"เราดูใจ ไม่ต้องดูตลอดนะ ถ้าเพ่ง มันจะไปดูตลอดเวลา ดูใจ ไม่ต้องดูตลอดเวลานะ ดูแล้วรู้ไปสักพักนึงแล้วมีอะไรก็มารู้ใหม่ รู้บ่อยๆ ไม่ต้องไปตามดู ดูเหมือนกล้องถ่ายรูป ไม่ใช่เหมือนถ่ายวีดีโอ กล้องถ่ายรูปกดถ่ายทีนึงเดี๋ยวก็กดใหม่ถูกป่ะ มันมีช่องว่าง มันไม่ต้องดู วีดีโอมันถ่ายตลอด ถ่ายตลอดจะเพ่ง สภาวะมันเกิดเยอะแยะเลยทุกขณะจิตเดี๋ยวก็เกิด ไม่ต้องรู้ตลอด รู้เท่าที่รู้ได้ แต่รู้ให้บ่อยๆ เท่านั้นเอง" --ทันตแพทย์ณัฎฐ์ ศรีวชิรวัฒน์ บ้านสติ ขอนแก่น วันที่ 2 เมษายน 2560

"ในความเป็นจริง "กัลยาณมิตร"และ"โยนิโสมนสิการ" คือทั้งหมดของพรหมจรรย์ "กัลยาณมิตร"ก็คือครูบาอาจารย์ที่แนะนำเรา ทีนี้ใครจะมาแนะนำเราได้ตลอด มันก็ต้องพึ่ง "โยนิโสมนสิการ"ให้มาก คือคิดเอา เปรียบเทียบตัวเองกับคำสอน สังเกตเอา ก็คือใช้สติปัญญานั่นเอง คือไม่อยากให้พวกเราอ่อนแอนะ ใครจะมาสอนพวกเราได้ตลอด ใครจะมาป้อนให้พวกเราได้ตลอด ถ้าเจอสภาวะแบบนี้ แล้วอาจารย์ก็แก้ให้ เจอแบบนี้ อาจารย์ก็ให้สูตรสำเร็จ นานๆ เข้า จิตเราจะพึ่ง จะติดอาจารย์มาก รู้สึกว่าไม่เจออาจารย์แล้วภาวนาไม่ได้ แล้วต้องเรียนกรรมฐานที่แบบ อาจารย์พาเดิน บอกอย่างงี้แป๊ะเลยๆ ต้องทำแบบนี้เท่านั้น จริงๆ ไม่ใช่หรอก 100 คนก็ 100 อย่าง 1,000 คนก็ 1,000 อย่าง กรรมฐานเป็นเรื่องแบบนั้น" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ บ้านสติ ขอนแก่น วันที่ 2 เมษายน 2560

"ในชีวิตประจำวันของพวกเราส่วนใหญ่ พวกเราก็คิดสะเปะสะปะไปเรื่อย ใจไม่ได้อยู่ในสิ่งใดสิ่งหนึ่ง มันไม่คลอเคลียอยู่กับสิ่งใดสิ่งหนึ่ง และก็ หลงไปแล้วก็รู้ทันว่ามันลืมไปอะไรอย่างนี้ ส่วนใหญ่จะคิดสะเปะสะปะ คิดเรื่องที่หนึ่ง เรื่องที่สอง เรื่องที่สาม เรื่องที่สี่ คิดไปเรื่อยๆ ครึ่งวัน หรือครึ่งชั่วโมง ก็รู้สึกทีนึง มันก็ได้มรรคผลช้า ใจต้องคลอเคลียอยู่กับธรรมะ คลอเคลียอยู่กับธรรมะคืออะไร คลอเคลียอยู่กับร่างกายจิตใจตนเองให้มาก จิตนะมีเครื่องอยู่อันหนึ่งแล้วแต่ถนัด เวลาหลงไปจะได้รู้เร็วขึ้น นานๆ เข้า สมาธิจะมากขึ้น ความรู้สึกตัวก็เข้มขึ้น หลงแล้วรู้เร็วขึ้น จิตผู้รู้ ตัวรู้ก็จะค่อยๆ เด่นดวงมากขึ้น พลังของจิตก็จะมากขึ้น" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ สนทนาธรรมตามกาล 10 ณ M Academy วันที่ 26 มีนาคม 2560

Ajhan Prasan - Getting a Taste of Dhamma - Canadian Course 22 Mar 2017

"รู้สึกมั้ยว่า ใจนะมันมีความสุข ความสุขแบบนี้นะปราณีตกว่าความสุขไปกินอาหารอร่อย มีความสุขจากการไปเที่ยว ไม่ต้องพึ่งพิงสิ่งอื่นด้วย มันมีความสุขได้ด้วยตัวเอง ไม่มีเพื่อนก็มีความสุข ใจผมกำลังพยายามถ่ายทอดความสุขให้พวกเราได้ชิม ความสุขแบนนี้นะ ในอากาศที่เย็นจะอุ่น ถ้าเราอยู่ในเมืองหนาว ความสุขแบบนี้จะทำให้ใจอุ่น อยู่ในเมืองร้อน ความสุขนี้จะทำให้ใจเย็น ทั้งหมดเป็นตัวอย่างให้พวกเราได้ชิม สภาวะที่เป็นความสุขที่ปราณีต ให้พวกเรารู้ว่า ความสุขที่ปราณีตที่ไม่ต้องพึ่งพิงสิ่งอื่น มีอยู่จริง ส่วนที่เหลือนะ ถ้าพวกเราสนใจ ก็ต้องเริ่มเรียนการปฏิบัติอย่างจริงจัง" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สชาวแคนาดา วันที่ ๑๑ มีนาคม ๒๕๖๐

