"เมื่อใดก็ตามที่จิตตั้งมั่นอยู่ แล้วสติระลึกรู้สภาวะธรรม มันมีโอกาสที่จะเห็นสภาวะธรรมต่างๆ แสดงไตรลักษณ์ ขณะที่จิตตั้งมั่น และเห็นสภาวะธรรมต่างๆ มันก็เหมือนกับเรายืนอยู่บนยอดตึก แล้วมองลงมาเห็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นบนถนน" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สอินเตอร์ วันที่ ๑๔ ธันวาคม ๒๕๖๑

"ดู รู้ลงปัจุบัน ทำกรรมฐานไป ความรู้ความเข้าใจของเรา มันจะเพิ่มขึ้นจากการเห็นของจริง อ่านหนังสือ หรือฟัง ยังไม่สามารถที่จะเข้าใจธรรมะได้ ต้องเห็นธรรมะของเราจริงๆ เห็นสภาวะจริงๆ ของเรา ให้ตั้งใจพากเพียรกัน ทำกันไปนะ เพื่อประโยชน์ ของพวกเราเอง ทุกคน" --คุณแม่ชีอรนุช คอร์สการเจริญสติในชีวิตประจำวัน พ.ย ๖๑ วันที่ ๙ พฤศจิกายน ๒๕๖๑

"สมาธิแท้ๆ ไม่ได้เกิดจากการบังคับเอา เราแบ่งสมาธิออกเป็นสองอย่าง คือสัมมาสมาธิกับมิจฉาสมาธิ สมาธิที่ถูกต้องจะไม่เจือด้วยการบังคับให้จิตสงบ มีแต่ว่าพาใจเข้าไปอยู้ในอารมณ์อันเดียวด้วยใจที่สบาย สมาธิที่ถูกต้องแบ่งออกเป็นสองอย่าง คือ สมาธิเพื่อการพักผ่อนกับสมาธิที่ทำให้จิตเป็นผู้รู้ ทั้งสองอย่างนี้เจือด้วยการบังคับเมื่อไหร่ผิดเมื่อนั้น" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สอินเตอร์ วันที่ ๑๓ ธันวาคม ๒๕๖๑

"หัวใจของการภาวนาคือคอยรู้ทันจิตที่เคลื่อน หัวใจไม่ได้อยู่ที่การรักษาความรู้สึกตัว ไม่ใช่พยายามมีสติ พยายามรู้สึกตัว พยายามรักษา คอยรู้ทันว่าจิตหลงไปที่นั่น ที่นี่ ไม่ได้สนใจว่าไปที่ไหน สนใจว่ามันไป ถ้าเราบังคับ เราจะไม่ค่อยเห็น ถ้าเราปล่อย มันจะทำงาน แล้วเราคอยรู้ทัน ไม่ใช่รักษาไว้กลางๆ ไหลไปตรงไหน แล้วคอยรู้ นี่คือ หัวใจของมัน ฉะนั้น หัวใจไม่ได้อยู่ที่การรักษาความรู้สึกตัว ทุกครั้งที่เรารู้ว่าหลงไป หรือเคลื่อนไปที่ไหน มันจะตื่นขึ้นมาเอง จิตอย่างนี้ถึงจะเป็นจิตที่รู้ตื่น เบิกบาน เบา" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สอินเตอร์ วันที่ ๑๓ ธันวาคม ๒๕๖๑

"เมื่อไรก็ตาม ที่เราไม่ขวนขวายทำอะไร ดิ้นรนทำอะไร ตัวจิตเอง มีความสุข มีความสบายอยู่แล้ว มันมีแรง เมื่อไรก็ตาม ที่เราดิ้นรน ทำโน่น ทำนี่ ให้วุ่นวาย สร้างภาระให้จิต จิตเครียด จิตเหนื่อย จิตไม่ค่อยมีแรง เมื่อไรก็ตาม ที่ใจเราไม่สบาย และใจเราเป็นกลาง แป๊บเดียว ก็มีแรง หัวใจของมันก็คือ สภาวะอะไรเกิดขึ้น ใจไม่เป็นกลาง ให้รู้ทัน เรี่อยๆ เมื่อไรก็ตาม ที่จิตมันเป็นกลาง จิตมันจะทรงสมาธิ --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ วัดพระธาตุโกฏิแก้ว จ.เชียงราย วันที่ ๙ ธันวาคม ๒๕๖๑

