در ادامه گزارش قبل ... اونشب بخاطر پشه ها نتونستم بخوابم ،فقط زیر پشه بند منتظر بودم صبح بشه شاید با نور آفتاب پشه ها کم بشن ،صبح به مسیرم به سمت خط ساحلی رو ادامه دادم و می خواستم به اولین جایی که رسیدم استراحت کنم ،تصمیم داشتم برای ریکاوری بدنم به ازای هرسه روز دوچرخه سواری ،یک روز استراحت کنم ...

بعد از گزارش قبلی که از کافه راه افتادم ،بارندگی بود ،چند بار متوقف شدم وصبر کردم باران بند بیاد ولی بند نیامد ،در برزیل با چنین بارانی برخورد نکرده بودم ،دنبال جایی برای شب ماندن بودم ولی هیچ جایی پیدا نکردم ،تا به روستایی رسیدم...‌

در کنار دریاچه ای پر از پشه هستم و همه‌ی بدنم پر از جای نیش پشه . بعداز شبی که کنار اتوبان خوابیدم ، تصمیم گرفتم که مسیر اتوبان رو با ماشین طی کنم و جاده های ساحلی که جذابتر هست رو رکاب بزنم چون برزیل خیلی بزرگ هست .دویست کیلومتر رکاب زدم و چهارصد کیلومتر هم تا جنوب برزیل مونده و ممکن نیست که کل برزیل رو رکاب بزنم ...

سیصدمین گزارش از سفرم هست . یاری وهمراهی شما باعث شد تا من گزارش ها رو ادامه بدم و آرشیو خوبی از خاطرات سفرم داشته باشم .

بعد از اینکه از خانه ی کلود بیرون اومدم ، به پیپا رفتم . دوست همسر کلود ،گابریل با من تماس گرفت که پیش او برم .سه روز در سوئیتی که گابریل در اختیارم گذاشته بود موندم و استراحت کردم و دیروز از پیپا را افتادم ....

بچه ها سلام گزارش 299 تقدیمتوی میکنم از یک شهر ساحلی به نام پیپا و شهری که خیلی توریستیه و خیلی معروفه به نایت لایفش توی برزیل و خیلی نایت لایف خیلی مفصلی داره کما اینکه من خیلی اهل نایت لایف و بیرون نیستم، من یک جایی توی کلبه جنگلی، یک جایی توی جنگل و این رو ترجیح میدم و همین جا موندم و نرفتم بیرون، رفتم بیرون یک ذره قدم زدن یک ذره راه رفتم ولی برگشتم خونه ترجیح دادم اینجا لای درختها باشم، فضایی لای درخت ها رو خیلی بیشتر دوست داشتم از اون فضایی شلوغ توی شهر و فضایی پر هیاهویی که روی سنگ کوجه های شهر  داشت.

بچه ها سلام. گزارش ۲۹۸ مجموعه جهانگرد تقدیمتون میکنم از یه منطقه ساحل نزدیک شهر نادال. الان ۸ روز که اینجام. اون روزدوستم با دختر ۵ سالش اومد دنبالم. من بعد از اون که گزارش قبلی که پر کردم شروع کردم به دوچرخه سواری  کردن، اون روز یه روز سنگینی نبود و کلا ۵۰ کیلومتر مسیر داشتم. من باید میرسیدم به یه رودخونه ای و سوار قایق میشدم و میرفتم اون ور رودخونه. اون موقع که رسیدم لب رودخونه (اونجایی که میخواستم قایق سوار بشم) اون قایق هایی که مسافر و ماشین حمل میکردن، چند دقیقه ای طول میکشید تا برسن، تو این فاصله رفتم یه نارگیل گرفتم و خوردم، چون خیلی تشنه ام بود. اونجا ۵، ۶ نفر نشسته بودن روی یه میزی و داشتن مشروب میخوردن، من ازشون اجازه گرفتم و ازشون عکس گرفتم. اونا شروع کردن به گپ زدن با من و گفتن بیا پیش ما بشین، بیا باهم حرف بزنیم و شروع کردن به گپ زدن به زبان پرتقالی، من فقط میتونستم اسپانیایی باهاشون صحبت کنم. خوب یکم پرتقالی میفهمم ولی اون معاشرت بیشتر یه معاشرت با زبان اشاره بود…

بچه ها سلام گزارش 297 هست که از یه جایی توی خط ساحلی اقیانوس اطلس جنوبی دارم تقدیمتون می کنم من بعد از اون دو شب فوق العاده که اونجا سپری کردم و اون یه روز ریلکس و خوشحالی که اونجا بودم چون اونجا واقعا خوب بود و اون یه روز رو خیلی بهش احتیاج داشتم که یه روز ریلکسی رو یه جایی داشته باشم یه جایی که خب نه نیازی به معاشرت داشته باشم نه نیازی به حرف زدن داشته باشم و خودم باشم و خودم و همش رو توی دنیای خودم باشم و چون من تو سفر سطح معاشرتم با آدم ها خیلی بالااست و خیلی زیاده خیلی تعاملم با آدم ها زیاده و یه جاهای واقعا واقعا نیاز دارم که دیگه اصلا حرف نزنم کسی رو نبینم با کسی معاشرت نکنم خودم باشم و خلوت خودم باشم و این فرصت خیلی خوبی بود.

بچه ها سلام گزاشتی 296 دوباره من کنار دریاچه ام و نشستم توی چادرم، بارون داره میاد بیرون و منم به اجبار بارون توی چادرم نشستم و زیب چادرم هم کشیدم بالا چون که آب نیاد توی چادر.

بجا سلام قسمت 295 مجموعه جهانگرده، من از یه جایی که اسمش نمیدونم یه جایی دیشب چادر زدم و الان چادرم رو داشتم جمع می کردم و داشتم آماده میشدم که حرکن کردم گفتم قبلش تا چادرم خوشک بشه گزارش این قسمت رو و یا حداقل یه بخش شو ریکورد کنم من بعد از این زمانی که پیش تیری بودم همچنین گفتم به خاطر اون آسیبی که دیده بودم خیلی خیلی اذیت بودم و کماکان همینجوری من شب از جا به جا شدن توی موقع خواب خیلی برام دردناکه و واقعا به سختی از توی رختخواب بلند میشم من میتونم بشینم یا بیان بیرون از چادر یا عملا هیچ باری رو به دستم نمیتونم بلند کنم و خیلی فشار زیادی به پشتم میاره اما داره بهتر میشه و روند بهبودی داره خب منم چاره ای ندارم فقط میتونم که یه مقداری مراعات کنم یک مقداری احتیاطی بیشتری داشته باشم فشاری کمتری بیارم ولی ناگریزم از ادامه دادن.

سلام روزتون بخیر بچه ها، با گزارش 294  در خدمتونم از یه جایی به نام بارینیا دیباخو و یک ساحل به اسم پرایا و نزدیک یک سواحل خیلی معروف برزیر یه ساحل خیلی معروف به اسم جریکواکوارا یه ساحلی بوده که قبلا پاتوق هیپی ها بوده دهه هفتاد، بعد کم کم حالا به یک از جایی خیلی توریستی و جایی که خیلی نایت لایفه خیلی چیزی داره تبدیل شده من دو سر روزه که رسیدم اینجا