"ไม่ได้บริกรรมพุทโธ เพื่อที่จะมุ่งไปอยู่ที่พุทโธ จับหลักตรงนี้ให้แม่น บริกรรมพุทโธ เพื่อที่จะรู้ทัน บางทีจิตมันก็เคลื่อนมาจับที่พุทโธ บางทีจิตมันก็คลายออก บางทีจิตมันก็ลืมไป อย่างนี้ถึงจะได้ประโยชน์เยอะ" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ วัดพระธาตุโกฏิแก้ว เชียงราย วันที่ ๙ ธันวาคม ๒๕๖๑

"หน้าที่ของพวกเรานักเพ่ง เราไม่มีหน้าที่แก้สิ่งที่จิตมันเป็น ข้อเท็จจริงเราแก้ไม่ได้ เราแค่รู้อย่างที่เขาเป็น พอทันทีที่เรารู้อย่างที่เขาเป็น จิตที่มันเพ่งมันดับ นี่คือสัจจะแห่งธรรมะ เมื่อเรารู้ลงปัจจุบันได้ สิ่งใดเกิด สิ่งนั้นดับ เราจะเห็นอีก สิ่งที่มันเกิด มันไปบังคับ จิตบังคับเอง จิตไม่ใช่เรา เราสั่งจิตไม่ได้ นี่คือองค์ธรรมทั้งหมดของพระโสดาบันทั้งหมดที่ท่านเห็น" --คุณมาลี ปาละวงศ์ คอร์สเจริญสติในภาคปฎิบัติ จ.ภูเก็ต วันที่ ๒๒ กันยายน ๒๕๖๑

"ข้อหลักของการภาวนาคือทุกวัน ทุกวัน ไม่ใช่ต้องเยอะๆ แต่ทำสม่ำเสมอ การที่เราทำสม่ำเสมอทุกวันเราจะเห็นไตรลักษณ์ได้ง่าย" --คุณมาลี ปาละวงศ์ คอร์สเจริญสติในภาคปฎิบัติ จ.ภูเก็ต วันที่ ๒๒ กันยายน ๒๕๖๑

"ถ้าต้องการจะพ้นจากทุกข์ต้องเจริญกุศลเนื่องๆ ในมรรคมีองค์แปด มีข้อสัมมาวายามะ ธรรมะของพระพุทธเจ้ามีขั้นมีตอน พระพุทธเจ้าสอนเรื่องสัมมาวายามะก่อน สัมมาวายามะเป็นตัวชี้เป้าว่าขอบเขตของการภาวนาอยู่ที่ไหน เสร็จแล้วท่านถึงพูดเรื่องสัมมาสติกับสัมมาสมาธิ หลักของสัมมาวายามะก็คือ มีความเพียรแผดเผากิเลส มีความเพียรที่จะละอกุศลที่มีอยู่ในใจ มีความเพียรที่จะทำให้อกุศลที่ยังไม่เกิด ไม่ให้เกิดขึ้น มีความเพียรที่จะทำให้กุศลที่ยังไม่เกิด ให้เกิดขึ้น มีความเพียรที่จะทำให้กุศลที่เกิดขึ้นแล้ว งอกงามไพบูลย์ยิ่งขึ้น ถ้าไม่อยู่ภายใต้ขอบเขตหรือวัตถุประสงค์ของสัมมาวายามะแปลว่าปฏิบัติผิดแล้ว" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ งานสนทนาธรรมตามกาล ครั้งที่ ๓๐ วันที่ ๑๘ พฤศจิกายน ๒๕๖๑

"กายและจิตแยกไม่แยก สังเกตง่ายๆ มันมีใจรู้ขณะที่ร่างกายทำงาน ขณะที่เคลื่อนไหว เราแค่รู้สึกอยู่ว่าเหมือนอะไรสักอย่างเคลื่อนไหว กวาดบ้านเห็นแขนเคลื่อนไหว โดยที่ใจไม่ได้เข้าไปเกาะ หรือบางทีเห็นความรู้สึกเกิดขึ้น มันก็เห็นความรู้สึกเกิดขึ้นแล้วก็ดับไป มันก็จะแยกออกมา แต่ว่าที่บอกแยกไม่ได้หมายถึงว่าเกิดพร้อมกัน เกิดทีละอย่างทีละขณะ รู้สึกแขนหนึ่งครั้ง ไปคิดคนละขณะกัน อย่างเรานั่งรู้ลมหายใจ ถ้าเรารู้สึกเฉยๆได้ว่าร่างกายกำลังหายใจอยู่ เราเป็นผู้สังเกต ก็คือการแยกแล้ว ถ้าใจไม่ไปเพ่งที่ลมหรือจุดใดจุดหนึ่งของร่างกาย แค่รู้สบายๆ มันจะเป็นการแยกสองส่วนออกมาแล้ว" --คุณวรรณพ จันทร์สว่าง คอร์สการเจริญสติในชีวิตประจำวัน พ.ย.๖๑ วันที่ ๑๐ พฤศจิกายน ๒๕๖๑

