گزارش 253 از مجموعه جهانگرد. سلام امروز روز شنبه است نمیدونم چندم دی ماه هست خیلی هم مهم نیستش که این چندم دی ماه بودنش خیلی برام مهم نیستش اما فکر میکنم پنج دی یا شش دی ولی یه جا وسط کویر نشستم امروز را چون مسافت زیادی را نداشتم بر دوچرخه سواری روز خیلی آرومی بود افتاب بسیار دل انگیزی داشتم وقت کافی داشتم برای همین ترجیح دادم که یه جایی رو کنار جاده بشینم آتیش کنم بر خودم کنار آتیش بشینم و یه قهوه ای بخورم یه نیمرویی درست کنم بخورم و بعد این گزارش رو هم برای شما تهیه کنم. جایی که هستم جاده ایه که از سمت ترود یا شاهرود میره به سمت عشق اباد و میرسه به طبس میره دارم حرکت میکمنم و یه مسیری هم نزدیک 20 کلومتریه یه روستایی به نام احمد آباد و یه دوستی رو دیروز دیدم که قرار بود که برم شب خونش تو روستای احمد آباد برای همین 20 کیلومتر هم بیشتر ندارم الانم تازه ساعت نزدیک یک ظهره و هنوز سه ساعت وقت دارم بر 20 کلومتر روز خیلی ریلاکسیه بعد از 3 روز اولی که دو چرخه سواری کردم امروز رو یه روز ریلاکس لازم داشتم چونکه مدت زیادی بود دوچرخه سواری نکردی بودم ماه ها بود که دوچرخه سواری نکردی بودم بعد ازینکه دستم شکسته بود و …

سلام این قسمت 252 از مجموعه جهانگرده و من بالاخره بعد از یک سکوت طولانی و یک بازه زمانی خیلی طولانی دوباره توی سفرم و این فرصت رو دارم که گزارش بدم و گزارشی از سفر رو از خاطرات سفر و اتفاق های سفر رو براتون در واقع با هم مرور کنیم. من همین ماه های گذشته رو این هفت ماه ی گذاشته رو که در سفر نبودم داشتم به بقیه زندگیم می رسیدم که حالا داستانش مفصله بایستی سر یک زمان مناسب بشینیم و مفصل راجبش حرف بزنیم و راجبهش بزنیم از اون روزها بگم از این روزهایی که پشت سر بود و چه جریان های تو زندگی من بوجود داشت چه اتفاقای افتاد و چه تأثیر تو زندگی من داشت همین ها داستان خیلی مفصله یک زمان مناسب میشینیم باهاش در موردش راحت حرف میزنیم. اما بعد از چند ماهی تهران بودم داشتم می رفتم مشهد و دا واقعا خسته بودم از این که از این همه توی شهر بودن او از این همه بی حرکت بودن واقعا واقعا خسته بودم شهر جای من نیست من آدم زندگی شهری نیستم ادم خیابون راه رفتن و تو پاساژ رفتن و توی هر روز کافه رفتن و رستوران و اینا نیستم 

سلام قسمت 251 از مجموعه جهانگرد رو تقدیمتوی میکنم. من بعد از اون گزارش اخری که پر کردم نزدیک بشرویه بودم و یه مسیر رو پیدا کرده بودم چون توی این سفر برنامه ام این بود که از شهر سعی کنم رد نشم و مسیرهای آفرود یا مسیرهای خاکی و پرت رو انتخاب کنم برای سفر تا هم از بخاطر شرایط کرونا از ارتباطات دور باشم هماز مردم دور باشم و هم اینکه خیلی علاقه ای ندارم شهر ها رو و ترجیح میدم که این سفر بیشتر تو طبیعت باشم چون من همیشه سفرهام جوری بوده که بخاطر پروژه وی نیت دریز (ما به درختان نیاز داریم) مجبور بودم توی شهرها  باشم و ارتباط زیادی با آدم ها داشته باشم و همیشه جای اصلی باشم که در دسترس باشم و با مردم در ارتباط باشم و بتونم کارگاه بذارم اما الان به خاطر شرط موجود و این که کارگاهی نمیتونم بذارم مدارس تعطیل هستن و ارتباطات انسانی به شدت باید محدود باشه بیشتر توی طبیعتم و جنس جدیدی سفر رو دارم تجربه میکنم

سلام این گزارش 250 از مجموعه جهانگرده که تقدیمتون می کنم همین الان از یه روستایی رد شدم به اسم نیگنان توی55  کیلومتری بشرویه و از روی دوچرخه ام تو یه جاده و افتاب و نسبت گرمه همین الان که امدم گزارش بدم، نون داشتم به یک سگه بدم و یه سگ لنگی اینجا هستش که فکر کنم که بهترین کسی که بهشون نون رو بشه بدم می سگه باشه من بعد از این که از کاشمر راه افتادم به سمت کویر خوب دو سه روز رو کاشمر موندم پیش مجید رفیقم و دو سه روزی که پیش مجید موندم یه مسیری رو با هم رفتیم یه مسیری رو با هم رفتیم برای پیاده رویی توی کوه یه سری آبشار داره…

