Bu bölümde otantikliğin ne olduğuna ve ne olmadığına varoluşçu bir perspektiften bakıyorum. Kendimiz olmak gerçekten ne demek? Otantiklik içimizde saklı duran “gerçek benliği” bulmak mı, yoksa hayatımızın sorumluluğunu üstlenerek seçimlerimize sahip çıkmak mı?

Kierkegaard, Sartre, Heidegger ve Tillich üzerinden; başkalarının beklentileriyle yaşamak, özgürlükten kaçmak, farklı olmakla otantik olmak arasındaki fark, seçimlerin yarattığı kaygı ve insanın kendisini yaşayarak nasıl inşa ettiği üzerine düşünüyorum.

Belki de otantiklik bir varış noktası değil; yönümüzü kaybettiğimizde tekrar tekrar bakabileceğimiz bir pusuladır.

Travmaya dair sorularınızı cevapladığım serinin son bölümünde, travmatik yaşantıların özgürlüğümüzü, ilişkilerimizi ve kendimizle kurduğumuz bağı nasıl etkileyebildiğini konuşuyorum. Yaşananlara sahip çıkmakla onları onaylamak arasındaki farkı; kırılganlığı, otantikliği, öfkeyi, affetmeyi ve geçmişin hayatımızdaki tek söz sahibi olmadığı alanları varoluşçu bir perspektiften ele alıyorum.

İyileşmek belki de geçmişi silmek değil; geçmişin yanında yeniden bir gelecek belirebilmesidir.

Travmaya dair sorularınızı cevaplamaya devam ediyorum. Bu bölümde travmanın dünyayla kurduğumuz ilişkiyi nasıl değiştirdiğini; kompleks travmayı, tetiklenmeleri, tekrar eden örüntüleri ve bedenin travmatik deneyimleri nasıl taşıdığını konuşuyorum. Ayrıca travmanın gerçekten iyileşip iyileşmediğine, travma sonrası büyümeye ve geçmişi değiştiremesek de onun hayatımızdaki yerini nasıl dönüştürebileceğimize varoluşçu bir perspektiften bakıyorum.

Travmaya dair sorularınızı cevaplamaya başladığım serinin ilk bölümü. Travma nedir, yaşadığımız her sarsıcı deneyime travma demek gerekir mi, ruhsal yaralarımızla nasıl ilişkileniriz ve travmatik yaşantıların etkileriyle nasıl yaşarız gibi sorulara varoluşçu bir perspektiften bakıyorum.