In de boeken Kies toch niet steeds de kant van de macht en Anders is al dit werk voor niets geweest van resp. Kim van Keken en Dieuwertje Kuijpers, en Kuijpers solo, worden prangende, complexe problemen aan de kaak gesteld. Maar niet altijd even doortastend als Dennis en Pim zouden willen. In deze bonusaflevering gaan we in op de Bregman-methode: te simpele antwoorden op complexe vraagstukken, en systeemkritiek die geen systeemkritiek is.

Keren dat Het Redelijke Midden de kant van de macht koos:

In het vierde seizoen van Het Redelijke Midden ontkrachten we elke week rechtse mythes die de linkse verbeeldingskracht verstikken, en zetten er een alternatief tegenover. Voor de zomerstop kijken we terug op wat we leuk vonden, wat moeilijker ging, hoe we aan ideeën komen, waar we gasten vandaan halen, en wie terloops de koningin doodwenst.

Shownotes:

Er is iets goed mis op de Nederlandse universiteiten. Vooral de vele medewerkers met tijdelijke contracten hebben last van uitbuiting en sociale onveiligheid, maar klagen levert slechts meer gedoe op. In deze aflevering spreken Dennis en Annelot met docent genderstudies Ilse Lazaroms over haar ervaringen met de neoliberale universiteit, hoe het anders moet en op welke manieren er al weerstand geboden wordt.

SHOWNOTES, vanaf nu met aparte volle hyperlinks:

Politici op rechts geven migranten graag de schuld van alle problemen in het land. Of het nou over problemen op de arbeidsmarkt of de volkshuisvesting gaat: minder migratie is telkens het antwoord. In deze aflevering onderzoeken Farah en Pim samen met historicus Nadia Bouras hoe politici de migrant langzaam maar zeker in een zondebok hebben veranderd.

Shownotes:

Volgens rechts is 'neoliberalisme' een holle verzamelnaam voor alles wat links niet leuk vindt. Maar ondanks dat de betekenis ervan iets verwaterd is, is het nog altijd de duidelijk herkenbare politieke ideologie die we kennen van Thatcher, Reagan, en die wandeldende bestuurscultuur met een stropdas, Mark Rutte. Bram Mellink en Merijn Oudenampsen, schrijvers van het nieuwe boek 'Neoliberalisme, een Nederlandse geschiedenis', brengen de overtuiging in kaart die marktwerking introduceert en aanzwengelt waar het niet hoort.

Shownotes:

Heteroseksualiteit bestaat niet. Er is geen enkel wetenschappelijk bewijs voor. Toch hebben we onze hele wereld ingericht op suffe seks in saaie standjes met steeds dezelfde persoon. Ook de hetero's zelf lijken doodongelukkig, gevangen in relaties gebouwd op achterhaalde, verstikkende ideeën over gender en seksualiteit. Annelot rest maar één taak: breken met heteroseksualiteit. Het is tijd om te stoppen met hokjesdenken. Wees vrij om lief te hebben wie je wilt liefhebben.

BLOW GOATS

Sinds Fortuyns dood is er een ware mythevorming op gang gekomen over Fortuyn als de "goede populist" die Nederland nooit kreeg, een politicus van het volk, voor het volk. Het is tijd om dat idee los te laten: Fortuyn waaide het hardst van allemaal met de neoliberale tijdsgeest mee. Hij zou zijn eigen kiezers het vel over de neus hebben getrokken als hij de kans kreeg. Er valt niets van hem te leren.

SNOW NOTES

De aarde is zogenaamd vol. We zijn met te veel mensen en we zuigen onze planeet leeg, met de huidige klimaatcrisis tot gevolg. De oplossing: zorgen dat er minder mensen komen. Tenminste, dat wordt binnen de klimaatbeweging en elders steeds vaker geopperd. Maar niet de héle mensheid is schuldig aan klimaatverandering; het zijn vooral de allerrijksten die het leeuwendeel bijdragen. We moeten ons niet laten meeslepen in deze onmenselijke populatiepraatjes en ons richten op het echte gevaar voor de planeet: kapitalisme.

Sow Oats:

Popcultuur speelt in op onze gemeenschappelijke gevoelens van eenzaamheid, onzekerheid, ontgoocheling en machteloosheid, maar met de bakken geld die wij hen geven creëert de cultuurindustrie de politieke omstandigheden voor precies die gevoelens. Zo wordt ons zelfbeeld een kooi waarvoor we zelf betalen.

Alle muziek van deze aflevering in één lijst: https://open.spotify.com/playlist/7B1d5URCSgtisO0pm1i3rU?si=fc63168dd5d24e82

Liner Notes:

Zijn psychotherapeuten wel woke genoeg om je te helpen bevrijden uit de dingen en omstandigheden waarmee je worstelt? Of zijn ze agenten van de staat, die van jou de optimale werker proberen te maken? Therapie is goed en belangrijk, maar we moeten waken voor een te grote nadruk op de individuele verantwoordelijkheid voor de problemen in de wereld, en de neoliberale fantasie van het altijd zijn van je ‘beste zelf’. Annelot en Farah vertellen wat therapie voor hen heeft betekend, maar vooral ook wat níét.

CW: mentale gezondheid.