"พวกเราส่วนใหญ่เป็นปัญญาชน เรียนหนังสือมามาก ความคิดเห็นต่อเรื่องต่างๆ ในโลกนี้ มีมากมาย แล้วสังเกตไหม ความคิดเห็นต่างๆ เหล่านี้เนี่ย นำความทุกข์มาให้เราด้วย บางครั้ง สมหวังกับความคิดเห็น บางครั้งไม่สมหวัง เราก็ทุกข์แล้ว ขณะที่เรายึดในความเห็น เรามีกิเลสเรียบร้อยแล้ว มันเป็นอุปทาน คือความยึด อุปทานคือตัณหาที่มีกำลังแรง มันก็คือ ตัณหาตัวนึง แต่กำลังมันแรง มันยึดแรงมากกว่าตัณหาทั่วๆ ไป พวกเราจะมีเยอะ ลองไปสังเกตดู แล้วจะได้รู้ทันกิเลสอีกตัวนึง" --คุณแม่ชีอรนุช สันตยากร - คอร์สกลุ่มธรรมทาน วันที่ ๙ มี.ค. ๒๕๖๐

"สภาวะที่มัวๆ เค้าเรียกว่า โมหะ รู้ไป ดูด้วยความเป็นกลาง ไม่มีหน้าที่ต้องแก้ไข อย่าดิ้นรน โมหะ ก็ไม่ใช่จิต สิ่งใดถูกรู้ถูกดู สิ่งนั้นไม่ใช่จิต จิตทำหน้าที่เป็นผู้รู้ผู้ดู เพราะฉะนั้น เราเห็นความมัวเกิดขึ้นนะ เห็นด้วยความเป็นกลาง ถ้าใจไม่เป็นกลาง รู้ทันว่าใจไม่ชอบ" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สกลุ่มธรรมทาน วันที่ ๙ มี.ค. ๖๐

"ความรู้สึกนะ พอรู้สึกได้ปุ๊บ มันจะปรุง สุขบ้าง ทุกข์บ้าง ดีบ้าง ชั่วบ้าง ห้ามไม่ได้ เราไม่ได้ภาวนาเพื่อจะให้ดีวันนี้ เราภาวนาเพื่อเห็นความจริงว่า เผลอๆ มันก็คิดชั่ว เผลอๆ มันก็คิดดี เผลอๆ มันก็ปรุงความสุข อยู่เฉยๆ มันก็ปรุงความทุกข์ เราภาวนาเพื่อจะเห็นว่า เรานั่งรู้สึกถึงร่างกายอยู่ แป๊บเดียวมันหนีไปคิดเองได้ เราภาวนาเพื่อให้เห็นความจริงแบบนี้ เกินกว่านี้ไม่ใช่แล้ว" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สกลุ่มธรรมทาน วันที่ ๙ มีนาคม ๒๕๖๐

"ธรรมทั้งปวงอยู่กับใจทั้งสิ้น เพราะใจนี้ มันทำให้เราเป็นคนดีหรือเป็นคนชั่ว เราจะตกนรก ก็เพราะใจนี้แหละ เราจะขึ้นสวรรค์ ก็เพราะใจนี้แหละ เราจะไปพระนิพพานได้ ก็เพราะใจนี้แหละ ก็ดูแลจิตใจของตัวเองให้ดี ดูแลด้วยอะไร? ดูแลใจด้วยสติ... สติมีหน้าที่รักษาจิต งั้นจะดูแลใจเราด้วยดี ก็เริ่มต้นด้วยสติ" -- อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ - ๙ มี.ค. ๒๕๖๐

"เราไม่มีหน้าที่ทำให้จิตออกจากอารมณ์ตลอดเวลา มีหน้าที่รู้แค่ว่า จิตขณะนี้แยกจากอารมณ์ บางช่วงจิตถลำลงไปในอารมณ์ บางทีทุกข์มาก ก็จะอยู่ในอารมณ์นั้น หรือสุขมาก ก็จะอยู่ในอารมณ์นั้น หลงไปคิดเรื่องความดีมาก สมมติอยากทำบุญ ใจก็คลอเคลียกับสิ่งนี้ แล้วก็จะแช่อยู่ในนั้น รู้ทันว่าจิตแช่อยู่ในนั้น ไม่มีหน้าที่ดึงออกมา เราไม่มีหน้าที่แทรกแซงพฤติกรรมของใจ มีหน้าที่รู้อย่างที่มันเป็น ก็คือ แช่ รู้ แยกออกมา รู้ ยินดี รู้ ยินร้าย รู้ เท่านั้นเอง" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ วัดพระธาตุโกฏิแก้ว เชียงราย วันที่ 18 มีนาคม 2560

