Χημεία σου και μία μου, με τον Στέλιο Ανατολίτη

Μία λάθος διαφήμιση από τη δεκαετία του ‘90 κάνει ακόμα έξαλλο τον Στέλιο Ανατολίτη (Στελάρα, έχουν περάσει 30 χρόνια, καιρός να το ξεπεράσεις). Τι σημαίνει πρακτικά το περιβόητο pH και γιατί υπάρχει παντού; Στο νερό, το γάλα, τον καφέ, στην αμμωνία (έχετε μυρίσει ποτέ αμμωνία;), στα λεμόνια και τα πορτοκάλια. Αλλά και στη χλωρίνη, στις μπαταρίες, ακόμα και στο σώμα μας! Μάλιστα κάθε όργανο εκκρίνει υγρά που και αυτά έχουν διαφορετικό pH.

Δεν θα ήταν πολύ καλύτερα αντί να… τρώτε μπαταρίες, να τις ανακυκλώνετε; Και γιατί έχει κολλήσει στον Στέλιο ότι τρώτε μπαταρίες; Γιατί οι μπαταρίες, αν δεν ανακυκλωθούν, μπορούν να φτάσουν στο πιάτο μας και αυτό είναι κάτι -πιστέψτε μας- που δεν το θέλει κανείς. Το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να βρείτε έναν από τους χιλιάδες κάδους ΑΦΗΣ που υπάρχουν σε όλη τη χώρα και να κάνετε το αυτονόητο. Και δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για να μην το κάνετε.

Πώς σχετίζεται η Χημεία με τα ψυχικά νοσήματα; Με όλα σχετίζεται, θα το λέμε μέχρι να μαλλιάσει η γλώσσα μας (και μετά από αυτό). Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας, ο Στέλιος Ανατολίτης σε ένα συναισθηματικά φορτισμένο αλλά φοβερά ειλικρινές επεισόδιο, μας λέει όλα αυτά που θέλουμε ν’ ακούσουμε σχετικά με ένα θέμα που απασχολεί πολύ περισσότερους ανθρώπους απ’ ότι νομίζετε. Κάντε μια χάρη στον εαυτό σας και ακούστε προσεκτικά.

Πώς σχετίζεται η χημεία με τις νέες ταυτότητες; Εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα ωραιότατο υλικό που μπορεί να πάρει βαφή από πάνω: μιλάμε για το πολυκαρβονικό υλικό που στην ουσία είναι πλαστικό και έχει μέσα πολλά καρμπόνια (λέξη Στέλιου). Τα εξηγεί όμορφα κι ωραία, στέκεται και στο θέμα με τα προσωπικά δεδομένα και τα τσιπάκια, και μας το λέει πολύ απλά: κάθε τσιπάκι για να δουλέψει θέλει ρεύμα και οι περιβόητες νέες ταυτότητες δεν έχουν μπαταρία.

Βρε… Βρε… Έχουμε γενέθλια βρε. Γινόμαστε 50! Όχι ο Στέλιος Ανατολίτης, το podcast έχει γενέθλια και γίνεται 50! Και το γιορτάζουμε με ένα καταπληκτικό επεισόδιο με θέμα το πώς ακριβώς δουλεύουν τα φάρμακα. Είναι βέβαια εξαιρετικά δύσκολο να εξηγήσεις κάτι τόσο περίπλοκο μέσα σε ένα 20λεπτο επεισόδιο, αλλά εν πάσει περιπτώσει, ο Στέλιος κάνει μια αξιόλογη και φιλότιμη προσπάθεια. Επίσης, μαθαίνουμε τι είναι ο “τζιτζιλομέρμηγκας” (από το Μέγα Λεξικό του Στελάρα).

Το “Χημεία σου και μία μου” επιστρέφει για τη δεύτερη σεζόν του με ένα θέμα που, δυστυχώς, δεν μπορεί να αφήσει αμέτοχο τον Στέλιο Ανατολίτη: τις πλημμύρες στη Θεσσαλία και τις προεκτάσεις που αυτές έχουν στην καθημερινότητα των κατοίκων της περιοχής. Τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα και από χημικής πλευράς, γιατί όπως έχουμε πει, η Χημεία είναι παντού γύρω μας. Τι στοιχεία έχουν μέσα τα λιμνάζοντα νερά; Γιατί είναι απαγορευτικά για οποιαδήποτε χρήση πλέον; Υπάρχει λύση σε όλο αυτό;

Τελευταία πυροβολιά (λέξη Στέλιου) Χημείας και από την επόμενη Πέμπτη ξαναμπαίνουμε σε ροή, με πάρα πολλή όρεξη, νέα γνώση και τρελό γέλιο (ελπίζουμε). Στο τελευταίο αυτό σφηνάκι Χημείας, ασχολούμαστε με τον Max Planck, τον άνθρωπο που ανέπτυξε την κβαντική θεωρία. Κι εδώ κάπου θολώνουν τα όρια της Χημείας με τη Φυσική και γίνεται εκεί ένα πολύ ωραίο μπερδεματάκι, που όμως κλίνει περισσότερο στη Φυσική. Όλες οι επιστήμες είναι συναρπαστικές και ενδιαφέρουσες, δεν κολλάμε πουθενά.

Ούτε μία ούτε δύο αλλά τρεις σημαντικότατες επιστημονικές προσωπικότητες θα συναντήσουμε στο προτελευταίο σφηνάκι Χημείας, παρέα φυσικά με τον Στέλιο Ανατολίτη. Ο Henri Becquerel μαζί με τη Marie και τον Pierre Curie ανακάλυψαν τη ραδιενέργεια και άλλαξαν συθέμελα τον τρόπο προσέγγισης της Χημείας. Υπάρχει και ολόκληρο επεισόδιο αφιερωμένο στο συγκεκριμένο θέμα, είναι το επεισόδιο 9, και καλά θα κάνετε να το ξανακούσετε, γιατί τα σχολεία ανοίγουν όπου να ‘ναι και ο Στέλιος θα σας εξετάσει.

Τι σχέση έχουν τα πανηγύρια με τον μέγιστο Louis Pasteur και τη χειρομορφία; Και τι στο καλό είναι η χειρομορφία και τα κατοπτρικά είδωλα; Σε τρελά κέφια ο Στέλιος Ανατολίτης, κερνάει ένα ακόμα σφηνάκι Χημείας και σε λίγα μόλις λεπτά εξηγεί όλα τα παραπάνω, αλλά και πώς η ιδιοφυΐα αυτή που άκουγε στο όνομα Louis Pasteur κατάφερε να βάλει τη Χημεία σε ένα τρισδιάστατο πλαίσιο, στέλνοντάς τους όλους στο περίπτερο για τσίχλες.