Eksiksizlik... Burjuvanın peşinde olduğu... Bu çok sıkılarak okuduğum kitaptan kalan son düşünce bu olsun.

Sınırlar koymak zorunda kalmamak için zor insanlarla bağımızı koparmaya meyilliyiz.

"Çevreni duygusal borca sokma. Bunun yerine onların yardımını isteyerek güçlerini takdir et."

"Biliyor musun hayatta her şey gerçekleşmeli, her şey yerini bulmalı. Ve bu çok yavaş bir süreç. Kararların, hayallerin, amaçların pek bir faydası olmuyor. Bir evde mobilyaların kalıcı yerini bulmanın ne kadar zor olduğu hiç dikkatini çekti mi? Yıllar geçer, sen her şeyin doğru yerde olduğunu düşünürsün, ama yine de içinde, bir terslik olduğuna dair hafif bir şüphe vardır. Ve sonra, on ya da yirmi yıl sonra, insan birden hatayı görür, birkaç mobilyayı oradan oraya iter ve nihayet ona her şey yolundaymış gibi gelir. Ve birkaç yıl boyunca gerçekten de odanın işte şimdi doğru olduğu duygusunu taşır. Daha da sonra, belki bir on yıl daha geçince, yine memnuniyetsizliğe kapılır, çünkü biz nasıl değişiyorsak, mekan duygumuz da değişir, insanın etrafında hiçbir zaman değişmez bir düzen olmaz."

"

Didem Aksüt'ün "Hüseyin Rahmi Gürpınar: Ben Deli miyim?" yazısı ve yazarlarla "Edebiyat ve Delilik" soruşturması...

Bir duruma ya da teklife "hayır" derken, neye "evet" diyorum?

Burjuvaziyle ilgili nefis analizler... (Biraz Orwell'in Aspidistra'sını anımsattı bazı bölümler)

"Burjuva düzenine ihtiyacım var. İçimde yeterince maceraperestim. Dışarıdan bakıldığında ise posta idaresi genel müdürü gibi yaşamalıyım. Düzen hayatidir, çünkü aksi takdirde dikkatimi veremem. (Neye dikkatini veremeyeceğini söylemedi, muhtemelen bütün hayata...)"

1. bölüm sona eriyor...

Bağışlamak bizi hafifletir...