ลูกรัก ...ลูกรู้ไหมว่าสิ่งที่มีค่าที่สุดคือชีวิต ไม่ว่าชีวิตของเราหรือ
ของใครล้วนมีค่าทั้งสิ้น มีค่าทั้งแก่ตัวเองและแก่คนอื่นด้วย ดังนั้น
ในศีล ๕ ท่านจึงยกเรื่องการเว้นจากการฆ่าสัตว์ไว้เป็นข้อต้น
เพราะเห็นว่าชีวิตสำคัญนั่นเอง จึงไม่ควรฆ่าไม่ควรเบียดเบียน
ชีวิตกัน เมื่อลูกรู้ว่าชีวิตมีค่าอย่างนี้ แล้วจึงควรรักษาและทะนุถนอม
ชีวิตให้ดี การกตัญญูต่อตัวเองตามที่บอกมาแล้วเป็นการถนอม
ชีวิตอย่างหนึ่ง อีกอย่างหนึ่งคือพยายามใช้ชีวิตให้มีค่าด้วยการ
ทำสิ่งที่เป็นประโยชน์ทั้งแก่ตนเอง และคนอื่นให้มากที่สุด อย่างนี้
จึงจะเรียกว่าใช้ชีวิตคุ้มค่า มิใช่ใช้ชีวิตแบบฟุ่มเฟือย เที่ยวเตร่หา
ความสำราญหรือสำมะเลเทเมา หาแก่นหาสาระชีวิตไม่ได้ แล้ว
บอกว่าใช้ชีวิตคุ้มค่า มิใช่อย่างนั้นเลย ใช้ชีวิตคุ้มค่าที่ถูกคือใช้ชีวิต
จากหนังสือ คำพ่อ คำแม่ โดย พระมหาโพธิวงศาจารย์ (ทองดี สุรเตโช ป.ธ.๙)