پانم آمریکای شمالی پساآخرالزمانی است. کشوری با یک منطقه‌‌ی حکومتی ثروتمند و دوازده بخش فقرزده که درحال شورشی به‌رهبری بخش سیزدهم و شکل‌گیری رویدادی سالانه به نام «عطش مبارزه» است؛ مبارزه‌ای برای زنده بودن و آزادی.   با صدای مسعود خواجه‌وند و آرزو روشناس    براساس کتاب بازی‌های گرسنگی یا هانگر گِیمز فیلمی آمریکایی در ژانر اکشن ویران‌شهری به کارگردانی «گری راس» در ۲۰۱۲ اکران شد. این فیلم اولین قسمت از مجموعه فیلم‌های بازی‌های گرسنگی است و نوشتن فیلم‌نامه‌ی آن برعهده‌‌ی سوزان کالینز، گری راس و بیلی ری بوده‌است. داستان فیلم در آینده‌ای پساآخرالزمانی و ویران‌شهری در کشور پانم جریان دارد که در آن‌جا سالانه یک پسر و یک دختر از هریک از ۱۲ ناحیه‌ی این کشور به‌عنوان «بزرگ‌داشت» انتخاب می‌شوند و مجبورند در یک مبارزه‌‌ی تلویزیونی پیچیده به‌نام بازی‌های گرسنگی شرکت کنند. کتنیس اوردین (جنیفر لارنس) داوطلب می‌شود تا به‌جای خواهر کوچک‌‌ترش که در ابتدا به‌عنوان «بزرگ‌داشت» انتخاب شد، در بازی‌ها شرکت کند. کتنیس همراه پسر ناحیه‌ی خود، پیتا ملارک (جاش هاچرسون)، به ساختمان کنگره می‌رود تا در بازی‌های گرسنگی شرکت کند.
  برای پیشنهادها و تبلیغات در پادکست فارسی با ما در ارتباط باشید: [email protected] omnystudio.com/listener for privacy information.

کتاب «آس و پاس در پاریس و لندن»، اثر «جورج اورول» است که اولین‌‌بار در سال ۱۹۳۳ وارد بازار نشر شد. این شرح حال عجیب و جذاب که مانند یک رمان به رشته‌ی تحریر درآمده است، بدون هیچ ترس و تعارفی و اغلب با شوخ‌طبعی، ماجراجویی‌های یک نویسنده‌ی انگلیسی تهی‌دست را در دو شهر روایت می‌کند. اورول در بخش مربوط به پاریس، به شیوه‌ای درخشان از آشپزخانه‌های رستوران‌های باشکوه فرانسه می‌گوید؛ آشپزخانه‌هایی که راوی در آنها ظرف می‌شوید یا زمین را تی می‌کشد. او در لندن و درحالی‌که به دنبال کار می گردد، با دنیای دوره‌گردها، بی‌خانمان‌ها و کمپ‌های اقامتی رایگان آشنا می‌شود. با صدای سعید مظفری برای پیشنهادها و تبلیغات در پادکست فارسی با ما در ارتباط باشید: [email protected] omnystudio.com/listener for privacy information.

بریم سراغ یکی از بهترین کتابهای آلبر کامو با صدای مهدی سلطانی و اکبر مولایی و معصومه عزیزمحمدیطاعون فقط بیماری نیست.آینه‌ای‌ست که نشان می‌دهد وقتی جهان از هم می‌پاشد، هرکسی دقیقاً چه‌کاره است.بعضی‌ها فرار می‌کنند.بعضی‌ها انکار می‌کنند.بعضی‌ها سود می‌برند.و معدودی، بی‌هیاهو، می‌مانند و کار درست را انجام می‌دهند—نه از سر قهرمانی، بلکه چون گزینهٔ دیگری برای انسان‌بودن وجود ندارد.کامو در «طاعون» نمی‌پرسد چرا رنج هست؛می‌پرسد وقتی رنج قطعی است، تو چه می‌کنی؟شر همیشه با شیپور نمی‌آید.گاهی مثل میکروبی نامرئی در عادت‌ها، ترس‌ها و بی‌تفاوتی ما پنهان می‌شود.و امید؟امید در سخنرانی‌های بزرگ نیست.در دست‌هایی است که هنوز، با وجود بی‌معنایی جهان، تصمیم می‌گیرند همدیگر را تنها نگذارند. برای پیشنهادها و تبلیغات در پادکست فارسی با ما در ارتباط باشید: [email protected] omnystudio.com/listener for privacy information.

