Ah, a amizade! Que bonito concepto tan difícil de explicar pero que a maioría da xente, por non decir todo o mundo, ten experimentando algunha vez na vida. Segue sendo un dos grandes misterios do ser humano explicar o por que dese gregarismo, desa necesidade do outro, da compañía.

A amizade leva inspirada moita arte, desde cadros a cancións, pero todos temos próximas as series de televisión. De feito, da amizade hai moito dito pero tamén moito silencio arredor das partes escuras. Para esclarecer un pouco e perfeccionar o que é un amigo ou amiga, contamos hoxe co poeta Ismael Ramos, que vén de publicar a segunda edición do seu libro «Lixeiro», no que a amizade xoga un papel central nos temas dos seus versos. De feito, inspírase nos seus propios amigos.

Xunto a el tamén falaremos de clase social, o valor simbólico do iPhone, a repercusión xeracional de que Marge Simpson reciclase un Chanel, de como introducir a una parella nun grupo de amigos e sobrevivir sendo o amigo solteiro do grupo, de como a soidade gaña terreo segundo pasan os anos e ademais engadimos apuntamentos sobre por que a frase «Vouche presentar a un amigo que tamén é gay» está mal, bastante mal.