JazzNotJazz – Concertzender | Klassiek, Jazz, World en meer

JazzNotJazz is een programma waar uit 100 jaar Jazz-recordings, een unieke mixtape wordt samengesteld met zinvolle en soms weinig zinvolle weetjes. Het gaat ook om The Soul van Jazz, dus uitstapjes naar gelieerde stijlen worden zeker gemaakt. Er zijn onregelmatig terugkerende rubrieken, zoals “De Niet Platgespeelde Standard”, “Ellington Train Songs”, “Jazz Cameo’s” en “More is Better”.

Non-stop mini special Bobby “Blue” Bland!

Als deze artiest wordt gerubriceerd, dan is dat meestal in de categorie Blues en wellicht daarnaast

Gospel en R&B. En dat doet hem geen recht. Minimaal Soul, Jazz, Country en Crooner moeten daar worden bijgevoegd. Bobby “Blue” Bland leefde van 1930 tot 2013. Alle mogelijke tegenslagen in het leven waren van toepassing qua achtergrond maar het kwam goed. Via een manager (Don Robey) die tevens ondernemer in de muziekindustrie was maar ook een crimineel, bouwde Bobby een omvangrijk oeuvre op. De mooiste opnames komen van het label Duke/Peacock. Met veelal Joe Scott als inventieve en swingende arrangeur scoorde Bobby talloze hits en nog veel meer aan klassiekers. Let op de blazers! Niemand kon zo mooi boos zijn als Bobby. Maar ook verdrietig, vrolijk, melancholisch, gemeen en hoopvol. En als het moest dat allemaal door elkaar :-). Van Morrison en Mick Hucknall zijn en waren zelfbenoemde profeten van hem. Mick nam nog een prachtig tribute album op met daarbij ook een korte docu met de maestro zelf als hoofdonderwerp. Als je een originele lp wil hebben: Two Steps From The Blues! Alleen de titel van het album al! De dubbel-cd Anthology is ook tamelijk compleet. ‘The holy grail’ bestaat uit drie dubbel-cd’s met alle Duke/Peacock opnames.

Track 01:  Bobby “Blue” Band, No Blow, No Show

Track 02:  Bobby “Blue” Band, Ain’t Nothing You Can Do

Track 03:  Bobby “Blue” Band, You Got Me (Where You Want Me)

Track 04:  Bobby “Blue” Band, Jelly Jelly Blues

Track 05: Bobby “Blue” Band, Turn On Your Love Light

Track 06: Bobby “Blue” Band, That’s The Way Love Is

Track 07: Bobby “Blue” Band, I Pity The Fool

Track 08: Bobby “Blue” Band, 36-22-36

Track 09: Bobby “Blue” Band, Little Boy Blue

Track 10: Bobby “Blue” Band, I’ll Take Care Of You

Track 11: Bobby “Blue” Band, Ask Me ‘Bout Nothing

Track 12: Bobby “Blue” Band, These Hands (Small But Mighty)

Track 13: Bobby “Blue” Band, Driftin’ Blues

Track 14: Bobby “Blue” Band, Queen For A Day

Track 15: Bobby “Blue” Band, Yield Not To Temptation

Track 16: Bobby “Blue” Band, Share Your Love With Me

Track 17: Bobby “Blue” Band, That Did It

Track 18: Bobby “Blue” Band, It’s My Life, Baby

Track 19: Bobby “Blue” Band, Two Steps From The Blues

Track 20: Bobby “Blue” Band, Don’t Cry No More

Track 21: Bobby “Blue” Band, St. James Infirmary

Track 22: Bobby “Blue” Band, Lead Me On

JazzNotJazz is een programma waar uit 100 jaar Jazz-recordings, een unieke mixtape wordt samengesteld met zinvolle en soms weinig zinvolle weetjes. Het gaat ook om The Soul van Jazz, dus uitstapjes naar gelieerde stijlen worden zeker gemaakt. Er zijn onregelmatig terugkerende rubrieken, zoals “De Niet Platgespeelde Standard”, “Ellington Train Songs”, “Jazz Cameo’s” en “More is Better”. foto: graf van Moondog

Deze show besteedt weer aandacht aan wat langere nummers, die normaal minder snel gedraaid worden. Wel natuurlijk binnen de formule van dit programma, Dus afwisseling en uitstapjes zijn gegarandeerd. In deze uitzending betekent dat: John Coltrane, Prince, Duke Ellington, Funkadelic, Sun Ra en Moondog!

