werd neergeslagen. Hij had twee jaar Rechten gestudeerd aan de Karlova Universiteit in Praag, maar wat hij vooral naar het Westen meenam was zijn tennisracket. Een carriere als proftennisser zat er echter niet in. Volgens Simek had dat te maken met zijn “lichamelijke schizofrenie”. “ Mijn bovenlichaam hoort bij een dwerg, mijn benen horen bij een reus.”
    Hij begon aan een studie Economie aan de VU in Amsterdam, maar maakte die niet af. Hij begon aan de Toneelschool van Amsterdam, maar maakte die ook niet af; hij wilde zijn emoties niet inzitten om kunstjes te doen voor publiek. Een tijd lang tekende hij cartoons voor het NRC Handelsblad, de Volkskrant, de Groene Amsterdammer en Het Parool onder de naam AnoNe, wat ja-nee betekent in het Tsjechisch.
    Meer succes in de tenniswereld had hij als trainer. Michiel Schapers werd zijn protegé en Simek bracht hem van nummer duizend-zoveel van de wereldranglijst naar positie 25. Hij versloeg onder andere Boris Becker en Goran Ivanisevic. Na een mislukte training van de Zweed Jonas Svensson – die voortkwam uit het feit dat Svensson geen zin meer had in tennis – koos Simek voor een heel ander pad in zijn loopbaan. In 1994 begon hij bij de RVU met het radioprogramma Simek ’s nachts, een instant succes. Simek ontpopte zich als een buitengewoon getalenteerd interviewer, met een bijzondere aanpak. Een jaar later maakte hij zijn tv-debuut en maakte hij programma’s als Simek ontmoet en Winnen van jezelf! – Simek ontmoet Kampioenen. Hij heeft een confronterende manier van interviewen, met zijn intuïtie meer als referentiekader dan een gedegen voorbereiding. “Je moet niet bang zijn om simpele vragen te stellen. Kijk, elk diepte-interview geeft eigenlijk antwoord op maar één vraag: hoe gaat het met jou?”, aldus Simek.
    De laatste jaren beweegt hij zich weer op de tennisbaan, als coach van de tweeling Tim en Marlon van Ingen.
    50 min
  • VPRO Marathoninterview - Martin Simek deel 3
    Martin Simek was in 1991 bekend als tennistrainer, onder meer van Michiel Schapers. Drie jaar later zou hij zelf doorbreken als interviewer bij verschillende radio- en tv-programma’s van de RVU. Simek lag bijna vijf uur onder een spervuur van vragen door Djoeke Veeninga.
    Biografie Martin Simk
    Lichamelijk schizofreen
    Martin Simek wordt op 7 november 1948 in Praag, de hoofdstad van Tsjecho-Slowakije, geboren, negen maanden nadat de Sovjet-Unie de communisten in het land in het zadel hielp. Zijn vader werd als zakkensjouwer in een cementfabriek aan de slag gezet, omdat hij filosoof, dichter en vooral bankier was geweest, professies waar de Communistische Partij weinig mee op had. Van jongs af aan was Martin Simek op de tennisvelden te vinden. Na zware werkdagen zagen de “vijanden van het volk”- de voormalige intellectuele en industriële elite van het land – toch nog kans om een balletje te slaan en de jonge Simek in de beginselen van het tennis te onderwijzen.
    Op negentienjarige leeftijd verliet Simek Tsjecho-Slowakije, toen de Praagse Lente bloedig door Sovjettroepen werd neergeslagen. Hij had twee jaar Rechten gestudeerd aan de Karlova Universiteit in Praag, maar wat hij vooral naar het Westen meenam was zijn tennisracket. Een carriere als proftennisser zat er echter niet in. Volgens Simek had dat te maken met zijn “lichamelijke schizofrenie”. “ Mijn bovenlichaam hoort bij een dwerg, mijn benen horen bij een reus.”
    Hij begon aan een studie Economie aan de VU in Amsterdam, maar maakte die niet af. Hij begon aan de Toneelschool van Amsterdam, maar maakte die ook niet af; hij wilde zijn emoties niet inzitten om kunstjes te doen voor publiek. Een tijd lang tekende hij cartoons voor het NRC Handelsblad, de Volkskrant, de Groene Amsterdammer en Het Parool onder de naam AnoNe, wat ja-nee betekent in het Tsjechisch.
