
Sign up to save your podcasts
Or


In deze aflevering duiken we in het verschil tussen de "self" en de "not-nelf" in Human Design.
Je "not-self " is geen ‘slechte’ versie van jou, het is het deel dat begint te spreken wanneer je weg beweegt van wat eigenlijk klopt. Het is een uitnodiging, geen afwijzing.
En ja… er zit een handtas-metafoor in die de open centra net iets luchtiger maakt.
Deze aflevering is er voor iedereen die zichzelf beter wil begrijpen, op eigen tempo wil groeien en nieuwsgierig is naar hoe Human Design je kan begeleiden naar meer zelfleiderschap. In mijn gratis gids kan je de "not-self" thema's per type vinden.
Liefs,
anne
Ik wisselde al wat dingen uit met Nele en we hadden zo'n boeiende gesprekken dat we besloten om er eentje op te nemen. Het gesprek was gepland maar de inhoud was spontaan en zonder script, dat hoor je want we gaan direct naar een paar rake punten in dit leven. As above so below, daar beginnen we mee.
Er hangt een intens maar tegelijk helend veld in de lucht.
Een energie die ons vraagt om eerlijk te kijken naar wat we nog vasthouden, en wat we mogen afronden.
Deze nieuwe maan nodigt niet uit tot actie,maar tot zuivering, herbronnen, en terugkeren naar de essentie van evenwicht.
Full Circle: een gesprek tussen moeder en zoon
Na een slapeloze nacht kwam ik tot de constatatie dat ik in een full circle moment zat.
Als ouder vraag je je vaak af hoe “later” er zal uitzien: Wie wordt mijn kind? Wat gaat hij doen? Zeker wanneer je zoon niet helemaal in de mal past: tegelijk fijner afgestemd, maar ook doelgericht en vastberaden.
In deze aflevering ga ik in gesprek met mijn zoon. Een conversatie die eigenlijk een samenvatting is van de voorbije jaren: met een vleugje melancholie, een scheut humor, en vooral… heel veel liefde.
Ik hoop dat jullie er iets moois kunne uithalen.
Veel dank aan mijn gast ♡
Er beweegt veel.
In jou.
In de wereld.
De maan in Steenbok vraagt iets van ons , maar wat precies?
In deze aflevering neem ik je mee in de energie van nu: rauw, cyclisch, krachtig en soms verwarrend.
Geen stappenplan. Wel bedding.
Luister met je lijf. Adem mee.
En voel zelf waar jij staat in deze beweging.
liefs,
anne
Ik zit in mijn 2-lijn stilte, ideaal moment tussen alle schooldrukte door. Ik wou de energie met mijn lens delen. ik wou als verlies- en rouwconsulent toch ook even de spot op rouw plaatsen. Rouw heeft zo veel gezichten.
liefs,
anne
🎧 In mijn nieuwste podcastaflevering neem ik je mee in een momentum; ik werd een beetje getriggerd en toch ook weer niet.
Die ene opmerking onder een social media post. Niet omdat ik het per se oneens was. Maar omdat het zó zwart-wit was. Zó snel. Zó makkelijk.
En ik dacht:
Waar is de nuance gebleven?
De empathie?
Over opvoeding, social media, zelfbeeld én hoe we ook onbedoeld bijdragen aan het snelle oordeel.
Herken jij dit? Voel je je als ouder soms aangesproken? Of juist overspoeld?
Laat het me weten in de reacties of stuur een DM.
We mogen zachter zijn voor elkaar. En voor onszelf. ❤️
Ben jij ont-lichaamd of be-lichaamd?
Het is een vraag die blijft nazinderen.
Want belichaming… dat is geen modewoord, geen trucje, geen snelle mindset shift. Het is een weg. Een trage, voelbare weg – van het hoofd naar het hart. Van denken naar zijn. Van presteren naar aanwezig zijn.
Ik mijmer daar vaak over. Hoe vaak we eigenlijk niet echt in ons lichaam zijn. Hoe we functioneren vanuit ons hoofd, terwijl het lichaam signalen geeft… die we pas horen als ze te luid worden.
Belichaming vraagt tijd. Stilte. Ruimte. Niet om te fixen, maar om te luisteren. Naar wat er écht leeft.
En net daarom is het zo’n rijk, gelaagd thema. Eentje dat ik met woorden misschien nooit helemaal kan vatten – zeker niet in één podcastaflevering.
Maar hoe vaker we hierover praten – in openheid, in zachtheid – hoe meer het resoneert. Ook bij jongere generaties.
Hoe meer we zelf oefenen in belichaming, hoe meer het uitdeint. Als een zachte golf.
Je kunt veel weten, leren en praten over zelfontwikkeling, maar als je het niet écht leeft, blijft het leeg.
Hoe navigeer je door deze tijd?
🌿 Geef toe aan rust. Pak een warme deken, lees dat fijne boek, en laad jezelf op. Zelfzorg is geen luxe, het is essentieel. Deze tijd vraagt om geduld, reflectie en kleine stappen vooruit.
💖 Vind balans: zorg voor je lichaam, kalmeer je geest en verwarm je hart. Een vriendelijk woord of een gebaar van compassie kan ook veel betekenen voor een ander.