Kilka zaległych słów o zimie i zimowych rozrywkach.

Dopowiadam co się stało ze zbieraniem pieniędzy na dom kultury i jak żywota swego dokonała nasza gwiazda kosmiczna.

Baśń o wilku, który zakochał się w księżniczce. I o trollach, o magicznych przepowiedniach i o tym, że „każdy robi to, czego go nauczono i mówi to, co mu rozum dyktuje”. Po nagraniu zauważyłam dwa błędy w momencie 6:55 - zamiast zmarkował powinno być zmiarkował oraz w 48:25 - zamiast króle wiat powinno być królewiąt. Nie wpływa to w żaden sposób na ogólny odbiór historii. Enjoy! Baśń pochodzi z niniejszej pozycji: R. Stiller, „Zaczarowany dzban. Baśnie szwedzkie", tłum. A. Cienkowska, Wyd. Poznańskie.

O moim zapłonie do uczestnictwa w wydarzeniach w Bastuträsk, o mojej pierwszej, dziewczyńskiej miłości, o bunkrze i o altance.

O mądrościach i złotych myślach Rolfa. PS. Pomyliłam się i na końcu tęczy nie ma elfów tylko są skrzaty. Mea culpa.

O mojej niedoszłej karierze chórzystki, o kościele, o seniorach i wolnym czasie słów kilka.

Dzisiaj opowiadam najlepiej jak potrafię, z największą ilością szczegółów, o moim nowym życiu towarzyskim. Chociaż chyba powinno to być tak: opowiadam Wam o dwóch z czterech imprez, które tutaj odbyliśmy. Czy jest to już życie towarzyskie? Dla mnie jak najbardziej. A dlaczego? A to właśnie wyjaśniam w tym odcinku.

Kolejny odcinek z serii, w której czytam szwedzkie baśnie ze zbioru "Zaczarowany dzban. Baśnie szwedzkie", które wybrał i posłowiem opatrzył Robert Stiller. Zbiór ten został wydany przez Wydawnictwo Poznańskie w 1983 roku. Ze szwedzkiego przełożyła Agnieszka Cienkowska. Serdecznie podziękowania kieruję w stronę pani Agnieszki Cienkowskiej oraz Wydawnictwa Poznańskiego, którzy to wyrazili zgodę, abym nagrała te piękne opowieści.

Pierwszy odcinek z serii, w której będę czytać szwedzkie baśnie ze zbioru "Zaczarowany dzban. Baśnie szwedzkie", które wybrał i posłowiem opatrzył Robert Stiller. Zbiór ten został wydany przez Wydawnictwo Poznańskie w 1983 roku. Ze szwedzkiego przełożyła Agnieszka Cienkowska. Serdecznie podziękowania kieruję w stronę pani Agnieszki Cienkowskiej oraz Wydawnictwa Poznańskiego, którzy to wyrazili zgodę, abym nagrała te piękne opowieści.

6 lutego w Szwecji wypada dzień poświęcony rdzennym mieszkańcom północnej Europy – Saamom. Kilka słów o tej, na swój sposób wyjątkowej, historii.
Źródła:
- www.samer.se
- www.sameatnam.se
- Wikipedia: Herman Bernhard Lundborg, Gustaf von Düben
- Monika Banaś, Pogranicza kulturowe. Kultura Samów wobec szans i zagrożeń współczesności, w: Granice w kulturze. Wiedza i edukacja, [red.] Andrzej Radomski, Radosław Bomba.
- Polecam również film „Sameblod”.