Johan Sinke

Alweer zo'n kostelijke en onnavolgbare anekdote van rasverteller Johan Sinke. Ditmaal gaat het over paarden met aan het eind een, voor de verteller, nogal benarde situatie. Ook deze aflevering komt uit zijn veelbeluisterde serie 'Dolend in de tijd' die hij voor 'Radio Coolfm' maakte en waar ook een boek van is verschenen..

In deze 33e podcast met de naam 'Kerstgedachten', neemt romanschrijver Johan Sinke u nogmaals mee naar de gezellige decembertijd. Sinke die naast romanschrijver ook o.a. audio-visueel medewerker was van de 'Delta' (voormalig 'PZEM') beschrijft in de eerste plaats de Kerstsfeer die hem aan zijn jeugd doen denken en vertelt dan een bizar verhaal over de uitdeling van de Kerstpakketten zoals dat indertijd bij de 'Delta' gebruikelijk was. Komt u maar mee naar de jaren 80 van de vorige eeuw...

In de vorige podcast hief de bekende Zeeuwse romanschrijver Johan Sinke een waarschuwende vinger op. 'Alles op z'n tijd', was zijn advies. Dat betekent dus geen Kerstversiering en reclame voor de intocht van Sinterklaas. Rustig aan, dan breekt het lijntje niet. Je verlangt toch immers ook niet naar je dood, nou dan! Eén dezer dagen verscheen er een aardig rijmpje op internet dat over hetzelfde onderwerp ging, al was de schrijfster niet helemaal consequent door het afgrijselijke woordje 'kids' te gebruiken terwijl ze toch wel degelijk 'kinderen' bedoelde. Blijf bij de tijd en bij de dag.

In deze Podcast 32 met de naam 'Sintwraak' is de goedheiligman het dan ook beu dat hij zo langzamerhand verdrongen wordt door de schertsfiguur Santa Claus en neemt op een doortastende manier wraak. Dit verhaal van rasverteller Sinke werd al vele jaren eerder uitgezonden in zijn toenmalige radiorubriek 'Dolend in de tijd' op 'Radio Coolfm'. Het heeft tot op heden niet veel geholpen!

De gezelligste tijd van het jaar is weer aangebroken. Door het gure weer wordt de sfeer in huis knus en behaaglijk en ook is de Sint met zijn vele kleurrijke helpers weer ons land binnen gevaren. Het moet gezegd worden dat Gorinchem wel erg zijn best heeft gedaan om van de intocht, voorafgaand aan het leukste feest van het jaar, iets bijzonders te maken. Nederland is nu eenmaal verknocht aan zijn Sinterklaas, zoals de Amerikanen aan het Kerstfeest. De straten van het oude stadje waren gevuld met duizenden mensen en overal zag je versierde gevels. Schitterend, gezellig en om blij van te worden. Zo gaan we met z'n allen weer prettig het eind van het jaar tegemoet en dat bracht de persoon, over wie deze 31e podcast gaat, op het idee om zijn oude chef weer eens op te zoeken. De oude man zat sinds kort in een bejaardenhuis en zou vast blij zijn met een bezoekje. Luistert u maar naar rasverteller en romanschrijver Johan Sinke hoe het afliep!

Het songfestival is weer achter de rug. Gelukkig maar zeggen velen, want een lange rij van de meest bizarre en vaak zwak muzikale deuntjes hebben ons weer koude rillingen bezorgd. Toch waren de Nederlandse inzending en het winnende liedje niet eens zo slecht. Nee, daar hoefde geen krampachtige onderbroekenlol aan te pas te komen! Meesterlijk waren ook alle licht- en showeffecten al moet het eigenlijk wel een SONG-festival blijven. Dat wil zeggen dat je de liedjes met je ogen dicht moet beluisteren en beoordelen. Erg hinderlijk en dat niet voor de eerste keer, was weer het commentaar van de beide heren die menen de wijsheid in pacht te hebben. Het is alleen maar erg storend en vooral dat broekemannetje dat ons zo nu en dan wijs wil maken ook te kunnen zingen ( 'La, la, la') was hinderlijk want je hoorde de presentatoren niet en wat deed hij eigenlijk bij die presentatrices vorig jaar toen het festival hier was? Soms zelfs was hij ook nog minder vleiend over de kleding der deelnemers. Het is toch geen modeshow. Dus 'blijf bij je leest' en 'loop niet naast je schoenen'!

