Bu hafta seninle her koyunun kendi bacağından asılmadığı durumlar hakkında konuşmak istiyorum. Normalde bilirsin ben her daim başarısızlığın kişinin kendi hatası olduğunu söylerim. Ama günümüzde bir kuşak almış olduğu saçma sapan kararlar yüzünden bugün geleceğimizi elimizden alıyor. Bu tip insanlar yüzünden biz kendi bacağımızdan asılamaz hâle geldik. Saçma sapan her işe imza atıp bir de hiçbir günahları yokmuş gibi şimdi gençlere kızan bu insanlar yüzünden kendi hatalarını başkalarına yıkmaya çalışanlar kılıf bulmuş oluyor. Tam bir kazan kazan durumu gördüğün gibi. Kaybeden de genelde emek gösteren bir gariban kesimi oluyor. Ama vicdanım çok rahat biliyor musun? Neden mi? Çünkü kendi yolunda olmak toplumun en masumu olduğunun farkında olmaktır. 

Bir eylemde bulunmamak için bahane üretebildiği gibi insan bazen yapacağı bir iş için de bahane üretebiliyor. Bunu genelde gönül işlerinde çok görüyorum ben. Bir iş olsun diye ümit ederken insanlar her davranıştan bir mesaj çıkarmaya başlıyorlar. Bu hafta bu onursuz aşıklar hakkında konuştuk. İstenmediği yerde duran insan onursuzdur. Onursuz bir insanı da hayatında ancak başka bir onursuz insan ister. Varsın tek başımıza kalalım ama saygımızı, onurumuzu ve değerimizi bilen bir avuç insanla beraber olalım bu hayat sahnesinde. Çünkü kendi yolunda olmak öncelikle kendi değerini bilen olmaktır. 

İnsanlar en büyük dert bende diyerek sürekli bir sidik yarışı içerisindeler. Bundan çok büyük bir keyif alıyor gibi hareket ediyorlar üstelik. Bu hafta bu dert yarışı hakkında konuştuk. Derdini yarıştırmayan da kendi içinde onlarla bir yarış halinde. Sen böyle olma. Tek söyleyeceğim bu ne milletin derdiyle kendini karşılaştır ne de başkasının derdini küçümse. Sadece kendi önüne ve yoluna odaklan. Sorunların ancak böyle bir bir çözülmeye başlayacak. Çünkü kendi yolunda olmak çözümlere odaklanan olmaktır. 

Soru sormak iletişim kurmanın temeli en nihayetinde. Bazen bir bilgi bazen de bir fikir sahibi olmak için soru soruyoruz. Lâkin kendi yaptığı eylemi yani çalıştığı işi ya da evliliği yapmayın diyen insanların fikirlerine ben biraz mesafeliyim. Bu insanları bataklık içindeki kişiler olarak tanımlıyorum. Bu kişilerin bazıları sadece sakın gelmeyin demiyorlar bataklığa. Ben beceremedim sen belki mutlu olursun diyorlar. Ben bataklığa düştüm ama yandaki göle ulaşan insanlar da var diye yol gösteriyorlar. Kendi yolundaki bir insan olarak bir süre sonra keşfedeceksin kime fikir soracağını kimden yardım isteyeceğini. Çünkü kendi yolunda olmak yolları göle çıkan insanları fark edebilen olmaktır. 

İnsanlar karar alırken mantıklarının sesini dinlediklerini söylerler ama çoğunlukla sadece o an için onlara iyi gelen bir tercihin peşinden giderler. Tatmin duygusu diyoruz buna. Bu nedenle ben uzun zamandır insanları anlamaya çalışmayı bıraktım. Sadece şöyle söylüyorum ne mutlu elindekinin kıymetini bilene ve ne mutlu kıymet bileni başının üzerinde taşıyana. Bu sayede huzuru bulabiliyor insan. Bence biz kendi yolundakileri toplum yolundakilerden ayıran bu. Çünkü kendi yolunda olmak huzuru kucaklayan olmaktır. 

