در اتوبان دوچرخه‌سواری می کنم ، کنار جاده شانس پیدا کردن جا نیست و فاصله روستاها هم بیشتر هست ،دیشب زمانی که دیگه هوا تاریک شده بود خودم رو به روستایی رسوندم ، پرسیدم و پشت کلیسایی چادر زدم جایی رو انتخاب کردم که صبح آفتاب دیرتر بهش بتابه ....

ادامه گزارش قبل ... وارد جاده شدم و از آراکاجو به سمت جنوب راه افتادم ،همه ی روز دوچرخه سواری کردم و ذهنم درگیر این بود که تا کجا میتونم با این وضعیت ( بی پولی) ادامه بدم ،حین دوچرخه‌سواری چند تا انبه دیدم که حدس میزدم مسموم باشن ....

بعد از دو شب که کنار ساحل بودم ، دیشب در روستایی چادر زدم ،پنج صبح بیدار شدم و کم کم دارم راه می افتم .

ادامه گزارش قبل ...

افتادم توی جاده ،مسیرم به سمت جنوب بود ، چالشی که داشتم بی پولی محض بود و هدفم گذر به سلامت از این چالش و مدیریت روانی خودم بود تا غروب دوچرخه سواری کردم تا وارد روستایی شدم و چادر زدم ....

در ادامه گزارش قبل ... اونشب بخاطر پشه ها نتونستم بخوابم ،فقط زیر پشه بند منتظر بودم صبح بشه شاید با نور آفتاب پشه ها کم بشن ،صبح به مسیرم به سمت خط ساحلی رو ادامه دادم و می خواستم به اولین جایی که رسیدم استراحت کنم ،تصمیم داشتم برای ریکاوری بدنم به ازای هرسه روز دوچرخه سواری ،یک روز استراحت کنم ...

بعد از گزارش قبلی که از کافه راه افتادم ،بارندگی بود ،چند بار متوقف شدم وصبر کردم باران بند بیاد ولی بند نیامد ،در برزیل با چنین بارانی برخورد نکرده بودم ،دنبال جایی برای شب ماندن بودم ولی هیچ جایی پیدا نکردم ،تا به روستایی رسیدم...‌

در کنار دریاچه ای پر از پشه هستم و همه‌ی بدنم پر از جای نیش پشه . بعداز شبی که کنار اتوبان خوابیدم ، تصمیم گرفتم که مسیر اتوبان رو با ماشین طی کنم و جاده های ساحلی که جذابتر هست رو رکاب بزنم چون برزیل خیلی بزرگ هست .دویست کیلومتر رکاب زدم و چهارصد کیلومتر هم تا جنوب برزیل مونده و ممکن نیست که کل برزیل رو رکاب بزنم ...

سیصدمین گزارش از سفرم هست . یاری وهمراهی شما باعث شد تا من گزارش ها رو ادامه بدم و آرشیو خوبی از خاطرات سفرم داشته باشم .

بعد از اینکه از خانه ی کلود بیرون اومدم ، به پیپا رفتم . دوست همسر کلود ،گابریل با من تماس گرفت که پیش او برم .سه روز در سوئیتی که گابریل در اختیارم گذاشته بود موندم و استراحت کردم و دیروز از پیپا را افتادم ....

بچه ها سلام گزارش 299 تقدیمتوی میکنم از یک شهر ساحلی به نام پیپا و شهری که خیلی توریستیه و خیلی معروفه به نایت لایفش توی برزیل و خیلی نایت لایف خیلی مفصلی داره کما اینکه من خیلی اهل نایت لایف و بیرون نیستم، من یک جایی توی کلبه جنگلی، یک جایی توی جنگل و این رو ترجیح میدم و همین جا موندم و نرفتم بیرون، رفتم بیرون یک ذره قدم زدن یک ذره راه رفتم ولی برگشتم خونه ترجیح دادم اینجا لای درختها باشم، فضایی لای درخت ها رو خیلی بیشتر دوست داشتم از اون فضایی شلوغ توی شهر و فضایی پر هیاهویی که روی سنگ کوجه های شهر  داشت.

بچه ها سلام. گزارش ۲۹۸ مجموعه جهانگرد تقدیمتون میکنم از یه منطقه ساحل نزدیک شهر نادال. الان ۸ روز که اینجام. اون روزدوستم با دختر ۵ سالش اومد دنبالم. من بعد از اون که گزارش قبلی که پر کردم شروع کردم به دوچرخه سواری  کردن، اون روز یه روز سنگینی نبود و کلا ۵۰ کیلومتر مسیر داشتم. من باید میرسیدم به یه رودخونه ای و سوار قایق میشدم و میرفتم اون ور رودخونه. اون موقع که رسیدم لب رودخونه (اونجایی که میخواستم قایق سوار بشم) اون قایق هایی که مسافر و ماشین حمل میکردن، چند دقیقه ای طول میکشید تا برسن، تو این فاصله رفتم یه نارگیل گرفتم و خوردم، چون خیلی تشنه ام بود. اونجا ۵، ۶ نفر نشسته بودن روی یه میزی و داشتن مشروب میخوردن، من ازشون اجازه گرفتم و ازشون عکس گرفتم. اونا شروع کردن به گپ زدن با من و گفتن بیا پیش ما بشین، بیا باهم حرف بزنیم و شروع کردن به گپ زدن به زبان پرتقالی، من فقط میتونستم اسپانیایی باهاشون صحبت کنم. خوب یکم پرتقالی میفهمم ولی اون معاشرت بیشتر یه معاشرت با زبان اشاره بود…

بچه ها سلام گزارش 297 هست که از یه جایی توی خط ساحلی اقیانوس اطلس جنوبی دارم تقدیمتون می کنم من بعد از اون دو شب فوق العاده که اونجا سپری کردم و اون یه روز ریلکس و خوشحالی که اونجا بودم چون اونجا واقعا خوب بود و اون یه روز رو خیلی بهش احتیاج داشتم که یه روز ریلکسی رو یه جایی داشته باشم یه جایی که خب نه نیازی به معاشرت داشته باشم نه نیازی به حرف زدن داشته باشم و خودم باشم و خودم و همش رو توی دنیای خودم باشم و چون من تو سفر سطح معاشرتم با آدم ها خیلی بالااست و خیلی زیاده خیلی تعاملم با آدم ها زیاده و یه جاهای واقعا واقعا نیاز دارم که دیگه اصلا حرف نزنم کسی رو نبینم با کسی معاشرت نکنم خودم باشم و خلوت خودم باشم و این فرصت خیلی خوبی بود.