گفتگو با: دکتر فرامرز خبیرپور، روان‌شناس، روان‌درمانگر، متخصص روابط فرد با خانواده و جامعه
هفته گذشته با دکتر فرامرز خبیرپور گفتگویی را آغاز کردیم در مورد دو بازیگر اصلی دیگر، یعنی جامعه و تشکیلات یا  موسسات یک جامعه در ایجاد فرهنگ صلح. صلحی که می‌بایست این سه بازیگر اصلی یعنی فرد، جامعه و موسسات یک جامعه، در تحول خود و یکدیگر و در ارتباط و مشارکت با هم ایحاد کنند تا بتوانند در راستای تحقق صلح حقیقی و پایدار قدم بردارند. بخش دوم این گفتگو را همان‌طور که در برنامه هفته گذشته وعده کردیم در خبرنگار امروز تقدیم شما می‌کنیم.

گفتگو با: دکتر فرامرز خبیرپور- روانشناس، روان‌درمانگر و متخصص روابط فرد و خانواده با جامعه.
مدتی پیش در این برنامه دکتر فرامرز خبیرپور با ما در مورد صلح درون و نقش فرد در ایجاد فرهنگ صلح گفتگو کردند. ایشان هم‌چنین به اهمیت صلح برون و نقش جامعه و تشکیلات و موسسات یک جامعه در راستای تحقق صلح و شکوفایی افکار و اندیشه‌های سازنده نیز اشاره کردند اما به خاطر کمبود وقت، تشریح این دو عامل مهم دیگر در ایجاد و ترویج صلح به وقت دیگری موکول شد. در این خبرنگار به نقش جامعه در این مبحث می‌پردازیم.

گفتگو با: خانم کامیلا همت، خانم مهسا همت و آقای کیوان همت از کشور نروژ
کامیلا همت یک  دختر جوان نوزده ساله ایرانی است که اخیرا در کشور نروژ برنده یک مسابقه آوازخوانی شده اما این موفقیت تنها دستاورد کامیلا نیست. او در کنار خوانندگی و نوازندگی، دانشجوی رشته پزشکی و همچنین معلم نوجوانان هم هست و در فعالیت‌های جامعه‌سازی نیز مشارکت می‌کند و مهم‌تر این که به فعالیت‌های حرفه‌ای و اجتماعی خودش چه در زمینه موسیقی و چه در زمینه تحصیل، به فرصتی برای خدمت به جامعه نگاه می‌کند.

گفتگو با: آقای داریوش لمیع، نویسنده، پژوهشگر مسائل اجتماعی و تاریخی ادیان
و اما روز گذشته یعنی نهم ماه ژوئیه، پیروان آیین بهائی در سراسر جهان، سالروز شهادت حضرت باب، موسس آیین بابی و مبشر آیین بهائی را گرامی داشتند. شکی نیست که تشریح کامل و تحلیل دقیق  واقعه شهادت حضرت باب که در تیرماه ۱۸۵۰ میلادی در شهر تبریز به وقوع پیوست، از لحاظ تاریخی، اجتماعی، عرفانی و اعتقادی در وقت کوتاه این برنامه نمی گنجد و درک عظمت این واقعه بی‌نظیر نیاز به مطالعات گسترده و عمیق دارد، اما آن‌چه در فرصت کوتاه این برنامه در گفتگو با مهمان عزیز خبرنگار، به آن خواهیم پرداخت، مروری است در تاریخ‌چه واقعه شهادت حضرت باب و همراه ایشان، انیس زنوزی.

گفتگو با دکتر چهرزاد شکیبان، محقق، ریاضی‌دان و استاد دانشگاه
دکتر چهرزاد شکیبان اولین بانوی ایرانی است که موفق به دریافت جایزه مهم دکترای افتخاری علوم و یا دی‌اس‌سی از دانشگاه هریت وات شده است. در مراسم بسیار باشکوهی که روز بیست وهشتم خرداد یعنی حدودا دو هفته پیش در دانشگاه هریت وات در شهر زیبای ادینبرا در اسکاتلند انگلستان برگزار شد، از دکتر شکیبان به عنوان یک شخصیت بین‌المللی شناخته شده و تاثیرگذار در آموزش عالی، و نیز به خاطر خدمات شایان او به علم ریاضی و به خصوص تدریس و الهام بخشیدن به نسل‌های ریاضی‌دان برای بیش از چهار دهه قدردانی شد. دکتر چهرزاد شکیبان در جریان انقلاب اسلامی ایران در سال ۱۹۷۹ میلادی، به خاطر باور به آیین بهائی مجبور به ترک وطن شد و به کشور آمریکا مهاجرت کرد. او اولین بانوی ایرانی است که از دانشگاه پر اعتبار بروان در آمریکا موفق به اخذ درجه دکترا در رشته ریاضیات شد و بعد به عنوان اولین بانوی استاد ریاضی دائم‌الاشتغال در دانشگاه سنت توماس، درایالت مینسوتا مشغول به تدریس و تحقیق شد. در طی مراسم اهدای  جوایز دکترای افتخاری، دکتر چهرزاد شکیبان گفت: «من عمیقا از فرصتی که به دست آمده تا عضوی از این جامعه عالی‌قدر و محترم دانشگاهی باشم سپاسگزارم و متعهد می‌شوم که از پیشبرد ارزش‌ها و اصولی که این جامعه به آن پایبند است با صداقت و فداکاری حمایت کنم.»