Track 01: Sonny Rollins, Grand Street

Track 02: John Coltrane Quartet, Wise One

Track 03: Prince, Rainbow Children

Track 04: Duke Ellinton, Medley: Toot Suite

Track 05: Funkadelic, Nappy Dugout

Track 06: Sun Ra, Door Of The Cosmos

Track 07: Moondog, Bird’s Lament

JazzNotJazz is een programma waar uit 100 jaar Jazz-recordings, een unieke mixtape wordt samengesteld met zinvolle en soms weinig zinvolle weetjes. Het gaat ook om The Soul van Jazz, dus uitstapjes naar gelieerde stijlen worden zeker gemaakt. Er zijn onregelmatig terugkerende rubrieken, zoals “De Niet Platgespeelde Standard”, “Ellington Train Songs”, “Jazz Cameo’s” en “More is Better”.

In een weer zeer afwisselende radioshow, al zeggen wij het zelf, aandacht voor meer stijlen. De favoriete gitarist van Frank Zappa. Drie keer Caribische invloeden en Jamaica. Jazzrock & Fusion. Een omgekeerde jazz cameo. De blues en kamermuziek. En een paar keer 100% jazz.

Track 01:  Sonny Rollins, Grand Street

Track 02:  Dizzy Gillespie, Swedish Suite

Track 03:  Johnny “Guitar” Watson, Three Hours Past Midnight

Track 04:  Natalie Merchant, I Know How To Do It

Track 05: Christian McBride & Sting, Consider Me Gone

Track 06: Chick Corea (Electric Band), Inside Out

Track 07: Joshua Redman, Blues On Sunday

Track 08: The Brecker Brothers, Big Idea

Track 09: Monty Alexander, King Tubby Meets The Rockers Uptown

Track 10: Sonny Clark, Sonny’s Mood

Track 11: Monty Alexander, Hot Milk

Track 12: Jimmy Giuffre, Two Kinds Of Blues

Niet gebruikelijk maar wel verrassend. In verband met de afwezigheid van vaste programmamaker Felix Schlarmann een samengestelde playlist van Floor van Domburg.

Vandaag een uur lang muziek van de Canadees-Amerikaanse componist, pianist en schrijver van muziektheater, Galt MacDermot. Hij won een Grammy Award voor het nummer “African Waltz” in 1960. Zijn meest succesvolle musicals waren Hair (1967) en Two Gentlemen of Verona (1971). MacDermot componeerde ook muziek voor filmsoundtracks, jazz- en funkalbums en klassieke muziek, en zijn muziek is gesampled in populaire hiphopnummers en albums. Hij is vooral bekend van zijn werk aan Hair, dat in 1969 drie nummer één singles opleverde: “Aquarius/Let the Sunshine In”, “Good Morning Starshine” en de titelsong “Hair”.

01. Lady, You Look Good To Me

JazzNotJazz is een programma waar uit 100 jaar Jazz-recordings, een unieke mixtape wordt samengesteld met zinvolle en soms weinig zinvolle weetjes. Het gaat ook om The Soul van Jazz, dus uitstapjes naar gelieerde stijlen worden zeker gemaakt. Er zijn onregelmatig terugkerende rubrieken, zoals “De Niet Platgespeelde Standard”, “Ellington Train Songs”, “Jazz Cameo’s” en “More is Better”.

Goedenavond, deze keer een non-stop programma over George Benson in de jaren 1976 – 1983. En waarom specifiek die jaren? George Benson begon als een zeer, zeer getalenteerde gitarist in de jaren 60 begin jaren 70. Zoals bij alle nieuwe jazzgitaristen was Wes Montgomery belangrijke inspiratie. Maar ook Charlie Christian, Grant Green en nog een paar gitaristen wier invloed kon worden herkend. In hardbop settings maar ook in orgel, saxofonist, gitarist constellaties. Eind jaren 60/begin jaren 70 werd er een stukje opgeschoven richting wat nu Fusion heet. Maar George Benson wilde meer. En de maatschappij Warner Brothers ging hem daarmee helpen. Vanaf 1976 tot (in onze beleving) 1983 werd hier in allerlei opzichten hard op ingezet. De ambitie om de nieuwe Nat King Cole te worden, werd niet ontkend. De optelsom van serieuze erkenning als jazz instrumentalist, jazz zanger en grote pop hits voor een crossover publiek was het hoogst haalbare doel. In alles werd hier op ingezet en het aantal jazz en fusion tracks per album verminderde. Maar tegelijkertijd werden er altijd per album wel één of twee nummers geplaatst waarin het om het gitaarspel ging. En daar hebben wij een selectie uitgemaakt. Op het einde van de selectie een klein grapje.