"พุทโธๆ สมมุตินะคะ พุทโธๆ ชอบอันนี้ เราก็จะเห็นพุทโธไปซักพัก จิตไม่อยู่กับพุทโธ จิตไหลไป ไหลไปเราก็รู้ไม่ดึงกลับ แค่กลับมาพุทโธใหม่ พอไปเรื่อยๆ ปัญญามันเริ่มเดิน เพราะจิตที่มันไหล มันไหลเอง เราไม่ได้อยากให้มันไหล มันไหลเอง พอซักพักมันไหลเสร็จ มันก็กลับมาพุทโธเอง แล้วเดี๋ยวมันก็พุทโธ เราก็จะเห็นจิตนี้มันพุทโธ พุทโธใจรู้พุทโธรู้ใจไปเรื่อยๆ" --คุณมาลี ปาละวงศ์ วัดพระธาตุโกฎิแก้ว เชียงราย ๒๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๐

"วันนึงเราไม่ได้ทำอะไรกับจิต เรามีหน้าที่ทำรูปแบบทุกวัน ที่เหลือจิตพัฒนาเอง สำคัญว่าในระหว่างที่เราเดินอยู่ เรารู้มั้ย วิธีที่รู้ รู้อย่างที่มันเป็น ไม่ต้องไปคิดว่าอันนี้เค้าเรียกว่าอะไร และอันนี้จากอันนี้แล้วมันจะไปอะไร เรารู้มากยากแท้เลยค่ะ" -- คุณมาลี ปาละวงศ์ วัดพระธาตุโกฎิแก้ว เชียงราย วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2560

"จะเห็นหยาบ เห็นละเอียด สุดท้ายทุกสภาวะ จะหยาบหรือละเอียด มันเสมอกันด้วยความเป็นไตรลักษณ์ เพราะฉะนั้น เราเห็นหยาบ เราก็ดูหยาบ ดูหยาบมันก็สอนไตรลักษณ์เราได้ อยู่ที่เราจะยอมรับความเป็นไตรลักษณ์ได้เร็วแค่ไหน ถ้าจิตยอมรับความเป็นไตรลักษณ์ได้เร็ว ก็เข้าใจธรรมะได้เร็ว ไม่ใช่ว่าอยู่ที่เห็นละเอียดแล้วจะยอมรับธรรมะได้เร็วนะ" --อ.สุรวัฒน์ เสรีวิวัฒนา สนทนาธรรมตามกาล 9 ณ M Academy วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2560

Ajahn Prasan - Power 5 - International Course, Chonburi 25 February 2017 (enpsn170225)

"เพราะมี "ศรัทธา" จึงมี "วิริยะ" เพราะมี "วิริยะ" ขยันภาวนา ฝึกทุกวัน "สติ"ก็มีกำลังกล้าแข็ง "สติ"มีกำลังกล้าแข็ง ก็ส่งผลให้ "สมาธิ"มีกำลังกล้าแข็งด้วย เมื่อ"สติ"กล้าแข็ง เมื่อ"สมาธิ"กล้าแข็ง ก็จะมีโอกาสเดิน"ปัญญา"ได้ดี พอใจ ฉลาดขึ้นๆ เห็นผลของการปฎิบัติมากขึ้น เดิน"ปัญญา"แล้วเห็นผล "ศรัทธา"ก็จะมากขึ้น เพราะอะไร? เพราะว่า "ศรัทธา"ในที่นี้ เป็นศรัทธาที่เกิดจากการเห็นผลของการปฏิบัติ" -- อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สนานาชาติ จ.ชลบุรี วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2560 (psn600225)