Πώς αυτή η ταυτότητα σε ακολουθεί στην ενήλικη ζωή
Ακόμα κι όταν καταλαβαίνεις, γιατί δεν φεύγει;
Σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε για το πώς η ταυτότητα που χτίστηκε νωρίς:
– επηρεάζει εργασία, σχέσεις και στόχους
– αναπαράγεται μέσα από φόβο και αυτοπροστασία
– και γιατί το motivation δεν λειτουργεί στη ΔΕΠΥ ενηλίκων
Ένα επεισόδιο για όσους νιώθουν ότι «ξέρουν», αλλά κάτι μέσα τους δεν αλλάζει.

Πώς η δυσκολία έγινε ταυτότητα
Πότε η δυσκολία παύει να είναι κάτι που συμβαίνει
και γίνεται κάτι που είσαι;
Σε αυτό το επεισόδιο αναλύουμε σε βάθος:
– πώς οι μικρές, επαναλαμβανόμενες αποτυχίες στη ΔΕΠΥ ενηλίκων
– η απουσία εξήγησης
– και η εσωτερίκευση
οδηγούν στο «κάτι δεν πάει καλά με μένα».
Ένα επεισόδιο-βάση για την αυτοεικόνα στη ΔΕΠΥ.
Χωρίς διασπορά. Χωρίς ωραιοποίηση.

Πολλοί ενήλικες με ΔΕΠΥ ξέρουν ότι έχουν δυνατότητες.
Αλλά νιώθουν ότι αυτές δεν φαίνονται ποτέ αρκετά.
Σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε για: – την ασυνεπή πρόσβαση στην ικανότητα στη ΔΕΠΥ ενηλίκων
– το βάρος του «αν ήμουν πιο… θα είχα καταφέρει…»
– και πώς αυτό το “αν” διαβρώνει την αυτοεικόνα
Όχι motivation.
Όχι tips.
Μόνο καθαρή κατανόηση του μηχανισμού.

Γιατί πάντα νιώθω πίσω από όλους
Στο πρώτο επεισόδιο του κύκλου ΔΕΠΥ & Αυτοεικόνα, μιλάμε για ένα από τα πιο κοινά βιώματα στη ΔΕΠΥ ενηλίκων:
το αίσθημα ότι είσαι πάντα πίσω από τους άλλους.
Όχι απαραίτητα επειδή είσαι.
Αλλά επειδή ο εγκέφαλος με ΔΕΠΥ μετρά αλλιώς τον χρόνο, την πρόοδο και την εξέλιξη.
Σε αυτό το επεισόδιο θα ακούσεις: – γιατί η ΔΕΠΥ δημιουργεί αίσθηση καθυστέρησης
– γιατί η σύγκριση είναι τόσο επώδυνη
– και γιατί το πρόβλημα δεν είναι η προσπάθεια
Ένα επεισόδιο για ενήλικες με ΔΕΠΥ που κουράστηκαν να κυνηγούν έναν ρυθμό που δεν τους ανήκει.

Κρατιέσαι όλη μέρα — και μετά δεν αντέχεις τίποτα
Τη μέρα λειτουργείς.
Το βράδυ δεν αντέχεις ούτε τον θόρυβο.
Αυτό δεν είναι κακή διάθεση.
Δεν είναι αχαριστία.
Είναι νευρική κόπωση.
Σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε για:
– τη διαφορά σωματικής και νευρικής κούρασης
– το masking στη δουλειά και το κόστος του
– γιατί η κατάρρευση έρχεται όταν πέσει η ένταση
– γιατί «αντέχω όλη μέρα» δεν σημαίνει ότι δεν πληρώνεται
Ένα επεισόδιο που κλείνει την ενότητα ΔΕΠΥ & Εργασία
και δείχνει τι πραγματικά συμβαίνει όταν κρατιέσαι περισσότερο απ’ όσο φαίνεται.

Εκνευρίζεσαι, απαντάς απότομα , και μετά το μετανιώνεις
Δεν ήταν τόσο σοβαρό.
Και όμως, αντέδρασες έντονα.
Και μετά ήρθαν οι σκέψεις.
Η ενοχή.
Το «γιατί το είπα έτσι;».
Σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε για:
– γιατί η συναισθηματική ένταση στη ΔΕΠΥ ανεβαίνει απότομα
– πώς η συσσωρευμένη πίεση βρίσκει διέξοδο
– γιατί το πρόβλημα δεν είναι ο θυμός, αλλά ό,τι προηγήθηκε
Ένα επεισόδιο για όσους προσπαθούν να κρατηθούν όλη μέρα
και ξεχειλίζουν εκεί που δεν θέλουν.