Track 01:  George Benson, In Search Of A Dream

Track 02:  George Benson, Affirmation

Track 03:  George Benson, Love X Love

Track 04: George Benson, We As Love

Track 05:  George Benson, Valdez In The Country

Track 06:  George Benson, Livin’ Inside Your Love

Track 07:  George Benson, Dinorah, Dinorah

Track 08: George Benson, We All Remember Wes

Track 09:  George Benson, Being With You

Track 10:  George Benson, Off Broadway

Track 11:  Stevie Wonder, Another Star

foto Backback: VI.BE

JazzNotJazz is een programma waar uit 100 jaar Jazz-recordings, een unieke mixtape wordt samengesteld met zinvolle en soms weinig zinvolle weetjes. Het gaat ook om The Soul van Jazz, dus uitstapjes naar gelieerde stijlen worden zeker gemaakt. Er zijn onregelmatig terugkerende rubrieken, zoals “De Niet Platgespeelde Standard”, “Ellington Train Songs”, “Jazz Cameo’s” en “More is Better”.

Deze keer een non-stop uitzending met een thematische aanpak. Intensieve aandacht voor de composities en uitvoeringen van Duke Ellington en zijn orkest en het contemporaine jazztrio BackBack uit België. Het trio bestaat uit: Marc De Maeseneer op saxofoons en basklarinet, Filip Wauters op elektrische gitaar/ leider van de band en Giovanni Barcella op drums. Zoals de heren zelf zeggen maken ze muziek die voor 50% gecomponeerd en voor 50% geïmproviseerd is. Eigen composities met moderne improvisatie maar tegelijkertijd af en toe een idiosyncratisch geluid. Ze vullen elkaar in het trio aan en nemen elkaars rollen soms over. Tijdens de corona isolatie kwam het idee naar boven om composities van Duke Ellington uit te zoeken en dan de niet de meest voor de hand liggende. Hoe het keuzeproces plaatsvond, weten wij niet precies. Maar dat het de meer onbekende en tegelijkertijd top composities zijn, is onbetwistbaar. Wat ben ik blij om The Village Of The Virgins en La Plus Belle Africaine in hun uitvoering te horen. Afspraak tussen de heren was ook om juist zo dicht mogelijk bij de originele composities te blijven. Maar natuurlijk wel met dezelfde triobezetting. Wij maakten op onze beurt een keuze uit hun album DEUK en de corresponderende DUKE originelen. Heel veel plezier met deze unieke combinatie.

Track 01:  Duke Ellington, Such Sweet Thunder (Cleo)

Track 02:  Backback, Such Sweet Thunder

Track 03:  Duke Ellington, La Plus Belle Africaine

Track 04: Backback, La Plus Belle Africaine

Track 05:  Duke Ellington, Chinoserie

Track 06:  Backback, Chinoiserie

Track 07:  Duke Ellington, Reflections In D

Track 08: Backback, Reflections In D

Track 09:  Duke Ellington, Bonga

Track 10:  Backback, Bonga

Track 11:  Duke Ellington, The Village Of The Virgins

Track 12: Backback, The Village Of The Virgins

JazzNotJazz is een programma waar uit 100 jaar Jazz-recordings, een unieke mixtape wordt samengesteld met zinvolle en soms weinig zinvolle weetjes. Het gaat ook om The Soul van Jazz, dus uitstapjes naar gelieerde stijlen worden zeker gemaakt. Er zijn onregelmatig terugkerende rubrieken, zoals “De Niet Platgespeelde Standard”, “Ellington Train Songs”, “Jazz Cameo’s” en “More is Better”.

In deze versie van JazzNotJazz een specifieke aanpak van de programmering. Wij spelen lange nummers die anders niet zo snel aan de beurt komen. Maar natuurlijk wel zoveel mogelijk binnen het format van dit programma. Met deze keer: Freddie Hubbard, Joe Henderson, Sun Ra, Floating Points with Pharaoh Sanders, Azimuth, Keith Jarrett.

Track 01:  Sonny Rollins, Grand Street

Track 02:  Freddie Hubbard, Red Clay

Track 03:  Joe Henderson & Alice Coltrane, Earth

Track 04:  Sun Ra, Tapestry From An Asteroid

Track 05: Floating Points & Pharaoh Sanders, Movement 6

Track 06: Azimuth, Azimuth

Track 07: Keith Jarrett Trio, My Funny Valentine / Song

Track 08:  Freddie Hubbard, The Love Connection

JazzNotJazz is een programma waar uit 100 jaar Jazz-recordings, een unieke mixtape wordt samengesteld met zinvolle en soms weinig zinvolle weetjes. Het gaat ook om The Soul van Jazz, dus uitstapjes naar gelieerde stijlen worden zeker gemaakt. Er zijn onregelmatig terugkerende rubrieken, zoals “De Niet Platgespeelde Standard”, “Ellington Train Songs”, “Jazz Cameo’s” en “More is Better”.