    Meer succes in de tenniswereld had hij als trainer. Michiel Schapers werd zijn protegé en Simek bracht hem van nummer duizend-zoveel van de wereldranglijst naar positie 25. Hij versloeg onder andere Boris Becker en Goran Ivanisevic. Na een mislukte training van de Zweed Jonas Svensson – die voortkwam uit het feit dat Svensson geen zin meer had in tennis – koos Simek voor een heel ander pad in zijn loopbaan. In 1994 begon hij bij de RVU met het radioprogramma Simek ’s nachts, een instant succes. Simek ontpopte zich als een buitengewoon getalenteerd interviewer, met een bijzondere aanpak. Een jaar later maakte hij zijn tv-debuut en maakte hij programma’s als Simek ontmoet en Winnen van jezelf! – Simek ontmoet Kampioenen. Hij heeft een confronterende manier van interviewen, met zijn intuïtie meer als referentiekader dan een gedegen voorbereiding. “Je moet niet bang zijn om simpele vragen te stellen. Kijk, elk diepte-interview geeft eigenlijk antwoord op maar één vraag: hoe gaat het met jou?”, aldus Simek.
    De laatste jaren beweegt hij zich weer op de tennisbaan, als coach van de tweeling Tim en Marlon van Ingen.
    55 min
  • VPRO Marathoninterview - Martin Simek deel 4
    Martin Simek was in 1991 bekend als tennistrainer, onder meer van Michiel Schapers. Drie jaar later zou hij zelf doorbreken als interviewer bij verschillende radio- en tv-programma’s van de RVU. Simek lag bijna vijf uur onder een spervuur van vragen door Djoeke Veeninga.
    Biografie Martin Simk
    Lichamelijk schizofreen
    Martin Simek wordt op 7 november 1948 in Praag, de hoofdstad van Tsjecho-Slowakije, geboren, negen maanden nadat de Sovjet-Unie de communisten in het land in het zadel hielp. Zijn vader werd als zakkensjouwer in een cementfabriek aan de slag gezet, omdat hij filosoof, dichter en vooral bankier was geweest, professies waar de Communistische Partij weinig mee op had. Van jongs af aan was Martin Simek op de tennisvelden te vinden. Na zware werkdagen zagen de “vijanden van het volk”- de voormalige intellectuele en industriële elite van het land – toch nog kans om een balletje te slaan en de jonge Simek in de beginselen van het tennis te onderwijzen.
    Op negentienjarige leeftijd verliet Simek Tsjecho-Slowakije, toen de Praagse Lente bloedig door Sovjettroepen werd neergeslagen. Hij had twee jaar Rechten gestudeerd aan de Karlova Universiteit in Praag, maar wat hij vooral naar het Westen meenam was zijn tennisracket. Een carriere als proftennisser zat er echter niet in. Volgens Simek had dat te maken met zijn “lichamelijke schizofrenie”. “ Mijn bovenlichaam hoort bij een dwerg, mijn benen horen bij een reus.”
    Hij begon aan een studie Economie aan de VU in Amsterdam, maar maakte die niet af. Hij begon aan de Toneelschool van Amsterdam, maar maakte die ook niet af; hij wilde zijn emoties niet inzitten om kunstjes te doen voor publiek. Een tijd lang tekende hij cartoons voor het NRC Handelsblad, de Volkskrant, de Groene Amsterdammer en Het Parool onder de naam AnoNe, wat ja-nee betekent in het Tsjechisch.
    Meer succes in de tenniswereld had hij als trainer. Michiel Schapers werd zijn protegé en Simek bracht hem van nummer duizend-zoveel van de wereldranglijst naar positie 25. Hij versloeg onder andere Boris Becker en Goran Ivanisevic. Na een mislukte training van de Zweed Jonas Svensson – die voortkwam uit het feit dat Svensson geen zin meer had in tennis – koos Simek voor een heel ander pad in zijn loopbaan. In 1994 begon hij bij de RVU met het radioprogramma Simek ’s nachts, een instant succes. Simek ontpopte zich als een buitengewoon getalenteerd interviewer, met een bijzondere aanpak. Een jaar later maakte hij zijn tv-debuut en maakte hij programma’s als Simek ontmoet en Winnen van jezelf! – Simek ontmoet Kampioenen. Hij heeft een confronterende manier van interviewen, met zijn intuïtie meer als referentiekader dan een gedegen voorbereiding. “Je moet niet bang zijn om simpele vragen te stellen. Kijk, elk diepte-interview geeft eigenlijk antwoord op maar één vraag: hoe gaat het met jou?”, aldus Simek.
    De laatste jaren beweegt hij zich weer op de tennisbaan, als coach van de tweeling Tim en Marlon van Ingen.