"ดูลมหายใจหรือบริกรรมใช้หลักการเดียวกันหมด ทำแล้วมารู้ใจ บางคนสงสัยว่าแล้วมันจะสงบหรือ? สงบ เพราะสติเกิดต่อเนื่องความสงบก็มา แต่ต้องเป็นความสงบที่ถูกด้วยเพราะสงบที่ถูก จิตมีคุณภาพพร้อมเจริญปัญญา เกิดลักขณูปนิชฌาน เกิดสมาธิ เกิดความตั้งมั่น เกิดสมาธิที่เป็นสมาธิของชาวพุทธ สมาธิที่เป็นสัมมาสมาธิเอามาทำงาน จิตมาทำงาน จิตไม่ขี้เกลียด" -- ทันตแพทย์ณัฏฐ์ คอร์สการเจริญสติในชีวิตประจำวัน พ.ย. ๖๑ วันที่ ๑๐ พฤศจิกายน ๒๕๖๑

“เห็นทุกข์แล้วมันไม่ชอบ ใจเรายังยินดียินร้ายอยู่ เราก็ดูไปอีก ว่าเราไม่ชอบความทุกข์นี่แหละ แต่ข้อเท็จจริง ความทุกข์เป็นทรัพยากรที่สำคัญของนักภาวนา ผู้ใดเห็นทุกข์ ผู้นั้นถึงเห็นธรรม ถ้าไม่เห็นธรรม ไม่เห็นทุกข์ ก็จะไม่เห็นธรรม เพราะฉะนั้นเราดูไป เราไม่ชอบเรารู้ว่าไม่ชอบ เรากลัวเรารู้ว่ากลัว” --คุณมาลี ปาละวงศ์ หาดใหญ่ วันที่ ๒๘ ตุลาคม ๒๕๖๑

"มีหลายวิธีที่จะจัดการกับความฟุ้งซ่าน คือถ้าจิตยังฟุ้งซ่านอยู่ในระดับที่จิตยังพอดูได้ เราดูไปตรงๆ แล้วก็เห็นว่าความฟุ้งซ่านมาแล้วก็ไป บังคับไม่ได้ ลำดับต่อไปมันจะฟุ้งจนเราดูอะไรไม่ออกแล้ว ก็ทำสมถะเดินแล้วรู้สึก หายใจออกหายใจเข้าแล้วรู้สึก บริกรรมไป สวดมนต์ไป โดยไม่ต้องคาดหวังว่าเมื่อไหร่มันจะสงบ ถ้าทำไปด้วยใจที่มีความสุข ผ่อนคลาย เดี๋ยวมันก็สงบเอง" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ วันที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๑

"การปฏิบัติธรรมก็คือการกลับมาเรียนรู้ตัวเอง แล้วก็อยู่กับโลก ไม่ได้แปลกแยกกับโลก เพราะว่าไม่ว่าอยู่ที่ไหนก็มีการประทบ มีผัสสะ มีสภาวะที่อยู่ในกายในใจเราอยู่ตลอดเวลาอยู่แล้ว" --คุณนิติยา เพ็ชรไพบูลย์ คอร์สการเจริญสติในชีวิตประจำวัน วันที่ ๙ พฤศจิกายน ๒๕๖๑

"ไม่ใช่ว่าเราภาวนาเอาความสงบหรือเอาอะไร เอาเห็นความจริงของกายของจิต เห็นความจริงของกายว่ากายมันไม่ใช่เรา จิตไม่ใช่เรา จิตจะคิดเราก็ห้ามไม่ได้ จิตจะเกิดดับมันก็เกิดดับของมันเอง แล้วจิตจะเข้าใจเรื่อยๆ วันหนึ่งมันก็จะเข้าใจเองว่า ในสามแดนโลกธาตุไม่มีตัวเราอยู่ที่ไหนเลย มีแค่สภาวะที่เกิดดับๆ สืบเนื่องกันไป ไม่มีตัวเราแทรกอยู่ในนั้นทั้งสิ้น" --คุณซอง ณพัทธ์พล คุณาธนะเศรษฐ์ คอร์สการเจริญสติในชีวิตประจำวัน พ.ย. ๖๑ วันที่ ๙ พฤศจิกายน ๒๕๖๑