Maar er is meer om te huilen op de TV. Soms denk je werkelijk dat je een Engelse zender hebt aangezet. En vooral de reclame is bar en boos. Een dikke irritante kleuter met lang haar (is het nou een jongen of een meisje?) een chagrijnig, corpulent type dat reclame maakt voor een supermarkt, een stoelenverkoper die ooit tv-presentator was. Of programma's met een kokkin die aan haar vingers likt en een eetprogramma met een figuur die er ook niet zo smaakvol uitziet. al noemt hij zich dan ook expert. Dan doet ' EUS' BOEKENCLUB' het beter al moet hij toch eens andere muziek nemen. Deze klinkt nogal etherisch en ze zijn nog maar net begonnen te spelen of ze stoppen alweer. Gelukkig spoort het programma iedereen aan om (weer) te gaan lezen en dat is, zeker voor de jeugd, broodnodig want die kunnen nog nauwelijks hun naam schrijven. Maar vooral de taal die men de laatste tijd gebruikt wordt grenst aan de waanzin. Waarom woorden gebruiken als shoppen, kids, en sale, om er maar een paar te noemen. Ons Nederlands is toch mooi genoeg. Dan heb je ook nog het vreselijke woord 'super'. Klein en groot, arm of rijk, jongen of meisje, vader of moeder, ja iedereen schijnt dit tegenwoordig te moeten gebruiken. Wat een onzin. Gelukkig gaan ze voortaan op de universiteiten weer in het Nederlands les geven.

Luister vooral eens naar deze Podcast van de Zeeuwse schrijver/fotograaf/Jazzmuzikant Johan Sinke. Die gaat ook over de kleine en grote ergernissen van alle dag. Het is een satire, waarvan hij voor zijn radio-rubriek 'DOLEND IN DE TIjD' ongeveer 20 jaar geleden de tekst en muziek schreef, maar is nog steeds actueel.

(Van een aantal afleveringen uit die serie is ook een boek verschenen).

Toen Middelburg in de jaren zestig werd uitgebreid met een nieuwe wijk 'Middelburg Zuid' genaamd, trok die niet alleen Zeeuwen aan, maar kwamen er ook talloze Brabanders en Limburgers wonen. Omdat deze nieuwe bewoners al snel hun carnaval misten werd er een carnavalsvereniging opgericht met de naam 'Maneblussers'. Aanvankelijk gebeurde dat nog op kleine schaal, maar later werd het een jaarlijks terugkerend festijn met daarnaast nog een revuegedeelte met de naam "Lachin' die o.a. in 'Het Zuiderbaken' ('Blussershol') werd gehouden. Na een glorieuze tijd hield de vereniging echter op te bestaan. Schrijver/fotograaf/Jazzmuzikant Johan Sinke maakte jarenlang deel uit van de 'Lachin' en gaat er in deze podcast wat dieper op in.

In de jaren vijftig timmerde Johan Sinke, die in de media vaak de 'Nestor van de Jazzmuziek in Zeeland' wordt genoemd, al aan de weg om zijn favoriete muziek in deze provincie meer bekendheid te geven. Dat is tot op heden zo gebleven en draagt hij nog steeds en voornamelijk op saxofoon en in verschillende media, zijn steentje bij. In deze podcast roept hij muzikanten op om net als vroeger, jamsessions te organiseren. 

Nog maar net na de, haast koortsachtige, bedrijvigheid om met Kerst een smakelijk en vooral sfeervol diner te bereiden, is het op Oudejaarsdag in de meeste Hollandse gezinnen in de keuken alweer een drukte van belang. Moeder, maar in sommige gevallen vader, heeft opnieuw de schort voorgebonden en is bezig van meel, melk, gist, krenten en rozijnen, een soepel beslag te maken: Een oliebollen beslag! Ja, want zeg nou zelf, wat is er na ons heerlijke en enig echte Sinterklaasfeest, nu Hollandser dan oliebollen? Voor schrijver, maar ook radiomaker en rasverteller Johan Sinke lag het dan ook voor de hand om hierover eens een liedje te maken. Zijn toenmalige radiorubriek 'Dolend in de tijd' was immers ook altijd doorspekt met diverse liedjes van zijn hand. De liedjes konden komisch, maar ook ernstig zijn. Ditmaal is het een kolderliedje/klankspel met veel hilariteit en geluidseffecten, maar heeft een serieus eind. Het 'Oliebollenlied' staat letterlijk 'bol' van komische effecten, luister zelf maar en....een fijne Oudejaarsavond met een goed begin van het nieuwe jaar!

Schrijver, fotograaf, Jazzmuzikant Johan Sinke staat in radiokringen al jaren bekend als een rasverteller. Dat heeft hij voornamelijk te danken aan zijn sappige verteltrant. Het kan grappig, serieus of satirisch zijn maar is altijd aangenaam om te lezen. Een voorbeeld is het verhaal in deze podcast (uit zijn radioserie en boek 'Dolend in de tijd') dat zich afspeelt rond de Kerstdagen. Het gaat over een man  die door omstandigheden genoodzaakt is om de Kersttijd alleen door te brengen. Een triest, gevoelig, maar prachtig verhaal.

De bekende Zeeuwse schrijver/radiomaker Johan Sinke is een groot liefhebber van het Sinterklaasfeest. Dat bleek al uit zijn vorige podcast. In deze aflevering gaat hij hier op door. De aflevering werd, evenals de voorgaande, eerder uitgezonden vja zijn toenmalige rubriek 'Dolend in de tijd' op 'Radio Coolfm'. Het fraaie en nostalgische lied 'Brief aan de Sint' wat hij zelf schreef, zingt en speelt, verheerlijkt het feest nog eens extra.