Omdat haar moeder psychische klachten heeft, groeit Ilse op in een pleeggezin en later in een tehuis. Het gevoel niet goed genoeg te zijn zit diep in haar. Ze verliest vertrouwen in zichzelf, in anderen en in het leven. Toch ervaart ze een sterke drang om te overleven. Dankzij therapie en peersupport vindt ze zowel berusting als de kracht om het anders te doen voor haar eigen kinderen.

Ilses verhaal eindigt met een zelfgeschreven gedicht: In mijzelf.