In deze uitzending een trio nummers dat (geheel ten onrechte?!) vandaag de dag mainstream jazz is gaan heten. Met onder andere een gitarist voor de gitaristen. Een stuk filmmuziek dat muzikaal zo superieur is en dus gewoon in ons programma thuishoort. Frank Zappa en zijn haat-liefde verhouding met Jazz: vandaag een eerste voorbeeld.

En nog meer :-)! Something borrowed, something blue, something old, something new!

Track 01:  Sonny Rollins, Grand Street

Track 02:  Don Ellis, Open Beauty

Track 03:  Burt Bacharach, South American Getaway

Track 04:  Henrik Schwarz & Bugge Wesseltoft, Basstorious

Track 05: Howard Roberts, Relaxin’ At Camarillo

Track 06: Thelonious Monk, Consecutive Seconds

Track 07: Stan Keston, Intermission Riff

Track 08: Bill Laswell, Lost Roads

Track 09: Frank Zappa, Eat That Question

Track 10: Frank Zappa, Black Napkins

Track 11: Jimmy Giuffre, Jesus Maria

Track 12:  Freddie Hubbard, The Love Conne

Welkom bij de Concertzender, een grenzeloos muziekpodium voor avontuurlijke muziekliefhebbers.

In deze uitzending weer een thematische aanpak van de muziekkeuze. Het gaat deze keer om Santana in de jaren 70 en de inspiratie en invloed van jazz georiënteerde muziek. In een compleet (niet wetenschappelijk verantwoord) onderzoekje komen de begrippen latin rock en jazz fusion steeds terug in de beschrijvingen van hun muziek in de jaren 70. En niet onterecht! Dat zal, wat ons betreft, uit de selectie voor dit uur blijken

De eerste bewijsstukken werden natuurlijk door Carlos Santana zelf geleverd met zijn improvisatie, swing en timing. De vaak gekozen Latin jazz rhythms en muzikale structuren drukten een stempel. Vanaf het ontstaan van de groep waren die invloeden er. In de keuze van de nummers, componisten en muzikanten. Om met de laatste te beginnen: Carlos Santana was en is zelf gek op John Coltrane en Miles Davis maar ook John McLaughlin met wie hij een aantal opnames maakte. Hij speelde ook met Alice Coltrane. Componisten als Antonio Carlos Jobim, Tito Puente, de bluesgitarist Peter Green en jazz gitarist Gabor Szabo speelden in de jaren 70 een belangrijke rol in het repertoire van de band. Verschillende onmiskenbaar jazzy toetsenisten maakten ook onderdeel uit van de band. Tom Coster, Alan Pasqua en Gregg Rolie zorgden op de piano, het hammondorgel en andere keyboards voor een jazz touch.

Nota bene op zijn soloalbums kwam Carlos Santana nog veel dichterbij jazz as such! Misschien een keer in een aparte thema uitzending nog te behandelen.

JazzNotJazz is een programma waar uit 100 jaar Jazz-recordings, een unieke mixtape wordt samengesteld met zinvolle en soms weinig zinvolle weetjes. Het gaat ook om The Soul van Jazz, dus uitstapjes naar gelieerde stijlen worden zeker gemaakt. Er zijn onregelmatig terugkerende rubrieken, zoals “De Niet Platgespeelde Standard”, “Ellington Train Songs”, “Jazz Cameo’s” en “More is Better”.

Track 01:  Santana, Dawn / Go Within

Track 02:  Santana, Carnaval

Track 03:  Santana, Let The Children Play

Track 04:  Santana, Stone Flower

Track 05:  Santana, Yours Is The Light

Track 06:  Santana, Aqua Marine

Track 07:  Santana, Singing Winds, Crying Beasts

Track 08:  Santana, Black Magic Woman / Gypsy Queen

Track 09:  Santana, Oye Como Va

Track 10:  Santana, Incident At Neshabur

Track 11:  Santana, Wham!

Track 12:  Santana, Eternal Caravan Of Reincarnation

Track 13:  Santana, Waves Within

Track 14:  Santana, Look Up (To See What’s Coming Down)