"เราไม่มีหน้าที่ทำให้จิตมันเข้าบ้าน ถึงฐาน แล้วก็ดีตลอดเวลา มิฉะนั้นเราจะฝืนความเป็นจริงของจิต เรามีหน้าที่ เห็นมันตามความเป็นจริงว่า ขณะนี้สภาวะของเราเป็นอย่างนี้ แล้วขณะที่มีสติรู้เท่าทันว่าสภาวะเป็นอย่างนี้แล้ว ปฏิกิริยาของใจของเรา คือท่าที่ของใจของเรา ต่อสภาวะที่เป็นอยู่ เราเป็นยังไง" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ ธรรมราชิกสถูป ป่าอิสิปตนมฤคทายวัน อินเดีย วันที่ ๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๒

"ทุกครั้งที่จิตเคลื่อน สติเกิดขึ้นเรียบร้อยแล้ว จิตดวงนั้นประกอบด้วยสมาธิที่มีความตั้งมั่น ไม่ใช่สมาธิที่สงบ สมาธิที่ประกอบด้วยความตั้งมั่นตัวนี้แหละที่เอาไปเจริญปัญญาต่อ.. เหตุของสมาธิตัวนี้คือความสุข" —คุณมาลี ปาละวงศ์ คอร์สหาดใหญ่ วันที่ ๒๘ ตุลาคม ๒๕๖๑

"เรียนรู้ตัวเองไปเรื่อย จนใจเป็นกลางกับความปรุงแต่งต่างๆ ถึงจะมีโอกาสได้มรรคผล ถ้าใจยังไม่เป็นกลาง ยังเลือกเอาสภาวะใดสภาวะหนึ่ง ยังรังเกียจสภาวะใดสภาวะหนึ่ง ยังหากไกลมรรคผลมากนัก จนถึงจุดที่จะได้มรรคผล ใจจะต้องเข้าสู่ความเป็นอุเบกขาอย่างแท้จริง" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ ธรรมเมกขสถูป ป่าอิสิปตนมฤคทายวัน อินเดีย วันที่ ๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๒

"วิปัสสนามีแต่คำว่ารู้ วิปัสสนาไม่แก้ ไม่ต้อง ไม่ห้าม ไม่เปลี่ยน ไม่อยาก อย่าทำอย่างนั้น อย่าทำอย่างนี้ ไม่ใช่วิปัสสนา ต้องอย่างนั้น ต้องอย่างนี้ ก็ไม่มีในวิปัสสนา เปลี่ยน แก้ ไม่มีในวิปัสสนา" --คุณมาลี ปาละวงศ์ บ้านจิตสบาย วันที่ ๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๒

"เราไม่ใช่ว่า ต้องการจิตที่ดี เพราะจิตที่ดี ไม่มีหรอก มันดีชั่วคราว แล้วมันก็ดับไป เดี๋ยวมันก็มีจิตที่ไม่ดีอีก ถ้าเรามุ่งหวังเอาจิตที่ดี เราก็ไปแต่ง ไปเพ่ง ไปประคอง ไปรักษา ไม่ถูกหรอก! เราต้องการเดิน จนถึงจุดที่ว่า เป็นกลางต่อทุกสภาวะ เราจะเห็นตัวนี้ได้ เราต้องภาวนาเยอะๆ แล้วเห็นสภาวะบ่อยๆ จนมันเข้าใจว่า มันจะเพ่ง มันจะเผลอ มันจะจับ มันจะปล่อย มันจะปรุงกุศล อกุศล เราล้วนแต่บังคับไม่ได้ แล้วใจจะค่อยๆเป็นกลางมากขึ้น นึกออกมั้ย? หัวใจอยู่ตรงนี้ต่างหาก" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ พุทธคยา ประเทศอินเดีย วันที่ ๓๑ มกราคม ๒๕๖๒

