Cevap arıyoruz ve cevapların içimizde olduğu söyleniyor. Ama içimize baktığımızda bazen tek görebildiğimiz kocaman bir boşluk oluyor. Boşluk hissi insanı dehşete düşürecek kadar büyüdüğünde, can havliyle ve “peki o zaman ne yapmam gerekiyor” sorusuyla kendimize gelmeye çalışıyoruz. O zaman da “sen kendine çoban arayan bir koyunsun” suçlamasıyla utanıyoruz. Ne pahasına olursa olsun kendin olmalısın diyenlerin baskısı ilişkilerimize zarar veriyor. Yoksa ilişkilerimiz bize zarar verdiği için mi böyle diyorlar. Kafa karışıklığımızın altında her şeyi abartmaya meyilli tarafımız var. Her şeyin fazlası zarar. Kendin olmanın da içine bakmanın da.