Toplumların kendilerine verdiği en büyük zarar pasifist bir yaklaşım benimsemeleri. Atalarımızın emek harcadığı hiçbir işe artık o emeği harcamıyoruz. Eskiden akşam tavuk yemek isteyen biri saatlerce önce başlıyordu bunu hazırlamaya. Şimdi öyle mi istersen evine pişmiş bile getiriyorlar. Bu zamanı daha aktif değerlendirmemiz gerekirken çok daha tembelleşiyoruz. Hatta bazıları o kadar tembelleşiyor ki yaralarını sarmak yerine geçmesini beklemeyi tercih etmek istiyor. Toplum içindekilerin bazıları da onlara bunu öğütlüyor. Zamanla hiçbir şey geçmez. Hiçbir şey kendi kendine olmaz. Elde etmek istediğin başarı, mal, sağlık her ne ise bunun için mücadele etmen gerekir. Ben söylediğim sadece bu. Çünkü kendi yolunda olmak işleyen demirin ışıldadığını bilen olmaktır.