Dmitrij Biwoł wrócił do ringu po operacji pleców i odbębnił walkę z obowiązkowym pretendentem IBF. Michael Eifert czekał 2 lata na starcie o pas i przez ten czas najwyraźniej nie przygotował się najlepiej, nie mając żadnych argumentów w ringu. Eifert zaliczył deski w 1. rundzie, a dalej Biwoł potraktował tę walkę jako rozgrzewkę przed większymi starciami.

O'Shaquie Foster pobawił się w WWE, wyrzucił Raya Forda przez liny w 1. rundzie - a dalej Panowie boksowali jak równy z równym, dopiero w drugiej połowie walki mistrz WBC wagi superpiórkowej Foster przejął inicjatywę. Raymond Ford nie dotrzymał kroku Fosterowi i zaczął tracić rundy przez gorszą kondycję, O'Shaquie wygrał na punkty.

Rico Verhoeven niemal dokonał największej sensacji w historii boksu, jednak Oleksandr Usyk odwrócił losy pojedynku w 11. rundzie i wygrał przed czasem z pretendentem z kickboxingu.

Rico przez większość walki skutecznie niwelował atuty mistrza i toczył z nim walkę jak równy z równym. Czy to wiek Usyka daje o sobie znać, czy chwilowy spadek formy - tego dowiemy się w przyszłości.

Roy Jones Jr. w 1995 roku zatańczył z diabłem - Pazmańskim Diabłem.

Vinny Pazienza był niezwykle zdeterminowany, aby ukoronować swój niesamowity powrót po wypadku samochodowym i złamanym karku pasem mistrza świata IBF wagi superśredniej.

Roy popsuł jednak zakończenie tej inspirującej historii - trzykrotnie posłał Paza na deski w 6. rundzie i zakończył walkę przed czasem.

Fabio Wardley i Daniel Dubois pokazali, dlaczego ludzie kochają wagę ciężką - mocne wymiany, potężne bomby, nokdauny i krew lejąca się strumieniami! Angielscy bokserzy dali kibicom walkę, którą zapamiętamy na lata.

Dubois dwukrotnie podnosił się z desek, by ostatecznie w 11. rundzie wymusić przerwanie pojedynku - twarz Wardleya była już kompletnie rozbita. W taki sposób „DDD” został nowym mistrzem świata WBO wagi ciężkiej!

David Benavidez zmusił Zurdo Ramireza do poddania się w 6. rundzie! „Meksykański Potwór" w brutalny sposób sięgnął po mistrzostwo świata w trzeciej kategorii wagowej, dwukrotnie zmuszając Zurdo do schodzenia na kolano. Gilberto "Zurdo" Ramírez chciał wojny z Benavidezem - otrzymał ją i nie wyszedł z niej cało.

Naoya Inoue wyszedł jako zwycięzca z wielkiego zderzenia w Tokio! Junto Nakatani godnie walczył i nieraz porządnie trafił niekwestionowanego mistrza wagi superkoguciej, lecz „Potwór" i tak pokazał, czemu jest najlepszym bokserem na świecie.

James Toney kontra Roy Jones Jr. w 1994 roku miało być starciem dwóch najlepszych bokserów na świecie. Toney, jako mistrz świata IBF wagi superśredniej stawiany był w pozycji faworyta.

Gdy jednak zabrzmiał gong, rzeczywistość wyglądała zupełnie inaczej. Jones narzucił własne warunki - był szybszy, płynniejszy, nieprzewidywalny. W 3. rundzie posłał Jamesa na deski i praktycznie nie oddał mu żadnej rundy.

Jeśli mamy szukać jednej walki, która najlepiej oddaje, czym Roy Jones Jr. był w swoim prime, to wskazalibyśmy na nią.

Tyson Fury wrócił i wygrał. Arslanbek Machmudow miał jeden plan - szarżę i próbę nokautu. Bez większego zaskoczenia Fury szybko dostosował się do rywala i konsekwentnie go kontrował aż do końca 12. rundy.

Anthony Joshua nie był zachwycony występem Tysona i nadal nie wiadomo, kiedy i czy w ogóle dojdzie do walki Fury vs AJ.

Deontay Wilder vs Derek Chisora. Ta walka nie odbiegała poziomem od typowej ulicznej szarpaniny, ale miało to swój urok. Wilder wygrał decyzją sędziowską i dwukrotnie posyłał Dereka na deski - choć trzeba przyznać, że Chisora, siadając na linach, trochę mu w tym pomagał.

Mateusz Masternak nie miał szans w obronie pasa EBU wagi junior ciężkiej. Viddal Riley przyjął zaproszenie do bokserskiej szermierki i praktycznie wyboksował Mastera do zera. Anglik został nowym mistrzem, a Masternak na pewno będzie chciał jak najszybciej zapomnieć o tym pojedynku.

Józef Grudzień i Wilikton Barannikow zmierzyli się na Igrzyskach w Tokio w finale wagi lekkiej. Była to wybuchowa mieszanka zupełnie różnych stylów boksowania, która dała niezwykle emocjonującą walkę.

Grudzień wygrał 5-0, choć Barannikow nie poddawał się do ostatniej sekundy. W ten sposób Józef Grudzień rozpoczął swoją wielką karierę od złotego medalu olimpijskiego - jeszcze zanim sięgnął po mistrzostwo Polski!