"คำบริกรรมเป็นความคิด เป็นความคิดที่เราเจตนาสร้างขึ้น มักจะนิยมใช้คำพูดที่ไม่ยาวเกินไป และเป็นคำที่สื่อความหมายถึงอารมณ์ที่เป็นกุศล" --ทันตแพทย์ณัฏฐ์ คอร์สจีน วันที่ ๑๒ พฤษภาคม ๒๕๖๑

"การทำสมาธิ กับการทำความสงบทั่วๆไป มีความแตกต่างกัน ไม่ว่าความสงบนั้น จะเป็นความสงบที่ถูก มีจิตที่เป็นกุศล มีความสว่าง มีความเบิกบาน มีความสุข จิตมีปิติ หรือมีอารมณ์กุศลต่างๆ ในจิต เราก็ยังเรียกจิตอันนั้นว่า เป็นจิตที่สงบ หรือสมาธิทั่วๆไป ยังไม่เรียกว่า เป็นสมาธิที่ต้องการที่จะใช้ เจริญปัญญา เพราะขาดคุณสมบัติอันนึงของจิต ที่พูดไปแต่แรกคือ ความรู้สึกตัว ถึงจะให้สงบลึกขนาดไหนก็ตาม มีความสงบ มีความสุขมากแค่ไหนก็ตาม ถ้าขาดซึ่งความรู้สึกตัว ก็ยังไม่ใช่จุดมุ่งหมายของพุทธศาสนา" --ทันตแพทย์ณัฏฐ์ คอร์สจีน วันที่ ๑๒ พฤษภาคม ๒๕๖๑

"ทางขึ้นเขามีหลายทาง จุดมุ่งหมายมีอันเดียวคือ พ้นทุกข์ ที่นี้ถ้าเราเลือกทางที่ถูกจริต อยู่ในสภาวะที่เราเดินได้ อันนี้มีประโยชน์ที่สุด" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สจีน วันที่ ๑๒ พฤษภาคม ๒๕๖๑

"ซึ้งได้ ปลื้มได้ มีกุศลก็ได้ มีอกุศลก็ได้ อะไรก็ได้ แต่ว่าให้รู้ทัน สภาวะทั้งปวง เมื่อใดก็แล้วแต่ ที่เรารู้สึกว่า เราสุข เราทุกข์ เราดี เราชั่ว หรือเราเสวยธรรมะอย่างนั้น ธรรมมะอย่างนี้ ผิดทั้งนั้น ธรรมทั้งปวง ถูกรู้ถูกดู ทั้งสิ้น อย่างนี้ธรรมมะจะก้าวหน้าเร็ว" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สจีน วันที่ ๑๑ เดือนพฤษภาคม ๒๕๖๑

"นักภาวนา ไม่ใช่ภาวนาอย่างเดียว ต้องแยกแยะให้ออกว่า อะไรควรทำ อะไรไม่ควรทำเวลาไหน รู้เหตุ รู้ผล รู้ตน รู้ประมาณ รู้กาล รู้เวลา รู้จักชุมชน รู้จักบริษัท รู้จักว่าเวลาไหนควรทำอะไร รู้จักว่ากับใคร เราควรมีท่าทาง ปฏิกริยา มีปฏิสัมพันธ์ในลักษณะใด ถ้าทำได้จะงดงาม" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ วันที่ ๑๑ พฤษภาคม ๒๕๖๑

"ธรรมะไม่เข้าใจเรา ไม่เข้าไปในใจเรา ธรรมะเรียนด้วยการถ่ายทอดด้วยคำพูด แต่ว่า คำพูดเป็นหนึ่งในวิธีการสื่อสาร เป็นหนึ่งในเครื่องมือการสื่อสารเท่านั้น ธรรมมะจริงๆ ครูบาอาจารย์บอกว่า ถ่ายทอดจาก จิตสู่จิต ไม่ได้ถ่ายทอด จากปากสู่หู แล้วก็เข้าสมอง แล้วให้พวกเราคิดเอา" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สการเจริญสติฯ บ้านสติ ขอนแก่น วันที่ ๑๗ มีนาคม ๒๕๖๑

