"อย่านึกว่าทำกรรมฐานนี่ต้องนั่งตัวนิ่งๆ แล้วก็นั่งดูหายใจออกหายใจเข้าอย่างเดียว คอยเคลื่อนไหว คอยหางานทำเรื่อยๆ ทำแล้วรู้สึกไปๆ อย่านึกว่าต้องเดินจงกรม จริงๆ ก็คือร่างกายเคลื่อนไหวเรารู้สึกได้ จิตใจเคลื่อนไหวเรารู้สึกได้ อย่างนี้ภาวนาแล้ว ดีด้วย เพราะว่าซ้ำซากแล้วจะซึม เคลื่อนไหวแล้วรู้สึกๆ เมื่อใดมีสติเมื่อนั้นมีความเพียร ไม่ใช่ว่าต้องอยู่ในอิริยาบถนั่งสมาธิตัวแข็งทื้อ หรือว่าต้องเดินจงกรมไปมาๆ ไปกลับๆ ไม่ใช่หรอก" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สวิถีแห่งความรู้แจ้ง นครสวรรค์ วันที่ ๑๘ มกราคม ๒๕๖๒

"ถ้าเราเจตนาแยก เจตนาแยกขันธ์ เจตนาให้มีสติ เจตนาที่จะไม่หลง เจตนาที่ทำให้จิตกับอารมณ์ แยกกัน ตัวรู้นี้ เป็นตัวรู้ที่ไม่ดี คือตัวรู้ที่ดี มันต้องเป็นตัวที่ หลวงพ่อท่านเทศน์เรี่อยๆ ว่า ต้อง โล่ง โปร่ง เบา คล่องแคล่ว ว่องไว นุ่มนวล ปราดเปรียว ควรแก่การงาน รู้อารมณ์อย่างซื่อๆ ไม่เจือด้วย ราคะ โทสะ โมหะ" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สวิถีแห่งความรู้แจ้ง นครสวรรค์ วันที่ ๑๘ มกราคม ๒๕๖๒

"เราต้องการเห็นว่าบริกรรมพุทโธไปแล้ว จิตไม่เหมือนเดิม จิตเปลี่ยนไป เปลี่ยนมา แล้วตัวที่เปลี่ยนไป เปลี่ยนมานี่ เราบังคับบัญชา ไม่ได้จริง ต้องการเห็นตัวนี้ต่างหาก ไม่ใช่บริกรรมแล้ว ต้องไม่เพ่งเลย เพราะเพ่งก็ผิดแล้ว" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ สมาคมนิสิตเก่าจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย วันที่ ๑๓ มกราคม ๒๕๖๒

"ตั้งแต่จากปุถุชน เป็นพระโสดา เป็นพระสกิทาคา จนถึงทำที่สุดแห่งทุกข์ ยังไงก็ต้องทำกรรมฐาน ไม่ทำไม่ได้ ของฟรีไม่มี เพราะฉะนั้นทำไปเรื่อย ชาตินี้ได้แค่ไหนก็แค่นั้น ชาตินี้ได้เท่านี้ สิ่งที่เราสะสมไว้ชาตินี้ ก็ไปเป็นต้นทุนของชาติถัดๆ ไป คนไหน เหตุปัจจัยถึงพร้อม บารมีมากพอ ได้ธรรมะขั้นใดขั้นหนึ่ง ก็อุ่นใจหน่อย คนไหนที่ยังไม่ได้ ไม่ได้ก็ต้องสู้เอา คนที่เขาได้ชาตินี้ หรือได้เร็ว เขาก็แห้วมาแล้ว ในชาติอื่นๆ เขาก็อาศัยสู้มาแล้วก็ไม่เลิก เราก็ทำของเราไปอย่างนี้แหละ อดทนทำไป วันนึงมันก็เข้าใจเอง วันนึงก็จะเข้าใจจริงๆ ว่า ทำเมื่อไหร่ก็ผิด แล้วก็ไม่ทำ ผิดยิ่งกว่า เพราะว่าไม่ทำ ก็คือไม่ได้ภาวนา ไม่ได้ทำกรรมฐาน ขณะที่ทำ ผิดแน่นอน เพราะว่ายังมีเจตนาอยู่ ยังกระทำกรรมอยู่ ยังไม่เกิดมรรคผล แต่ยังมีเจตนา ยังกระทำกรรม อาศัยเจตนาเหล่านี้ ศีล สมาธิ ปัญญา สติของเราเนี่ยจะถูกฝึกให้กล้าแข็งมากขึ้น จนถึงวันที่มันได้ธรรมะ" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ ณ สมาคมนิสิตเก่าจุฬาลงกรณ์ฯ วันที่ ๑๓ มกราคม ๒๕๖๒