İnsanlık tarihinde birçok derdimize derman olan bir yapı köprüler. Sadece geçmişte değil günümüzde de çok kıymetliler. Bir düşünsene İstanbul'da köprülerin olmadığını? Ancak sadece makro ölçekte değil mikro ölçekte de yani kişinin kendi hayatında da çok önemli köprüler. Kendi içimizdeki köprüler hakkında konuştuk bu hafta. İçimizdeki bu köprü beynimiz ile kalbimiz arasında. Düşüncelerimizi arzulara, arzuları eylemlere dönüştüren bir bağ bu. Bu köprünün bir tarafında sen varsın diğer tarafında da başarı. Lâkin köprülerin diğer uçlarında hava her zaman güneşli değil. Bazılarında kara bulutlar ve yağmur duruyor. Dikkatli baktığında görebiliyorsun oradaki havayı. İşte tam olarak o an bir dur ve düşün adım atmadan önce. Çünkü kendi yolunda olmak gerektiğinde köprüleri yıkabilen olmaktır.

Sürekli her şeyden şikâyet eden insanlardan çok yoruldum azizim. İşini kötü yapandan yoruldum, herkesin işine karışandan yoruldum, sürekli dert yanandan yoruldum. Topluma sırtımı dönmemin nedenlerinden bir tanesi de bu şikâyetçiler. Şikâyet yağdıran kara bulutlar hakkında konuştuk bu hafta. Böyle insanlardan uzaklaştıkça yani topluma sırtımı döndükçe huzura erdim. Sana da tavsiyem tam olarak bu olacak. Çünkü kendi yolunda olmak tutkuyla huzuru arayan olmaktır.

Kendi yolunda olanların bazıları ne yazık ki kendilerine hak ettiği değeri vermiyorlar. Ben bu konu üzerinde düşünüyorum son zamanlarda. Neden böyle hareket ediyoruz diye… Bunu bana düşündüren de yine bir tweet oldu geçenlerde okuduğum. Diyordu ki delikanlı bilmiyorum ama sanki senin bana yaptığını ben sana yapmazdım. Bu hafta kapıları böyle insanların yüzüne kapatmak hakkında konuştuk. Böyle insanlardan uzaklaşmak ve kendi değerini bilmek bizler için çok önemli bir adım olacak. Onlar zaten kendi değerini bilmeyeni kaybetmekte bir engel görmüyorlar. Sen senin değerini bileni el üstünde tut yeter. Çünkü kendi yolunda olmak hak edene kapıları sonuna kadar açan olmaktır.

Toplum yolunda kendimize bir edinememizin bir nedeni var bence: Duygularımızı değiştirmeye çalışmaları. Seni suçlu duruma düşürmeye çalışıyorlar bazen hissettiklerin için. Hep onları anlamamızı istiyorlar. Ama bizim kendimizi düşünmemize bencillik diyorlar. Kendi duygularımız hakkında konuştuk bu hafta. Senin bu hayatta var olabilmek için toplum içerisinde bir yer edinmene gerek yok. Hiçbir zaman da olmadı. Çünkü kendi yolunda olmak kendini bir yer edinebilen olmaktır.

Öncelikle bu haftalık sesim için özür dilerim. Toplum yolundakilerin bir sözüne itiraz etmek istiyorum bu hafta. Kimse beni sevmiyor. Hayır. Okulumuzda, iş yerlerimizde veya hayatımızın içinde bir yerlerde bizi seven insanlar hep varlar. Onlar sadece onları görmek istemiyorlar. Çünkü sevgisini istedikleri kişiler ne yazık ki onları seven kişiler değil. Bizler böyle değiliz. Böyle davranmamalıyız. Elinin tersiyle itmelisin insanları, sana hâl hatır sordu diye yüzünü düşürmemelisin. Çünkü kendi yolunda olmak kendisine değer vereni el üstünde tutan olmaktır.