"ร่างกายถ้าเราดูบ่อยๆนานเข้า เราจะเห็นความจริงว่า มันไม่ค่อยสะอาดเท่าไหร่ อย่างครูบาอาจารย์บอกว่า ร่างกายนี้นะเหมือนถุงหนังใบหนึ่ง มีรูรั่วใหญ่ๆเก้ารู มีรูรั่วเล็กๆนับไม่ถ้วน มีของโสโครกไหลออกมาเป็นนิตย์ เรารู้สึกร่างกายไปเรื่อย คนที่หลงรักตัวเองมากๆ ว่าตัวเองสวย ตัวเองหล่อ หรือชอบหลงไหลในตัวเอง รักร่างกายตัวเอง ท่านก็นิยมให้ดูร่างกาย เพราะว่ามันจะเห็นความจริงของร่างกาย ว่าร่างกายมันสกปรก เห็นความจริงของร่างกายนะ มันไม่ใช่ตัวดีนะ เดี๋ยวมันก็เจ็บ เดี๋ยวมันก็ปวด เดี๋ยวมันก็เมื่อย มันมีแต่ความทุกข์บีบคั้นอยู่เนืองๆเลย ความทุกข์บีบอยู่ทุกลมหายใจเข้าออก หรือ อยู่ทุกอิริยาบถเลย จะค่อยๆเห็นความจริงว่า มันไม่ใช่ตัวดี ตัววิเศษเท่าไหร่ ในที่สุดใจมันจะค่อยๆ คลายจากความยึดร่างกาย" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สการเจริญสติฯ บ้านสติ ขอนแก่น วันที่ ๑๗ มีนาคม ๒๕๖๑

"ทำไมต้องเน้นที่ความรู้สึกตัว เพราะมันคือตัวตั้งต้นทั้งหมด การให้ทานถือศีลทั้งหลายมันก็เป็นขั้นตอนพื้นฐาน เราจะไม่พูุดที่นี่ ถ้าความรู้สึกตัวเกิด สมาธิก็จะเกิด ก็จะเข้าใจว่า สมาธิที่จิตติดความนิ่งหรือยู่ในอารมณ์ กับสมาธิที่มีความตื่นรู้ หรือมีผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน เป็นคนละอัน" --ทันตแพทย์ณัฏฐ์ บ้านจิตสบาย วันที่ ๑๑ พฤศจิกายน ๒๕๖๐

"โดยความเป็นจริง เราหลงเป็นพื้น สติแค่เกิดขึ้นเป็นจุดในแต่ละครั้ง ขึ้นมา เพียงแต่ว่า ทำยังไงให้จุดนี้มันเยอะขึ้น มันบ่อยขึ้น อันนี้เค้าเรียกว่าเป็น สมาธิแบบสั้น เรียกว่า ขณิกสมาธิ สติเกิดขึ้น 1 ครั้ง ก็คือ ขณิกสมาธิเกิดขึ้น 1 ครั้ง" --คุณวรรณพ คอร์สชัยรัชการ วันที่ ๙ มีนาคม ๒๕๖๑

"วิหารธรรมคือ สิ่งที่เราใช้เป็นเครื่องอาศัยแบบสบายๆ เป็นเครื่องทำให้เราอยู่กับสิ่งนั้น รู้สึกกับสิ่งนั้นได้เรื่อยๆ แต่เราไม่ได้เอาวิหารธรรมเป็นตัวภาวนา สติคือ เมื่อจิตออกจากวิหารธรรมไปแล้ว เรารู้ นั่นคือ สติเกิด เหมือนกับเป็นฉากไว้ เวลาอะไรผ่านเข้ามาในฉาก เราก็จะเห็นได้ชัด ถ้ามันมีฉากขาวๆอยู่ ถ้ามีอะไรแปลกปลอมเข้ามาเนื่ย มันจะเห็นได้ --คุณวรรณพ จันสว่าง คอร์สชัยรัชการ วันที่ ๗ เดือนเมษายน ๒๕๖๑