"เราต้องรู้ว่าเราภาวนาเพื่ออะไร ถ้าเราเอาความสงบอย่างเดียว จะไม่ได้เดินปัญญา เราทำความสงบไว้พักผ่อน แต่ถ้าไม่สงบก็ช่าง เมื่อไหร่ที่ใจดิ้นรนเพื่อหาความสงบ ใจจะยิ่งไม่สงบ เพราะตอนนั้นคือฟุ้งซ่านแล้ว ฟุ้งซ่านเป็นนิวรณ์จะทำให้เราไม่สงบ ดังนั้นจะสงบก็ช่าง ไม่สงบก็ช่าง เราภาวนาไม่ได้เพื่อเอาความสงบ เราภาวนาเพื่อเรียนรู้ตัวเอง" -- คุณหมอม่อน คอร์สการเจริญสติในขั้นพื้นฐาน บ้านสติ ขอนแก่น วันที่ ๒๙ ธันวาคม ๒๕๖๑

"อะไรที่เป็นอกุศล แล้วเรายอมให้มันครอบงำให้กระทำกรรม อันนั้นจะกลายเป็นอนุสัย อะไรที่เป็นกุศล แล้วเราทำสิ่งที่เป็นกุศลบ่อยๆ เจริญสตื เจริญปัญญาไปเรื่อยๆ มันก็เป็นบารมี ที่ว่าอินทรีย์อ่อน ก็เป็นอินทรีย์แก่กล้าได้ ที่ว่าอินทรีย์อ่อนก็เพราะว่าเราไปยอมกิเลสเอง กิเลสไม่อยากให้ใครพ้นทุกข์ เขาก็พยายามดึงเราไว้" --คุณนิติยา เพ็ชรไพบูลย์ คอร์สการเจริญสติในขั้นพื้นฐาน วันที่ ๒๙ ธันวาคม ๒๕๖๑

"ถ้ากลัวกิเลสจะไม่ได้ธรรมะ ปล่อยให้กิเลสออกมา เราได้เห็นกิเลสมาแล้วก็ไป เกิดแล้วก็ดับ เราได้เดินปัญญา ถ้าเรารักษาจิตอยู่ภายใน กิเลสไม่ค่อยออกมา อยู่กับเนื้อกับตัวดี ไม่พลุกพล่าน เรารู้สึกว่าดี ทางโลกเนี่ยดีเพราะเราจะไม่มีปัญหากับคนอื่น แต่ทางธรรมเราจะช้า ต้องกล้าได้กล้าเสีย" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สการเจริญสติในขั้นพื้นฐาน วันที่ ๒๙ ธันวาคม ๒๕๖๑

"ทำ ไม่ใช่รู้นะ เมื่อกี้มันเป็นธรรมชาติไม่ได้เจตนา เราปล่อยให้ร่างกายจิตใจเราทำงาน แต่ตอนนี้เรามุ่งทำมากกว่ามุ่งเห็นความจริง ต้องรู้ทัน ธรรมดา... พอรู้ว่าดี มันจะอยากดีกว่านี้ อยากดีกว่านี้มันก็แย่แล้ว เพราะเราจะมุ่งทำแล้ว เราไม่ได้มุ่งที่จะรู้ตามความเป็นจริง" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ งานสนทนาธรรมตามกาลฯ ๓๑ วันที่ ๒๓ ธันวาคม ๒๕๖๑

"หลวงพ่อพูดตลอดเลย แข็งแน่น ซึมทื่อไม่ใช่นะ แต่พอเราลงมือปฏิบัติ เราไม่มีโยนิโสมนสิการ ว่าที่ทำอยู่มันแน่นไหม มันแข็งไหม มันซึมๆ มันนิ่งๆไหม ไม่เอะใจ ไม่เฉลียวใจ แล้วเราก็ภาวนาไปทั้งๆ ที่อย่างนั้น แล้วเมื่อไหร่เราจะเห็นได้" --คุณมาลี ปาละวงศ์ คอร์สเจริญสติในภาคปฎิบัติ จ.ภูเก็ต วันที่ ๒๓ กันยายน ๒๕๖๑

"อย่าปฏิเสธมัน ถ้าเราปฏิเสธมันอยู่มันไม่หาย ปฏิเสธคือการแก้อาการ ถ้าแก้อาการไม่หายหรอกค่ะ" --คุณมาลี ปาละวงศ์ คอร์สเจริญสติในภาคปฎิบัติ จ.ภูเก็ต วันที่ ๒๒ กันยายน ๒๕๖๑