سلام این گزارش 249 از مجموعخپه جهانگرده که تقدیمتون میکنم از خلیل آباد کاشمر من رسیدم که حالا ادامه سفرم رسیدم به خلیل آباد کاشمر و فعلا اینجا تا ببینم که روز آینده چی کار میکنم من بعد از این که رسیدم به خور و شب رو در واقع اونجا مهمان اقای رحیمی بودم اونجا بخاطر بارش زیاد بود و دما هوایی که خیلی پایین بود واقعها امکان دوچرخه سواری نبودش؛ بود نه اینکه اصلا نباشه امکان دوچرخه سواری بودش ولی چیزی که وجود داشتیم بود که خب این دوچرخه سواری کردن رو با این کیفیت به شدت سخته و چون من یه همراه هم داشتم که تجهیزاتش یه مقدار محدودیت داشت در حال من باید یه مقدر ملاحظه میکردم  و باید با هر شرایطی مواجه می شودم مخصوصا شرایط طبیعی رو 

سلام این گزارش 246 مجموعه جهانگرده که پیش از اینکه به سفر و سفرنامه و اتفاقات سفر حرف بزنم. دوست داشتم راجبه چیزی که ازم بارها و بارها سفر شده حرف بزنم. من هر روز عکس میگیرم. عکس هایی که هر روز صبح از پنجره ام میگیرم و شامل المن های مختلفی هست مثل قهوه سازم و یه عروسک به نام کاظم. همیشه ازم سوال میشه درباره این عروسک و داستانش چیه …

سلام این گزارش 247 مجموعه جهانگردی که بالاخره من بعد از یه مدت خیلی خیلی طولانی دارم تقدیمتون میکنم و فکر میکنم این جمله خیلی تکراری شده که توی همه گزارش هم دارم میگم که ببخشید که یه مدت زیادی گزارش ندارم و دلیلشم همینی که خب زنگی شخصیم خیلی جذاب نیستش که بخواهم راجبش حرف زنم وقتی که سفر میکنم میتونم گزارش هم میذانم برای سفر گزارش زنگی که نیست من بعد از ماه ها که درگیر پروسه ویزا بودم برای سوییس 

سلام این گزارش 246 مجموعه جهانگرده که ساعت 4.5 صبح من توی جاده دارم رانندگی می کنم، جاده ی میامی به سبزوار وسط کویر مرکزی ایران به سمت مشهد دارم میرم و خب برام جالب بود که این گزارش رو توی این فضا پر کنم و توی این شرایطی  که در واقع آخرین سفریه که با ماشینم دارم میرم و به نوعی با گزارش ارتباط پیدا می کند با ماشینم، برای همین دوست داشتم این گزارش رو توی این فضا پر بشه خب من طبق معمول بازم باید عذرخواهی بکنم بابت این تاخیری تو گزارش ها می افته و هر جلسه توضیح می دم که لزومی نمیبینم که از زندگی معمولی رو راجبش حفظ کردم چون چیز خاصی نداره زمانی ادم حرف میزنه که سفر کنه زمانی حرف میزنه که حرفی برای گفتن داشته باشه اما وقتی تو سفر نمی کنی و یه زندگی روتین و نورمال و عادی رو داری سپری می کنی زندگی که بدون اتفاق خیلی خاص در جریانه برای همینم حرف زدن درباره اش خیلی معنایی نداره اما

سلام این گزارش دویست و چهل و پنج است از مجموعه جهانگرد تقدیمتون می کنم توی جاده ساعت یکی شب دارم رانندگی می کنم به سمت تهران و خیلی وقت که دوست داشتم که گزارش پرم کنم و در مورد سفر بگم و در مورد زندگی بگم و در مورد اتفاق های زندگی و تعاملم باهاشون بگم ولی وقتی که انگار سوار دوچرخه نیستی چرخ زندگی از حرکت میوفته و انگار که سواره رکاب نمیزنی و جریان نداری همه چیز یک چیز دیگر است همه چیزی یک فرم دیگر است. دیشب تو جاده داشتم رانندگی می کردم و یک استوری گذاشتم که موقع رانندگی تو با بیشعور ترین و بی فرهنگ ترین بخش وجود انسان روبرو میشی و بعدش یهو وقتیشروع کردم راجع به این موضوع با خودم فکر می کردم در حالیکه موقع دوچرخه سواری من با زیباترین بخش وجود آدم ها رو به رو بودم من با مهربان ترین بخش وجود آدم ها رو به رو بودم من با بخشنده ترین بخش و با گذشت ترین بخش و شریفترین بخش وجود آدم ها رو به رو بودم ولی وقتی که این وسیله رو عوض می کنی …

سلام این گزارش 244 که تقدیمتون میکنم از توی کردستان نزدیک سنندج هستم یجا چادر زدن دیروز که مشرف به کوهای ابیدر سنندجه و بسیار زیباست و این روی روز آفتابی خیلی خوب بودارم . من گذارش قبلیم تا جایی بود که یه شبی رو من موندم و فرداش می خواستم از اونجا دوچرخه سواری کنم به سمت سنندج من بعد از در واقع اون شبیه که چادر زده بودم قبل از بیجار بود و من فکر می کردم که از اونجا تا سنندج از خود بیجار تا سنندج 120 کیلومنر بود گفتم که از اونجا رو دو روزه دو چرخه سواری می کنم فکر می کنم که اونجایی که چادر زدم حدود 15 کیلومتری بیجاره و  بیشتر بود حدود 25 کیلومتری بیجار بود کنار رودخونه. اون رو که پاشدم تا خود بیجار هوای نسبتاً مناسبی داشتم هوای ثابت بود ولی ارتفاع داشتم ارتفاع می گرفتم و 25 کیلومتر بود و این زمان زیادی رو از من گرفت وقت رسیدن بیجار واقعاً خسته بودم این ارتفاع 2،000 متری برف زیادی داشت اطرافش تو اون منطقه خوب من از برف آمده بودم بیرون ولی دوباره وارد ارتفاع شدم که برف داشت و سرد بود، باد خیلی سردی می اوم