    53 min
  • VPRO Marathoninterview - Martin Simek deel 2
    Martin Simek was in 1991 bekend als tennistrainer, onder meer van Michiel Schapers. Drie jaar later zou hij zelf doorbreken als interviewer bij verschillende radio- en tv-programma’s van de RVU. Simek lag bijna vijf uur onder een spervuur van vragen door Djoeke Veeninga.
    Biografie Martin Simk
    Lichamelijk schizofreen
    Martin Simek wordt op 7 november 1948 in Praag, de hoofdstad van Tsjecho-Slowakije, geboren, negen maanden nadat de Sovjet-Unie de communisten in het land in het zadel hielp. Zijn vader werd als zakkensjouwer in een cementfabriek aan de slag gezet, omdat hij filosoof, dichter en vooral bankier was geweest, professies waar de Communistische Partij weinig mee op had. Van jongs af aan was Martin Simek op de tennisvelden te vinden. Na zware werkdagen zagen de “vijanden van het volk”- de voormalige intellectuele en industriële elite van het land – toch nog kans om een balletje te slaan en de jonge Simek in de beginselen van het tennis te onderwijzen.
    Op negentienjarige leeftijd verliet Simek Tsjecho-Slowakije, toen de Praagse Lente bloedig door Sovjettroepen werd neergeslagen. Hij had twee jaar Rechten gestudeerd aan de Karlova Universiteit in Praag, maar wat hij vooral naar het Westen meenam was zijn tennisracket. Een carriere als proftennisser zat er echter niet in. Volgens Simek had dat te maken met zijn “lichamelijke schizofrenie”. “ Mijn bovenlichaam hoort bij een dwerg, mijn benen horen bij een reus.”
    Hij begon aan een studie Economie aan de VU in Amsterdam, maar maakte die niet af. Hij begon aan de Toneelschool van Amsterdam, maar maakte die ook niet af; hij wilde zijn emoties niet inzitten om kunstjes te doen voor publiek. Een tijd lang tekende hij cartoons voor het NRC Handelsblad, de Volkskrant, de Groene Amsterdammer en Het Parool onder de naam AnoNe, wat ja-nee betekent in het Tsjechisch.
    Meer succes in de tenniswereld had hij als trainer. Michiel Schapers werd zijn protegé en Simek bracht hem van nummer duizend-zoveel van de wereldranglijst naar positie 25. Hij versloeg onder andere Boris Becker en Goran Ivanisevic. Na een mislukte training van de Zweed Jonas Svensson – die voortkwam uit het feit dat Svensson geen zin meer had in tennis – koos Simek voor een heel ander pad in zijn loopbaan. In 1994 begon hij bij de RVU met het radioprogramma Simek ’s nachts, een instant succes. Simek ontpopte zich als een buitengewoon getalenteerd interviewer, met een bijzondere aanpak. Een jaar later maakte hij zijn tv-debuut en maakte hij programma’s als Simek ontmoet en Winnen van jezelf! – Simek ontmoet Kampioenen. Hij heeft een confronterende manier van interviewen, met zijn intuïtie meer als referentiekader dan een gedegen voorbereiding. “Je moet niet bang zijn om simpele vragen te stellen. Kijk, elk diepte-interview geeft eigenlijk antwoord op maar één vraag: hoe gaat het met jou?”, aldus Simek.
    De laatste jaren beweegt hij zich weer op de tennisbaan, als coach van de tweeling Tim en Marlon van Ingen.
    52 min
  • VPRO Marathoninterview - Martin Simek deel 1
    Martin Simek was in 1991 bekend als tennistrainer, onder meer van Michiel Schapers. Drie jaar later zou hij zelf doorbreken als interviewer bij verschillende radio- en tv-programma’s van de RVU. Simek lag bijna vijf uur onder een spervuur van vragen door Djoeke Veeninga.
    Biografie Martin Simk
    Lichamelijk schizofreen
    Martin Simek wordt op 7 november 1948 in Praag, de hoofdstad van Tsjecho-Slowakije, geboren, negen maanden nadat de Sovjet-Unie de communisten in het land in het zadel hielp. Zijn vader werd als zakkensjouwer in een cementfabriek aan de slag gezet, omdat hij filosoof, dichter en vooral bankier was geweest, professies waar de Communistische Partij weinig mee op had. Van jongs af aan was Martin Simek op de tennisvelden te vinden. Na zware werkdagen zagen de “vijanden van het volk”- de voormalige intellectuele en industriële elite van het land – toch nog kans om een balletje te slaan en de jonge Simek in de beginselen van het tennis te onderwijzen.