"การภาวนานั้นไม่ยาก ส่วนใหญ่ที่ทำไม่ได้ เพราะเราไม่หล่อหลอมการภาวนาลงในชีวิตจริง เวลาเรานั่งสมาธิหรือเดินจงกรม เราทำแค่ในรูปแบบ แต่พอหมดเวลาแล้วเราไม่ภาวนาต่อ" --พระอาจารย์อ๊า สมชาย กิตฺติญาโณ คอร์สกลุ่มธรรมทาน วันที่ 10 มีนาคม 2560

"จิตที่มีสมาธิ เหมือนอะไรที่มันเกลี้ยงๆ สะอาดๆ เวลามีอะไรแปลกปลอมมา มันเห็นชัด มันรู้ได้ทัน ถ้าเราฟุ้งซ่าน ก็เหมือนใจเรามีแต่ของรกรุงรังไปหมด เวลามีสภาวะอะไรแปลกปลอมเข้ามาในใจ นิดๆ หน่อยๆ มองไม่เห็น ยกเว้นว่า ต้องเป็นสภาวะใหญ่มาก อกหัก ทุกข์มาก เสียใจมาก ถึงจะเห็น สภาวะที่ไม่รุนแรง ปราณีตหน่อย ไม่เห็นแล้ว รู้สึกไม่มีอะไรดู งั้นสำคัญที่สุดสำหรับทุกคน จนถึงที่สุดแห่งทุกข์ ก็คือ "ต้องมีวิหารธรรม ทิ้งวิหารธรรมไม่ได้"" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สกลุ่มธรรมทาน วันที่ ๑๐ มีนาคม ๒๕๖๐

"ถ้าเราภาวนาให้กลมกลืนไปกับชีวิตประจำวันจะ "สนุก" จะรู้ว่า ไอ้คนที่เล่นละครเก่งคือเรานะ เราอ่ะเล่นละครเก่งมาก ไปเป็นคนโน้นบ้าง ไปเป็นหัวหน้าบ้าง ไปเป็นคนร้ายมั้ง ไปเป็นนางเอกบ้าง ไอ้ตัวเรานั่นแหละ ที่เป็นคนเล่นละครเยอะมาก ถ้าเราเห็นมันทันนะ มันจะค่อยๆ ลอกเปลือก หลวงพ่อเมื่อก่อนจะใช้คำว่า "Paper Mache" เห็นเป็น "หมูกระดาษ" คือเรามี "หมูกระดาษ" เยอะนะ แต่ละคน คือสร้างอะไรก็ได้ขึ้นมาสักอย่างหนึ่งเพื่อให้กับสถานการณ์หรือบุคคลนั้นๆ แต่ละคนก็จะสร้างขึ้นมา เป็นการปลอมแปลงจิตใจ" --หมอม่อน วัดพระธาตุโกฏิแก้ว จ.เชียงราย 18 มี.ค. 2560

"คนที่จะผ่านได้ คือคนที่อดทน คนอดทน ถึงจะค่อยๆ พัฒนาตัวเองได้ ไม่ใช่คนเก่งนะ ถ้าคนเก่งรู้หมดเลย ใจเป็นยังไง รู้ทุกอย่าง จนมันเป็นปัญญานำ ก็พลาดได้เหมือนกัน" --หมอม่อน คอร์สกลุ่มธรรมทาน วันที่ 11 มีนาคม 2560

"ธรรมเพื่อความไม่ประมาท หนทางยังอีกยาวไกล เพื่อนเอ๋ย แต่ละคนนะ กว่าจะรอดมาได้ ไม่ใช่ง่ายหรอก กับดักในวัฏฏะนี้ มันมากเหลือเกิน มีสิ่งจำนวนมากที่มาดึงเราไว้ ไม่ให้เคลื่อนไปบนเส้นทางของความหลุดพ้น มีเยอะแยะไปหมด ดังนั้นเราทบทวนสิว่า ในชีวิตเราตั้งแต่เช้ายันเย็น มีอะไรที่มันพะรุงพะรังเกินจำเป็นไปมากๆ ทำให้เสียเวลาไปตั้งเยอะแล้วได้มานิดเดียว อันนี้ใช้ปัญญา แบบคิดเอา ก็คือ แต่ละคนต้องมีสัมปชัญญะ เป็นปัญญาที่เกิดจากการคิดวิเคราะห์เอา อะไร มีสาระ อะไรมีประโยชน อะไรสมควรแก่เรา และไม่หลงลืมที่จะทำ สิ่งที่มีสาระ มีประโยชน์ และสมควรแก่เราให้มาก งั้นมีสติ มีสัมมปชัญญะ จะได้ไม่เนิ่นช้า" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สกลุ่มธรรมทาน วันที่ 10 มีนาคม 2560