İftira, ilk münafıklardan günümüze kadar aciz, zayıf ve basit insanların kullanageldiği bir saldırı aracı olmuştur. O, tabiatları itibarıyla daima korkak ve ikiyüzlü olan münafıkların kalkanı ve maskesidir. Açıktan açığa müminlerin karşısına çıkmaktan çekinen ve korkan nifakın temsilcileri, inanan insanlara duyulan güveni sarsmak ve onları yok etmek için Asr-ı Saadet’ten günümüze kadar bu silahı kullanmışlardır. Bu gayretleriyle İslam toplumuna muvakkaten zarar vermiş olsalar da Allah’ın (celle celâluhu) inayeti ve müminlerin basireti ile başarılı olamamış, kirli el ve dudaklarıyla ortada kalakalmışlardır. Siyer-i Nebevîde bunun birçok örneğini göstermek mümkündür. Bunlar arasında en çarpıcı olanı, İfk Hâdisesidir.