• De Nederlandse betrokkenheid bij de slavernij was nog veel groter dan we denken, zegt journalist Leendert van der Valk. Meer dan drie miljoen mensen leefden in slavernij door toedoen van onze voorouders, schrijft hij in Vergeten plekken, vergeten mensen. Een Atlas van het Nederlands slavernijverleden. ‘De koning zou opnieuw excuses moeten maken, niet alleen voor de Trans-Atlantische slavenhandel, maar voor al onze misdaden onder de vlag van slavernij.’

• Sinds de verloren WK-finale tegen Duitsland in 1974 lijdt ons land aan een collectief voetbaltrauma. We speelden het schoonste voetbal tussen hemel en aarde en toch wonnen we niet. Die nederlaag liet diepe sporen na, is te lezen in Auke Koks klassieker Wij waren de besten. ‘Een magnifiek boek, troostrijk met het WK Voetbal in aantocht’, aldus recensent Pieter van Os.

• De slechte verhoudingen tussen Amerika en Iran begonnen bij een gijzeling in Teheran in 1979. Sindsdien ziet het Witte Huis Iran als hoofdrolspeler in de ‘As van het Kwaad’, lees je in het nieuwste nummer van Historisch Nieuwsblad. ‘Maar het begon allemaal in 1953, met een staatsgreep die de Sjah aan de macht bracht, gesteund door de CIA’, vertelt hoofdredacteur Bas Kromhout.

• Hoe moeten we de Romeinen in de Lage Landen zien? Als brengers van beschaving van een barbaars volkje, of als kolonialen die in onze contreien vooral een wingewest zagen? Robert Nouwen geeft het antwoord in Rome en de Lage Landen. Een geschiedenis van Caesar tot Clovis. ‘Wat je steeds tegenkomt bij de Romeinen, is wat we nu "de koloniale mindset” zouden noemen.’

• Poetin is al een kwart eeuw aan de macht en krijgt Rusland steeds meer in zijn greep. Hij heeft de geschiedenis naar zijn hand gezet om zichzelf als redder van het ware Rusland te legitimeren, schrijven Beatrice de Graaf en Niels Drost in Poetins tsaristische droom. ‘Zijn ideologie is gevaarlijk en agressief, dat moeten we als Westen niet onderschatten,’ aldus de auteurs.

• Napoleon was bang voor Engeland, Rusland en Madame de Stael. De Frans-Zwitserse schrijfster en feministe wist zowel de Franse Revolutie als Napoleon te overleven, en werd evenzeer bewonderd als gevreesd door de mannen die haar stukken lazen. Margot Dijkgraaf schreef haar biografie. ‘Ze was de schrik van veel vrouwonvriendelijke heren en heertjes.’

• ‘Je komt hier even aanwaaien om onze geschiedenis op te schrijven’, krijgt Anton Stolwijk regelmatig te horen tijdens zijn verblijf op Curaçao. Hij schreef Nederlanders groeten niet. Een boek over Curaçao. Zijn conclusie: Nederlanders blijken zich op het eiland nog steeds als kolonialen te gedragen.

• De Wolga laat twee kanten van het Russische Rijk en de voormalige Sovjet-Unie zien. We zien er de sporen van de megalomane projecten en moordpartijen van Jozef Stalin, maar ook van de vroegere Russische monniken, eenvoudige plattelanders en de tsaren. Journalist Michel Krielaars voer de Wolga af op zoek naar de Russische oorsprongsverhalen en schreef Rivier van bloed over zijn ontdekkingsreis.

• Samen met haar vader en broertje protesteerde Carolijn Visser als tienjarig meisje tegen de ontvangst van apartheidspolitici in het stadhuis in Middelburg. ‘Dit is het begin. We gaan door met de strijd,’ riepen ze. Totdat een politieagent, tevens hun halve buurman, hen maande daarmee op te houden. In deze aflevering vertelt Vissers over Broers, het portret van haar vader en twee ooms. Een verhaal over een progressieve familie in een saai en behoudend naoorlogs Nederland.

• Bolleboos, gabber, hoteldebotel, mesjokke, jofel, kinnesinne, sjlemiel. De rij Jiddische leenwoorden die via Amsterdam hun weg vonden naar onze spreektaal is eindeloos. Mirjam Knotter en Maarten Hell legden de Joodse geschiedenis van Amsterdam vast in Atlas van Mokum. ‘Wat het meest opvalt is de weerbaarheid van de joodse inwoners,’ vertelt Mirjam Knotter.

• In 1872 raakte Nederland in de ban van een dubbele moord, die uiteindelijk een spreekwoord en kermisattractie opleverde. Tot geluk van de daders was de doodstraf net afgeschaft, en dat leidde tot felle discussies. ‘Het was een wrede moord in een nog allesbehalve humane tijd,’ vertelt historicus Paul van der Steen, die er het boek Goedvolk en de Kop van Jut over schreef.

• De verhalen van vrouwen in het verzet zijn nog steeds onderbelicht, zegt historicus Anna Boogaard. Zij schreef De Kriterionmeisjes, over Amsterdamse studentes in het verzet. ‘Zonder vrouwen was het systeem van het verzet vastgelopen.’