گفتگو با: خانم مریم کلارن، فعال حقوق بشر و دختر خانم ناهید تقوی(زندانی سیاسی دو تابعیتی)
در سالگرد کمپین «داستان ما یکیست» ده بانوی دلیر ایرانی، که به جرم دگراندیشی و فعالیت‌های مدنی و حقوق بشری  در زندان اوین زندانی هستند، با امضای بیانیه‌ای متین و تامل برانگیز، یاد ده بانوی هم‌وطن بهائی که بیش از چهل سال پیش به خاطر باورهای قلبی و فعالیت‌های انسان‌دوستانه در زندان عادل‌آباد شیراز زندانی و بعد به صورت گروهی و در مقابل چشمان یکدیگر در میدان چوگان شهر شیراز اعدام شدند را گرامی داشتند. در بخشی از این بیانیه آمده است: «با سال‌ها حبس و هم‌زیستی با زنان بهائی و مشاهده فشارها و محرومیت‌هایی که به سبب تفاوت عقیده، بر خود و خانواده‌هاشان تحمیل شد و شنیدن روایت‌هایشان از گذشته تا کنون؛ و قیاسِ آن با آن‌چه همواره بر دگراندیشان تحمیل می‌شود؛ درمی‌یابیم که به واقع «داستان ما یکیست».

گفتگو با: خانم فرزانه ثابتان مشاور خانواده و تحلیل‌گر مسائل روانشناسی
در خبرنگار هفته گذشته گفتگویی را آغاز کردیم با خانم فرزانه ثابتان در مورد نقش خانواده بعنوان یک نهاد اجتماعی و اصول بنیادینی که نه تنها در تعلیم و تربیت کودکان و تحکیم نهاد خانواده و روابط افراد اون بسیار حائز اهمیت و حیاتی است بلکه تاثیری که این اصول و ارزش‌ها در ساختار جامعه و ساختن جهانی عاری از خشونت، نابرابری تبعیض بی‌عدالتی اجتماعی و اقتصادی جنگ و تقابل دارند. چرا که شواهد و تحقیقات علمی، گواه این واقعیت‌اند که امروز بیش از هر زمان دیگری نهاد خانواده به عنوان بستری برای شکوفایی ارزش‌های معنوی و اصول بنیادین در ایجاد تحول اجتماعی و تبلور فرهنگی نوین مطرح هست و اهمیت پیدا می‌کند.

گفتگو با: خانم فرزانه ثابتان، مشاور خانواده و تحلیل‌گر مسائل روانشناسی
واقعیتی که تحقیقات علمی و گفتمان‌های اجتماعی به طور روزافزونی بر اهمیت آن تاکید دارند این است که مفهوم خانواده و ارزش‌هایی که در روابط خانواده و تعلیم و تربیت کودکان نهادینه می‌شوند، نه تنها در تحکیم نهاد خانواده سرنوشت سازند،  بلکه تاثیری به مراتب فراتر از چهارچوب خانه و اعضای خانواده دارند.  نقش خانواده به عنوان یک نهاد اجتماعی از جمله موضوعاتی است که در مرکز بسیاری از گفتمان‌های جهانی به منظور رویارویی با چالش‌های پیچیده‌ای مانند نابرابری جنسیتی، بی‌عدالتی اجتماعی -اقتصادی، خشونت و تقابل و هم‌چنین یافتن راه‌کارهای مناسب برای حل این معضلات جدی و عمومی قرار دارد. به تعیبری دیگر،  نهاد خانواده بیش از هر زمان دیگری به عنوان بستری برای تغییر و شکوفایی ارزش‌های معنوی و اصول بنیادین در ایجاد تحول اجتماعی و تبلور فرهنگی نوین تعریف می‌شود و اهمیت پیدا می‌کند.

گفتگو با: آقای سعید دهقان، ، نویسنده، وکیل حقوق بشر، عضو اتحادیه بین‌المللی وکلا و موسس و رئیس هیات مدیره مجموعه حقوقی «پارسیلا» در کانادا
حکومت جمهوری اسلامی ایران، در تازه‌ترین نمونه ظالمانه آپارتاید اقتصادی،  زمین‌های کشاورزان بهائی را تخریب می‌کند. آپارتاید به معنی جداسازی و تبعیض، در اصل عبارت از سیاست‌هایی است که به طور هدفمند علیه گروه و یا قشری در جامعه اعمال می‌شود تا آن‌ها را از حقوق اولیه و پایه‌ای خود محروم کند. در گزارش اخیر جامعه جهانی بهائی که روز ۱۱ خرداد ۱۴۰۳ در ژنو منتشر شد آمده است: «ماموران حکومت ایران، در حمله به روستای احمدآبادِ مازندران، با بیل مکانیکی به تخریب بسیاری از شالیزارهای متعلق به بهائیان آن روستا پرداخته و محصولات آن‌ها و معبر آب رودخانه به شالیزارها را ویران کردند. ساکنان بهائی این منطقه، نسل‌هاست که مالک این زمین‌ها بوده و در این زمین‌ها به کشاورزی مشغولند.» این بیانیه ادامه می‌دهد: «این اقدام ویران‌گرانه و بی‌رحمانه، تنها یک نمونه اخیر از سیاست حکومت ایران برای تصرف و تخریب خانه‌ها و مزارع بهائیان است.»

گفتگو با: دکتر لادن برومند، مورخ، نویسنده و فعال حقوق بشر
آیا عدالت می‌تواند تعابیر متفاوت در فرهنگ‌ها و جوامع متفاوت داشته باشد؟ ارزیابی دو جنایت در دو جامعه متفاوت، از منظر عدالت.