وزیر دندان به همراه عزیز راهی جزایر کافور شدند تا سیده دنیا را برای تاج‌الملوک خواستگاری کنند...

«تاج‌الملوک گفت: به خدا سوگند آن‌چه بر تو گذشته به دیگری نگذشته ولکن قصد من این است که از تو چیزی را بپرسم. ... همی‌خواهم که با من باز گویی که چگونه به دختری که این صورت نگاشته بود برسیدی؟»

حکایت عزیز به اینجا می‌رسد که چه شد به این مکان و پیش ملک‌زاده رسید.

عزیز چون خود را از همه جا رانده دید، به خانه‌ی خویش بازگشت...

«فرمود که پای مرا با ریسمان بستند و دست‌های مرا محکم گرفتند و خود برخاسته آهنی در آتش گذاشت و ...»

چون یک سال گذشت، عزیز رخصت بیرون رفتن از خانه را یافت که تا شب برگردد. تصمیم گرفت به همان باغ برود. رفت و در باغ گشوده دید...

«تو اکنون به حکم کتاب و سنت شوی منی. و به هوش باش که این خانه را که تو در او هستی به سالی یک بار در می‌گشایند.»

عزیز که خود را در خانه‌ی عجوز یافته بود با درخواست عجیب دختر سیمین‌ساق روبروشد...

«عجوز چون مرا دید گفت ای فرزند، خط خواندن می‌توانی یا نه؟»

یک سال از مرگ عزیزه گذشت و عزیز کم‌کم او را فراموش کرده بود...