Kawa z filozofem

Przemieniające przebywanie w sercu lata. Jeszcze jeden odcinek specjalny na zakończenie drugiego sezonu. Moja letnia grecka podróż ku przeżyciu i nazwaniu tego, co nienazywalne. Powolne tajanie z zabiegania i dociążenia, wyhamowywanie codziennego nakręcenia i rozbiegania. Trudne doświadczenia na granicy Pustki i Pełni, frustracji i upojenia. Próbuję notując, przekładając i szkicując.

Dzielę się z wami moim intymnym dziennikiem tego czasu.

Wszystkie wiersze Janisa Ritsosa pochodzą z tomu "Αργα, Πολυ Αργα Μεσα Στη Νυχτα" i cytuję je w moim przekładzie.

O świetle i błękicie południa Europy. W nastroju letniego spowolnienia.

Odcinek niespodzianka. Z myślami o dojrzewaniu ludzkiego ducha. I o tym, że dojrzałość jest czymś zgoła innym niż wzrastanie i postęp. Że na dobrą sprawę jest ich przeciwieństwem. A także o nowoczesnym świecie ciągłego wzrostu, który nie zna dojrzałości, a przez to jest wiecznie infantylny, głupawy, zabiegany, a wreszcie wypalony i depresyjny.

Dobrego lata Państwu życzę.

Dziś o odzyskiwaniu siebie, gdy nic nie cieszy i nic się nie otwiera. O przekraczaniu alienacja wynikłej z nieradzenia sobie z nadmiarem (zobowiązań, projektów, spraw, ale też możliwości, ambicji etc.). Będzie Ristos i Nietzsche. Ale będzie też o jedzeniu skorpionów. To ostatni odcinek tego sezonu. Dziękuję za waszą obecność i wspólne myślenie. Odpoczywajcie i odzyskujcie siebie. I pozostańmy w kontakcie. Trzeci sezon przyjdzie za kilka tygodni.

Słynna wypowiedź Olgi Tokarczuk o AI powinna dać nam do myślenia. Zamiast świętego oburzenia lub niemądrych prób obrony jej stanowiska, warto zapytać co mówi nam ono o naszej relacji do sztucznej inteligencji, a także o tym, co przez nią w życiu człowieka niezastępowalne. A także dlaczego nie chroni już tego literatura. Może nadszedł czas, by ogłosić koniec literatury i na nowo zdefiniować zadanie pisania?

W tym odcinku rozwijam odpowiedzi na dwa pytania, które z okazji Wielkanocy zadano mi w telewizyjnych “Kwiatkach polskich”.

Pierwsze: “Czy duchowość bez religii jest możliwa?”

Drugie: “Czy współczesny człowiek szuka w życiu sensu czy komfortu?”

Odpowiadam, dotykając wielu kwestii związanych z tymi pytaniami, ale też oddając głos mojemu ulubionemu filozofowi i ulubionemu poecie, a także przyrodzie - kamieniom i ptakom przede wszystkim.

O budzącym się życiu, stęchliźnie rozmarzającej ziemi, kole życia i śmierci, wiośnie, Nowej Hucie, wewnętrznym wyzwoleniu i sprawach z tym związanych. Ze wspaniałego, nowo otwartego baru kawowego “Przełom” na krakowskim Kazimierzu.

Odspawany od social mediów zapraszam na relację z czasu offline, poza rytmem narzuconym przez technologię i rynek, w milczeniu trwania wobec pustki, pełni i niewiadomego.

Opowiadam też o greckiej podróży Heideggera, o tym, czym jest (staro)grecki początek i jego dar dla nas, czyli możliwość przebywania w tym, co przychodzi, otwiera nam świat, daje nam zadomowienie i niesamowitość.

Kawę wypiłem we wspaniałym barze Punkt na krakowskim Podgórzu.

Opowiadam o tym, jak udało mi się uwolnić od social mediów i jak bardzo tego wszyscy potrzebujemy. A zarazem o tym, że często jest to praktycznie niewykonalne, bo zawładnęła nami technologiczna machinacja. W tym kontekście wracam raz jeszcze do Heideggera. Pojawiają się też wiersze Ritsosa, które ostatnio przełożyłem i które - choć nie wprost - wiele mają wspólnego z tym zagadnieniem.

O świętach niewierzącego i czasie sprofanowanym, o greckim ogrodzie i jego aromatach, o byciu, które odsłania, o Heideggerze, istocie techniki, zasobach i uwalniającym przestworze. I o wielu innych sprawach… Zapraszam!

Jak możesz to polub i udostępnij dalej…

Bycie. Zatroszczyć się o nie. Otworzyć się na nie. Zamieszkać w nim... Zamiast alienacji, dezorientacji, frustracji i technologicznego uzależniania. A przy okazji dużo o Heideggerze, o jego podróży do Grecji, o moim przebywaniu we Wiedniu, o Instytucie Nauk o Człowieku i jego niegdysiejszych gościach.

Dobrego słuchania.

Jeśli podoba Ci się ten podcast, zaobserwuj go. Możesz też postawić mi kawę.