    Op negentienjarige leeftijd verliet Simek Tsjecho-Slowakije, toen de Praagse Lente bloedig door Sovjettroepen werd neergeslagen. Hij had twee jaar Rechten gestudeerd aan de Karlova Universiteit in Praag, maar wat hij vooral naar het Westen meenam was zijn tennisracket. Een carriere als proftennisser zat er echter niet in. Volgens Simek had dat te maken met zijn “lichamelijke schizofrenie”. “ Mijn bovenlichaam hoort bij een dwerg, mijn benen horen bij een reus.”
    Hij begon aan een studie Economie aan de VU in Amsterdam, maar maakte die niet af. Hij begon aan de Toneelschool van Amsterdam, maar maakte die ook niet af; hij wilde zijn emoties niet inzitten om kunstjes te doen voor publiek. Een tijd lang tekende hij cartoons voor het NRC Handelsblad, de Volkskrant, de Groene Amsterdammer en Het Parool onder de naam AnoNe, wat ja-nee betekent in het Tsjechisch.
    Meer succes in de tenniswereld had hij als trainer. Michiel Schapers werd zijn protegé en Simek bracht hem van nummer duizend-zoveel van de wereldranglijst naar positie 25. Hij versloeg onder andere Boris Becker en Goran Ivanisevic. Na een mislukte training van de Zweed Jonas Svensson – die voortkwam uit het feit dat Svensson geen zin meer had in tennis – koos Simek voor een heel ander pad in zijn loopbaan. In 1994 begon hij bij de RVU met het radioprogramma Simek ’s nachts, een instant succes. Simek ontpopte zich als een buitengewoon getalenteerd interviewer, met een bijzondere aanpak. Een jaar later maakte hij zijn tv-debuut en maakte hij programma’s als Simek ontmoet en Winnen van jezelf! – Simek ontmoet Kampioenen. Hij heeft een confronterende manier van interviewen, met zijn intuïtie meer als referentiekader dan een gedegen voorbereiding. “Je moet niet bang zijn om simpele vragen te stellen. Kijk, elk diepte-interview geeft eigenlijk antwoord op maar één vraag: hoe gaat het met jou?”, aldus Simek.
    De laatste jaren beweegt hij zich weer op de tennisbaan, als coach van de tweeling Tim en Marlon van Ingen.
    47 min
  • VPRO Marathoninterview - Martin Simek deel 5
    Martin Simek was in 1991 bekend als tennistrainer, onder meer van Michiel Schapers. Drie jaar later zou hij zelf doorbreken als interviewer bij verschillende radio- en tv-programma’s van de RVU. Simek lag bijna vijf uur onder een spervuur van vragen door Djoeke Veeninga.
    ---------------------------------------------
    Biografie Martin Simk
    Lichamelijk schizofreen
    Martin Simek wordt op 7 november 1948 in Praag, de hoofdstad van Tsjecho-Slowakije, geboren, negen maanden nadat de Sovjet-Unie de communisten in het land in het zadel hielp. Zijn vader werd als zakkensjouwer in een cementfabriek aan de slag gezet, omdat hij filosoof, dichter en vooral bankier was geweest, professies waar de Communistische Partij weinig mee op had. Van jongs af aan was Martin Simek op de tennisvelden te vinden. Na zware werkdagen zagen de “vijanden van het volk”- de voormalige intellectuele en industriële elite van het land – toch nog kans om een balletje te slaan en de jonge Simek in de beginselen van het tennis te onderwijzen.
    Op negentienjarige leeftijd verliet Simek Tsjecho-Slowakije, toen de Praagse Lente bloedig door Sovjettroepen werd neergeslagen. Hij had twee jaar Rechten gestudeerd aan de Karlova Universiteit in Praag, maar wat hij vooral naar het Westen meenam was zijn tennisracket. Een carriere als proftennisser zat er echter niet in. Volgens Simek had dat te maken met zijn “lichamelijke schizofrenie”. “ Mijn bovenlichaam hoort bij een dwerg, mijn benen horen bij een reus.”
    Hij begon aan een studie Economie aan de VU in Amsterdam, maar maakte die niet af. Hij begon aan de Toneelschool van Amsterdam, maar maakte die ook niet af; hij wilde zijn emoties niet inzitten om kunstjes te doen voor publiek. Een tijd lang tekende hij cartoons voor het NRC Handelsblad, de Volkskrant, de Groene Amsterdammer en Het Parool onder de naam AnoNe, wat ja-nee betekent in het Tsjechisch.
