من رسیده بودم به مقر چهاردهمین دالایی لاما

داستان پاکستان تقریبا تمام شد. بعد تر اسلام امد چند روز رفتم لاهور رفتم و یک دو روز لاهور بودم و بعدش رفتم هند

به اینجا رسیدیم که من به اسلام اباد بودم و با توچه با برخوردی که با من شد از طرف خانه فرهنگ من به مدت 10 روز رفتم خونه یه خانوم امریکایی. اینجا اولین زمانی بود که من در تقابل با یه انسان دیگه با یه فرهنگ دیگه قرار گرفتم.

تو قسمت 23، سفر پاکستان رو شروع کردیم؛ ابتدای سفر فیزیکی چطور شروع شد و به چه شکل اغاز شد و اون مسیری که داره طی میکنه تو مسیر سفر رو داشتم شرح میدادم. 

تو 22 قسمت اخری بیشتری چیزی که مد نظرم بود که بیشتر صجبت بشه ازش و در واقع به شنوده منتقل بشه، این حسی بود که تو سفر داشتم، این حسی بود که با سفر داشتم  و از سفر داشتم. در واقع اون تقابلی بود من تو سفر داشتم با زندگی چون سفر برای من سنبل زندگیه، عین خود زندگیه

در قسمت قبل به اینجا رسیدیم که من در شانگهای سرگردان بودم و به این نتیجه رسیده بودم که باید به ایران برگردم و هیچ گزینه دیگری برای مطرح نبود و انگار مسیر من در ایران دنبال میشه اما این همه حقیقت نبود …

سفر به شانگهای برای تمدید ویزای چین 

ادامه سفر چین و چالش بی پولی و نمیدونستم چه اتفاقی قراره بیوفته و منتظر یه اتفاق خوب بودم

ادامه سفر چین

اتفاقات در طول زندگی روزمره همه ما میوفته ولی تفاوتش اینه که وقتی تو سفری و تنهایی و زمان زیادی برای فکر کردن و اندیشه کردن داری، اتفاقات رو بهتر میبینی و اتفاقات رو بیشتر مطالعه میکنی و  بیشتر تجزیه و تحلیل میکنی و به تبعش درس بیشتر از اتفاقات میگیری ..