آمرزگارا، ایـزد بزرگوارا، این جان‌ها مانند مرغان تیزپَر از دام خاک‌دان آزاد شدند و به جهان آسمان پرواز نمودنـد. از لانه خاک رهیدنـد و به آشیانه جهان پـاک پـریـدنـد. به ایـن امیدنـد که در گلشن روشن جهان بـالا بر سروِ بـاغِ بهشت نشیمن جـویند و در کاخ آمـرزش جای گیرند. خداوند مهربـانـا، هر روان پاک را به درگاه ایـزدی راه ده و هر مستمند بیچاره را در مینوی همایـون خـویش ارجمند فـرما و در دریـای دهش و بخشش انـداز و دیـدنِ روی تـابـان روا دار. تـوئی دهنده و بخشنده و آمرزنده و مهربان،

جامعه جهانی بهائی در بیانیه اخیر خود می‌نویسد: «از زمان انقلاب اسلامی ۱۳۵۷ تاکنون، در تمام دوره‌های بحران‌های کشور، چه اجتماعی و چه اقتصادی و چه سیاسی، مقامات حکومت ایران همواره به‌طور سازمان‌یافته تلاش کرده‌اند بهائیان را مقصر مشکلات کشور جلوه دهند و برای این منظور به اتهام‌زنی‌های بی‌اساس، انتشار هماهنگ اخبار جعلی و ترویج نفرت و خصومت متوسل شده‌اند. این بار نیز تفاوتی با گذشته نداشته است.»

«...هر قلب صافی شکسته و دردناک، سزاوار است که شما دلاوران دوران چون شمع تابان نور امید بیفشانید و به‌سان شعله فروزان گرمی محبت بخشید. هر بیمار را پرستار گردید و هر زخم‌دار را مرهم‌گذار. هر مبتلا را غم‌خوار شوید و هر بی‌نصیب را معین و حبیب خدمت‌گزار.»

در این روزها با مناجاتی از حضرت عبدالبهاء برای ایمنی، آسایش و سربلندی مردم سرزمین‌مون عاجزانه دعا می‌کنیم.

در این برنامه به یاد بهائیان ایران مروری داریم بر بیانیه اخیر سازمان دیده‌بان حقوق بشر با عنوان: «ایران: نظام قضایی سلاحی برای آزار و تعقیب بهائیان 
موج حبس بی‌ضابطه و خودسرانه و مصادره اموال»

حقوق بشر نه در میثاق‌های بین‌المللی بلکه در واقعیت‌های زندگی روزان انسان‌هاست. تم امسال سازمان ملل برای این روز جهانی - «حقوق بشر:ضروریات روزمرخ ما»-  به خوبی این واقعیت را بیان می‌کند و به ما یادآور می‌شود که در جهانی که هنوز با نابرابری دست و پنجه نرم می‌کند، مسئولیت مشترک ما چیست؟ چگونه می‌توانیم اطمینان دهیم که هیچ صدایی ناشنیده نخواند ماند و قدر و منزلت تک‌تک انسان‌ها پاس نگاه داشته خواهد شد.

با مناجاتی از حضرت عبدالبهاء، برای رهایی مردم دنیا از زنجیرهای تعصب و تبعیض و ظلم و نابرابری و با قلبی سرشار از امید و اطمینان برای رفاه و سعادت و ایمنی تک‌تک شما عزیزان در نهایت فروتنی دعا می‌کنیم.

حضرت عبدالبهاء در یکی از آثار خودشان می‌فرمایند:
اگر مربی نباشد جمیع نفوس، وحوش مانند و اگر معلم نباشد اطفال کل مانند حشرات گردند. این است که در کتاب الهی در این دور بدیع، تعلیم و تربیت امر اجباری است نه اختیاری.

در آستانه اول ماه مهر، به یاد دانش‌آموزان عزیز سرزمین‌مون هستیم که با شوق و شور و امید بسیار سال جدید تحصیلی را در مسیر یادگیری و خلاقیت و تحصیل علم و دانش آغاز می‌کنند.

اگر به توانایی، خلاقیت و صداقت نسل جوان اعتماد کنیم، آینده‌ نه تنها روشن‌تر، بلکه عادلانه‌تر و انسانی‌تر خواهد بود.