Ξεκινάς δουλειά και μπλοκάρεις
Ξέρεις τι πρέπει να κάνεις.
Έχεις χρόνο.
Έχεις λόγο.
Και παρ’ όλα αυτά… δεν ξεκινάς.
Αυτό το μπλοκάρισμα δεν είναι τεμπελιά.
Δεν είναι έλλειψη πειθαρχίας.
Είναι overload πριν καν αρχίσεις.
Σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε για: – πώς το μυαλό με ΔΕΠΥ βλέπει τα πάντα ταυτόχρονα
– γιατί το «ξεκίνα απλά» δεν λειτουργεί
– πώς το πάγωμα είναι μηχανισμός προστασίας, όχι αποτυχία
Ένα επεισόδιο για όσους κολλάνε πριν καν κάνουν το πρώτο βήμα
και κατηγορούν τον εαυτό τους γι’ αυτό.

Δεν κουράζεσαι πιο εύκολα στη δουλειά.
Απλώς δουλεύεις αλλιώς.
Αν έχεις ΔΕΠΥ, μπορείς να κάνεις σε λίγες ώρες όσα άλλοι κάνουν σε ολόκληρη μέρα.
Με ένταση. Με βάθος. Με hyperfocus.
Το πρόβλημα δεν είναι η απόδοση.
Είναι ότι δεν υπάρχει φρένο.
Σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε για:
– γιατί η παραγωγικότητα στη ΔΕΠΥ λειτουργεί με εκρήξεις
– γιατί η εξάντληση έρχεται απότομα και όχι σταδιακά
– πώς το «αφού μπορώ» οδηγεί στο κάψιμο
Ένα επεισόδιο για όσους δεν αντέχουν λιγότερο ,
αλλά δίνουν τα πάντα μαζί.

Ο Δεκέμβρης συχνά μας βρίσκει κουρασμένες, αυστηρές με τον εαυτό μας και γεμάτες “έπρεπε”.
Στη ΔΕΠΥ, αυτό το βάρος γίνεται πιο έντονο.
Σε αυτό το επεισόδιο δεν κάνουμε απολογισμό και δεν βάζουμε στόχους.
Κάνουμε κάτι πιο ουσιαστικό:
αφήνουμε πίσω ό,τι δεν μας εξυπηρετεί πια και κρατάμε ό,τι μας στηρίζει.
Μιλάμε για αποδοχή, συγχώρεση και εσωτερική δουλειά.
Για το πώς η ΔΕΠΥ δεν είναι καταδίκη, αλλά ένας διαφορετικός τρόπος λειτουργίας που μπορεί να γίνει πιο ήρεμος, πιο συνεργάσιμος, πιο ανθρώπινος.
Ένα ήσυχο κλείσιμο χρονιάς.
Για να μπεις στον νέο χρόνο χωρίς ντροπή, χωρίς πίεση και χωρίς την ανάγκη να γίνεις κάποια άλλη.

Ένα μικρό παραμύθι για τη γυναίκα με ΔΕΠΥ που έχει ξεχάσει πόση δύναμη κουβαλάει.

Μία ιστορία που μιλάει για την αντοχή σου,
για τη φωτεινή πλευρά του χάους,
και για το πώς μπορείς να βρίσκεις δρόμο ακόμη κι όταν νιώθεις χαμένη.

Ένα παραμύθι που θυμίζει ότι δεν είσαι μόνη,
ότι δεν είσαι λάθος,
και ότι η ζωή σου μπορεί να γίνει πιο καθαρή, πιο δική σου.

Αν χρειάζεσαι λίγη μαγεία, λίγη ελπίδα και μια στιγμή ανάπαυσης,
αυτό το επεισόδιο είναι για σένα.
Μια μικρή υπενθύμιση ότι μέσα σου υπάρχει φως ,
ακόμη κι όταν δεν το βλέπεις. Καλά Χριστούγεννα!