"ความตั้งใจคือโลภ มันเป็นกิเลสตัวนึง ถ้าเราลืมกายลืมใจมันขาดสติ แต่การเพ่งกายเพ่งใจนี่ก็ขาดสติแบบมีปัญญา ที่เพ่งนี่คือตั้งใจ มันถึงเพ่ง" --คุณมาลี ปาละวงศ์ บ้านจิตสบาย วันที่ ๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๒

"ความสุขเป็นเหตุใกล้ให้เกิดสมาธิ สมาธิตัวนี้ไม่ได้แปลว่าความสงบ เป็นสมาธิที่ประกอบด้วยความตั้งมั่น เพราะความตั้งมั่นของจิตตัวนี้ เราถึงไปเดินปัญญาได้ ถ้าสมาธิที่ประกอบด้วยความสุขอย่างเดียว แล้วก็นิ่งๆ อันนี้ เดินปัญญามาได้ สงบ อย่างเดียว ทำอะไรไม่ได้ ในความตั้งมั่นของจิต มันประกอบด้วยความสงบด้วย แต่ในความสงบ ถ้าเราทำสมถะอย่างเดียว มันไม่มีความตั้งมั่นจริง เพราะมันไหล ไปอยู่กับความสงบ แต่ความตั้งมั่น เดี๋ยวมันก็ไหลไปอยู่กับความสงบ เดี๋ยวมันก็ไหลไปคิด เดี๋ยวมันก็ไหลไปฟัง เดี๋ยวมันก็ไหลไปดู จิตมันเคลื่อนไหวได้" --คุณมาลี ปาละวงศ์ บ้านจิตสบาย วันที่ ๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๒

“ถ้าเราไม่เข้มแข็ง ไม่บอกตัวเองว่า เราจะต้องหลุดไปจากวัฏฏะนี้ให้ได้ เราก็อยู่กับมัน เราเต็มใจที่จะอยู่เอง... ทุกครั้งที่เราตามใจกิเลสคือเราเต็มใจที่จะอยู่ในนี้เอง จะไปโอดครวญไม่ได้หรอก” --คุณซอง ณพัทธ์พล คุณาธนะเศรษฐ์ คอร์สการเจริญสติในชีวิตประจำวัน พ.ย. ๖๑ วันที่ ๑๐ พฤศจิกายน ๒๕๖๑

"คนในพุทธคยานี้เป็นพัน ทำไมภาวนาไม่ได้ เพราะเค้าไม่มีใจที่ทำหน้าที่เป็นตัวรู้ เค้าไม่ได้ใจตัวนี้ เพราะฉะนั้นเค้าก็จมอยู่ในความปรุงแต่งว่า ทำอย่างงั้นถึงจะดี ทำอย่างนี้ถึงจะดี แล้วก็ทำไปตามสิ่งที่ตัวเองคิดว่าดี ทำไปตามความปรุงแต่งโดยที่ไม่ได้เห็น ความต่างของพวกเรากับคนจำนวนมากตอนนี้ คือพวกเราเริ่มมีใจที่เริ่มเป็นตัวรู้ขึ้นมา ถึงแม้ว่าตัวรู้ของเราไม่แข็งแรง นานๆ รู้ที่นึง แต่ว่า มันเริ่มได้ตัวรู้ที่ถูกต้องมากขึ้นแล้ว ตัวนี้เป็นหัวใจเลย ถ้าไม่ได้จิตตัวรู้ เราจะเดินไม่ได้" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ พุทธคยา ประเทศอินเดีย วันที่ ๓๐ มกราคม ๒๕๖๒

"สมาธิ ไม่ใช่แปลว่า นิ่ง สมาธิ แปลว่า อยู่กับกาย กับใจ เนืองๆ โดยไม่ได้บังคับไว้ อยู่กับเนื้อกับตัว แค่นั้นเอง ภาวนาไปเรื่อย เอาพระโสดาบันให้ได้ ทิ้งไป เสียดายแย่ อย่าทิ้ง หมายความว่า มีวิหารธรรมไว้ อย่าหลงยาวมาก แล้วค่อยๆ ภาวนาไป" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ พุทธคยา ประเทศอินเดีย วันที่ ๓๐ มกราคม ๒๕๖๒