ادامه‌ی حکایت ملک نعمان و فرزندان او شرکان و ذوالمکان

ادامه‌ی حکایت ملک نعمان و فرزندان او شرکان و ذوالمکان

در اوج داستان،‌ ناگهان می‌شنویم نصیحت کنیزکان!

سرانجام دیگران از بازگشت ذوالمکان و نزهت‌الزمان باخبر می‌شوند...

«وزیر دندان چون نام ملک نعمان بشنید گریان شد و گفت...»

«قصد من این است که با برادر به خلوت اندر نشینیم. چه دیرگاهست که از هم جدا گشته‌ایم...»

«ذوالمکان گفت: از پدر و مادر و پیوندان خویش جدا گشتم ولی عزیزترین ایشان نزد من خواهری بود که روزگار مرا از او دور کرده...»

«حزن و اندوهش به هیجان آمد و خواست که بخواند. تونتاب گفت: چه قصد داری؟ ذوالمکان گفت: می‌خواهم شعری بخوانم شاید آتش دل فرو نشیند. تونتاب گفت: تو ماجرا نمی‌دانی و آگاه نیستی که از کشته شدن چطور خلاص یافتی.»

نزهت‌الزمان از پیدا کردن خواننده‌ی شعرها دست برنکشید...

نزهت‌الزمان آواز برادر بشنید...