«آواز بلند کرد و گفت من ستاره‌شناسم و طالبان را به مطلوب نزدیک کنم.»

«تا این که مرزوان بشارت داد که اینک دیار معشوقه‌ی تو پدید شد.»

مرزوان گفت که باید برای بردن قمرالزمان به نزد ملکه بدور حیلتی کنند...

«ملک شهرمان از غایت فرح و شادی به آراستن شهر فرمان داد.»

در جان قمرالزمان انگار روح دوباره دمیده شد...

سرانجام مرزوان با قمرالزمان روبرو شد..

«مرزوان چون این سخن بشنید با خود گفت همانا مطلوب همین است.»

«وزیر گفت: مرا اجازت فرما تا به ساحت قصر رفته در قصر بگشایم و این غریق را از غرق آب برهانم. شاید که به سبب او خدا پسرت قمرالزمان را از این ورطه نجات دهد.»

مرزوان راهی سفر شد تا بلکه مراد ملکه بدور را بیاید...

«ملکه بدور را برادر رضاعی مرزوان نام بود که به شهرهای دور سفر می‌کرد...»