    Meer succes in de tenniswereld had hij als trainer. Michiel Schapers werd zijn protegé en Simek bracht hem van nummer duizend-zoveel van de wereldranglijst naar positie 25. Hij versloeg onder andere Boris Becker en Goran Ivanisevic. Na een mislukte training van de Zweed Jonas Svensson – die voortkwam uit het feit dat Svensson geen zin meer had in tennis – koos Simek voor een heel ander pad in zijn loopbaan. In 1994 begon hij bij de RVU met het radioprogramma Simek ’s nachts, een instant succes. Simek ontpopte zich als een buitengewoon getalenteerd interviewer, met een bijzondere aanpak. Een jaar later maakte hij zijn tv-debuut en maakte hij programma’s als Simek ontmoet en Winnen van jezelf! – Simek ontmoet Kampioenen. Hij heeft een confronterende manier van interviewen, met zijn intuïtie meer als referentiekader dan een gedegen voorbereiding. “Je moet niet bang zijn om simpele vragen te stellen. Kijk, elk diepte-interview geeft eigenlijk antwoord op maar één vraag: hoe gaat het met jou?”, aldus Simek.
    De laatste jaren beweegt hij zich weer op de tennisbaan, als coach van de tweeling Tim en Marlon van Ingen.
    50 min
  • VPRO Marathoninterview - Martin Simek deel 5
    Martin Simek was in 1991 bekend als tennistrainer, onder meer van Michiel Schapers. Drie jaar later zou hij zelf doorbreken als interviewer bij verschillende radio- en tv-programma’s van de RVU. Simek lag bijna vijf uur onder een spervuur van vragen door Djoeke Veeninga.
    ---------------------------------------------
    Biografie Martin Simk
    Lichamelijk schizofreen
    Martin Simek wordt op 7 november 1948 in Praag, de hoofdstad van Tsjecho-Slowakije, geboren, negen maanden nadat de Sovjet-Unie de communisten in het land in het zadel hielp. Zijn vader werd als zakkensjouwer in een cementfabriek aan de slag gezet, omdat hij filosoof, dichter en vooral bankier was geweest, professies waar de Communistische Partij weinig mee op had. Van jongs af aan was Martin Simek op de tennisvelden te vinden. Na zware werkdagen zagen de “vijanden van het volk”- de voormalige intellectuele en industriële elite van het land – toch nog kans om een balletje te slaan en de jonge Simek in de beginselen van het tennis te onderwijzen.
    Op negentienjarige leeftijd verliet Simek Tsjecho-Slowakije, toen de Praagse Lente bloedig door Sovjettroepen werd neergeslagen. Hij had twee jaar Rechten gestudeerd aan de Karlova Universiteit in Praag, maar wat hij vooral naar het Westen meenam was zijn tennisracket. Een carriere als proftennisser zat er echter niet in. Volgens Simek had dat te maken met zijn “lichamelijke schizofrenie”. “ Mijn bovenlichaam hoort bij een dwerg, mijn benen horen bij een reus.”
    Hij begon aan een studie Economie aan de VU in Amsterdam, maar maakte die niet af. Hij begon aan de Toneelschool van Amsterdam, maar maakte die ook niet af; hij wilde zijn emoties niet inzitten om kunstjes te doen voor publiek. Een tijd lang tekende hij cartoons voor het NRC Handelsblad, de Volkskrant, de Groene Amsterdammer en Het Parool onder de naam AnoNe, wat ja-nee betekent in het Tsjechisch.
    Meer succes in de tenniswereld had hij als trainer. Michiel Schapers werd zijn protegé en Simek bracht hem van nummer duizend-zoveel van de wereldranglijst naar positie 25. Hij versloeg onder andere Boris Becker en Goran Ivanisevic. Na een mislukte training van de Zweed Jonas Svensson – die voortkwam uit het feit dat Svensson geen zin meer had in tennis – koos Simek voor een heel ander pad in zijn loopbaan. In 1994 begon hij bij de RVU met het radioprogramma Simek ’s nachts, een instant succes. Simek ontpopte zich als een buitengewoon getalenteerd interviewer, met een bijzondere aanpak. Een jaar later maakte hij zijn tv-debuut en maakte hij programma’s als Simek ontmoet en Winnen van jezelf! – Simek ontmoet Kampioenen. Hij heeft een confronterende manier van interviewen, met zijn intuïtie meer als referentiekader dan een gedegen voorbereiding. “Je moet niet bang zijn om simpele vragen te stellen. Kijk, elk diepte-interview geeft eigenlijk antwoord op maar één vraag: hoe gaat het met jou?”, aldus Simek.
    De laatste jaren beweegt hij zich weer op de tennisbaan, als coach van de tweeling Tim en Marlon van Ingen.
    50 min