"ค่อยๆ ค้นพบตัวเองมากขึ้นๆ ในที่สุดก็ค่อยสะอาดขึ้น บุญที่เราทำ ก็ค่อยๆ เต็มขึ้นมา จะภาวนาได้ บุญ บารมีในแต่ละระดับ มันต้องเต็ม อย่างสมมุติ จากปุถุชน ไปเป็นพระโสดาบัน กำลังของศีล สมาธิ ปัญญา บุญ บารมี ที่รวบรวม สะสมไว้ ต้องพอสมควร" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ วัดพระธาตุโกฏิแก้ว เชียงราย วันที่ ๙ ธันวาคม ๒๕๖๑

"มีอะไรกระทบจิตใจมา เราก็ดูไป สิ่งสำคัญที่สุดคือรักษาศีล ไม่โต้ตอบ แต่ชาวพุทธไม่ใช่ยอมจำนน ไม่ใช่อะไรก็ได้ยอมไปหมด แต่ถ้าสมควรด้วยเหตุและผล มีสติกำกับไม่ให้กิเลสครอบงำ สมควรต้องทำ หรือต้องพูดก็พูด ไม่ได้พูดหรือกระทำกรรมใดๆ โดยที่กิเลสครอบงำให้ทำ เพราะถ้ากิเลสครอบงำให้ทำตอนนั้นก็เกิดกรรมใหม่แล้ว" --คุณนิติยา เพ็ชรไพบูลย์ วัดพระธาตุโกฏิแก้ว วันที่ ๙ ธันวาคม ๒๕๖๑

"ภาวนาไป คือฝึกสติไป ใจไหลไปคิด คอยรู้ทันเอา ใจไหลไปเพ่ง คอยรู้ทันเอา สภาวะอะไร เกิดขึ้นในใจ โลภ โกรธ หลง เกิดขึ้นในใจ คอยรู้ทันเอา" --คุณหมอม่อน วัดพระธาตุโกฏิแก้ว เชียงราย วันที่ ๙ ธันวาคม ๒๕๖๑

"เมื่อไหร่ที่มีสติ มันเห็นกายเห็นใจตัวเองแล้ว ไม่ว่าจะทำรูปแบบไหนมันก็จะเข้าใจ ทั้งหมดที่เป็นเปลือก ไม่ว่าจะเป็นการเดิน การนั่ง ต้องย้อนมาให้เห็นถึงจิตถึงใจ นั่งนานๆ ทุกข์ จิตกระสับกระส่าย รู้ว่าจิตกระสับกระส่าย เดิน จิตเคลื่อนไปที่เท้า รู้ว่าเคลื่อนไปที่เท้า เดี๋ยวก็ไหลไปคิดเรื่องโน่น ไหลไปคิดเรื่องนี้ นี่แหละเรียกว่าการปฏิบัติ" --คุณนิติยา เพ็ชรไพบูลย์ วัดพระธาตุโกฏิแก้ว เชียงราย วันที่ ๙ ธันวาคม ๒๕๖๑

"อย่ามุ่งทำกรรมฐานแล้วเอาจิตที่ถูก เพราะอะไร จิตที่ถูก เจตนาเอาไม่ได้ มีแต่รู้ทันสิ่งที่ผิดไปเรื่อยๆ เพราะฉะนั้น เราทำกรรมฐานอยู่ บริกรรมไป ดูร่างกายหายใจออกหายใจเข้า เพ่งรู้ทัน หลงรู้ทัน จิตทำอะไรแล้วคอยรู้ทันจิตไป" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ งานสนทนาธรรมตามกาลฯ ๓๐ วันที่ ๑๘ พฤศจิกายน ๒๕๖๑