«من به او گفتم که دختر عم من پیش از آن که بمیرد مرا بهل کرده و خون خود بر من بخشیده است.»

«پس گریان شد و گفت وای بر تو، خواننده‌ی این بیت از خویشان تو بود یا از بیگانگان؟»

«که اگر پس از این بیایی و در اینجا بخوابی سرت از تن با این کارد تند جدا خواهم کرد.» اما این بار اتفاق دیگری می‌افتد...

جوان که دیگر از خواب رفتن خود کلافه شده، به پیشنهاد دختر عم این بار پیش از عزیمت سیر می‌خورد...

باز هم جوان، دختر در محل قرار نمی‌بیند...

وصال به نظر نزدیک می‌رسد...

جوان باز هم به راهنمایی دختر عم نشانه‌هایی را که دختر داده رمزگشایی می‌کند و در موعد مقرر به دیدار او می‌شتابد اما این بار کار مانند همیشه پیش‌ نمی‌رود...

«و تاج‌الملوک را به شنیدن حدیث آن جوان رغبت تمام افتاد و با او گفت حدیث خود با خداوند این غزال بازگوی. پس جوان گفت: حکایت عزیز و عزیزه...»

تاج‌الملوک از جوانی که می‌گریست و شعر می‌خواند پرسید: «تو چرا متاع خود نزد من نیاوردی؟»