คำนี้ดี

ในหมู่บ้านอันไกลโพ้น นักปราชญ์ผู้หนึ่งลุกขึ้นจัดงานทอล์กเพื่อบอกความในใจกับชาวบ้านทุกคน

รวมฮิตศัพท์คำถาม 5W กับอีก 1H ที่งอกต่อออกไปเป็นอีกหลายสำนวน: ไม่สนใจหรอก, ใครจะไปนึกว่าจะเป็นอย่างนี้, ก็จะใครซะอีกล่ะ, นี่เราคิดอะไรอยู่วะเนี่ย, แกคิดว่าแกเป็นใคร, แกคิดว่าแกพูดอยู่กับใครเหรอ, มากน้อยเท่าไร ใครจะไปสน, เพื่ออะไรเหรอ, น่าเสียดายจริง, เรื่องมันผ่านไปแล้ว, ไหน ต้องพูดยังไงก่อน, ทำอะไรไม่ได้แล้วล่ะ, ไหน อธิบายตัวเองมาซิ, จะเอาอะไรอีก, ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น, ไม่มีไฟย่อมไม่มีควัน, เคราะห์หามยามร้าย, กล้าดียังไง!

ศัพท์หมูทั้งนั้นล่ะยูว์: “มันแน่นอนอยู่แล้ว”, “พูดอีกก็ถูกอีก”, “เจอแน่ๆ ไม่น่าพลาด สังเกตง่ายขนาดนั้น”, “มันก็ต้องมีได้บ้างเสียบ้างเป็นธรรมดา”, “ได้เลย!”, “เธอทำได้อยู่แล้วน่า”, “เราไม่มีทางแน่ใจได้หรอก”, “เอาเซ่!”, “แหม ไม่เห็นต้องทำถึงขนาดนี้เลย”, “ถ้าเป็นสิ่งนี้ล่ะก็ ได้เสมอ”, “โห เมื่อกี้ใจหล่นไปอยู่ตาตุ่มแน่ะ”, “งานง่ายๆ แค่นี้ยังทำไม่สำเร็จอีกเรอะ”, “เอ่อ เริ่มงงละ”, “ทำอะไรเอาไว้ ก็ต้องรับกรรมไปนั่นแหละ”, “ยังไงก็หนีไม่พ้นหรอก”, “เหมือนจะทนอยู่ด้วยไม่ได้ แต่ก็ขาดไม่ได้หรอก”, “มันไม่ยากขนาดนั้นหรอกน่า”, “ตกลงท้องหรือไม่ท้องกันแน่? เอาดีๆ!”

ในภาษาอังกฤษ พูดสำนวนพวกนี้อย่างไรได้บ้าง: “ไม่เลวนะเนี่ย”, “เยี่ยมไปเลย”, “ไม่มีอะไรมากมาย”, “ไม่เลยสักนิดเดียว”, “สบายมาก ไม่มีปัญหา ไม่มีอะไรน่าห่วง”, “ไม่ได้หลับเลยสักงีบเดียว”, “ไม่แน่ๆ”, “ไม่แม้แต้ใกล้เคียง”, “ไม่ใช่แค่นี้นะ”, “ตรงนี้ไม่ได้ ไปที่อื่นไป๊”

หลายสำนวนที่งอกต่อออกมาจากคำว่า Call: สั่งการ บงการ, ยกเลิก, วันนี้พอแค่นี้ก่อนเถอะ กลับบ้านๆ, คืนนี้พอแค่นี้ก่อนเถอะ นอนๆ, เลิกแล้ว พอกันที, ถือว่าหายกันนะ, ต้องไปเข้าห้องน้ำ, ผิดก็ว่าไปตามผิด ขอพูดตรงๆ ว่ากันไปตามเนื้อผ้า, เรียกใครก็ตามด้วยคำหยาบคายหรือใจร้าย, เกทับ ขู่ให้กลัว ลักไก่ แกล้งตบตา, เราเกิดมาเพื่อทำสิ่งนี้!

ศัพท์สำนวนที่งอกต่อออกมาจากคำว่า HAVE: “ไม่รู้เลย”, “รู้ไปหมด”, “สนุกจัง”, “ลองดู”, “ดูแป๊บ”, “เล็งไว้ อยากได้มาก”, “กล้า”, “มีอะไรบางอย่างเหมือนกัน”, “จะทำอะไรก็ทำไป ตามใจ ในเมื่อบอกแล้วจะไม่เชื่อกันล่ะก็”, “สิ่งนี้มันเกิดมาเพื่อเธอ”, “เทียบชั้นไม่ติด”, “เชี่ยวชาญเป็นพิเศษ”, “มีวาทศิลป์ชั้นเยี่ยม”, “ขอคุยหน่อย”, “ไม่เกี่ยวนะ”, “กรุณาด้วยเถอะ”, “มีเรื่องจะขอเฉ่งสักหน่อย”, “ไม่หวั่นไหวต่อคำพูดใจร้ายและคำวิจารณ์ทั้งหลาย”, “แพ้ทาง”, “สมควรละ”, “เหลืออด ไม่ไหวแล้ว”, “มีงานยากรอให้จัดการอยู่”

อยากฝึกออกเสียงภาษาอังกฤษ อย่าพูดแค่เป็นคำๆ อย่างเดียว แต่ต้องพูดกันไปเป็นใจความ วันนี้มาลองพูดประโยคที่ถูกวาง adverb ในที่ต่างๆ กัน ความหมายไม่เปลี่ยนเท่าไหร่ แต่อารมณ์ต่างไปเล็กน้อยตามความอยากเน้น

เมื่อชายรวยๆ ผู้หนึ่งรักเงินของเขามากมายจนต่อให้ตายไปก็จะขอเอาเงินไปใช้ในนรกด้วย!

สำนวน Play ที่น่าใช้ไม่ใช่เล่น: “เล่นกับไฟ”, “เออออห่อหมก”, “ด้นสดไม่ต้องซ้อม”, “วางท่าว่าไม่สะทกสะท้าน”, “เดินหมากเป็น”, “เล่นตัว”, “ฉันเป็นเหยื่อผู้เคราะห์ร้าย ใครๆ ก็ผิดหมดยกเว้นฉัน”, “ลำเอียง”, “เอาเท้าเขี่ยกันใต้โต๊ะ”, “แกล้งตาย”, “เล่นเป็นพระเจ้า”

ฟังเวอร์ชันภาษาอังกฤษของหลายสำนวนต่อไปนี้: “จำใส่ใจ”, “สันโดษ ไม่สุงสิงกับใคร”, “รักษามาดและความเยือกเย็นเอาไว้”, “ไปเรื่อยๆ อย่าหยุด”, “ตามให้ทัน”, “จับตามองอย่างไม่ละสายตา”, “เชิดหน้าเข้าไว้”, “อย่าเพิ่งหุนหันพลันแล่น”, “อุบไว้”, “หุบปาก”, “เงียบๆ หน่อย”, “มีสติ อยู่กับความเป็นจริง ไม่เพ้อเจ้อ”, “ไม่ต้องทอน”, “ตั้งใจทำดีอย่างนี้ต่อไปนะ” และอีกมากมาย พร้อมตัวอย่างการใช้