درباره بیگانه، کتاب جذابی از آلبر کامو با صدای سعید اسلام‌زاده زندگی مثل آفتاب سوزان الجزایر، بی‌رحم و بی‌توجه است.میراسولت نه قهرمان است، نه شرور؛ او فقط «حاضر» است،در برابر هر حادثه، هر مرگ، هر سرنوشت.کامو اینجا ما را روبه‌رو می‌کند با خلأیی که ما را احاطه کرده،با جهانِ بی‌پرده‌ای که نه عدالت دارد، نه دلیل،و تنها پاسخ واقعی، پذیرشِ سرد و خاموشِ واقعیت است.«بیگانه» کتابی درباره بی‌تفاوتی جهان،و تنهایی انسانی است در لحظه‌ای که می‌فهمد هیچ چیز معنایی ندارد…جز همین حضور بی‌انتها در خورشید. برای پیشنهادها و تبلیغات در پادکست فارسی با ما در ارتباط باشید: [email protected] omnystudio.com/listener for privacy information.

درباره سقوط از آلبر کامو با صدای سید مهرداد ضیائیسقوط» نه درباره افتادن یک زن از پل است،نه حتی درباره اعتراف یک مرد.سقوط واقعی جایی اتفاق می‌افتد که صدای کمک را می‌شنوی،می‌ایستی…و بعد، با وجدان راحت، راهت را ادامه می‌دهی.کامو این‌جا هم نویسنده است، هم قاضی،و کاراکترش آینه‌ای‌ست که مستقیم به صورت ما گرفته شده:همه‌مان بی‌گناه‌ایم…تا لحظه‌ای که تنها می‌مانیم با آن کاری که نکردیم برای پیشنهادها و تبلیغات در پادکست فارسی با ما در ارتباط باشید: [email protected] omnystudio.com/listener for privacy information.

این اثر جورج اورول قصه مردی رو میگه که از این زندگی خسته شده و داره خاطراتش رو مرور می‌کنه. وضعیتش دور نیست از این روزهای خودمون. با صدای داوود حیدری  برای پیشنهادها و تبلیغات در پادکست فارسی با ما در ارتباط باشید: [email protected] omnystudio.com/listener for privacy information.

بیچارگان یا مردم فقیر کتابی است درباره‌ی برهه‌ای تلخ از زندگی مردی فقیر و میان‌‌سال به نام ماکار آلکسی‌یه‌ویچ که شیفته‌ی دختری به نام واروارا است. حوادث و روند داستان، طی نامه‌نگاری‌های ماکار و واروارا برملا می‌شود. فقر و فلاکت و عشقی ناکام و بی‌سرانجام و سرخوردگی شخصیت‌های داستان، غم‌‌نامه و فاجعه‌ای است که شاهدش هستیم. برای پیشنهادها و تبلیغات در پادکست فارسی با ما در ارتباط باشید: [email protected] omnystudio.com/listener for privacy information.

باشگاه مشت‌زنیِ چاک پالانیک رمانِ «حال‌خوب‌کن» نیست؛ یک مشتِ مستقیم است به صورتِ انسانِ مدرنِ خسته، مصرف‌زده و بی‌هویت. این کتاب نه درباره مشت‌زدن، بلکه درباره چراییِ نیاز به مشت‌زدن است؛ درباره مردی که آن‌قدر در زندگیِ بی‌خطر، شغلِ بی‌معنا، و هویتِ قرضیِ کاتالوگ‌ها حل شده که فقط از راه درد می‌تواند مطمئن شود هنوز زنده است.راویِ بی‌نام ــ که همین بی‌نامی تصادفی نیست. نماینده‌ی نسلی است که همه‌چیز دارد جز «خود». بی‌خوابی‌اش صرفاً اختلال خواب نیست؛ علامت فروپاشیِ معناست. وقتی نمی‌خوابی، مرزِ واقعیت و خیال می‌ریزد؛ و دقیقاً همین‌جاست که تایلر دردن متولد می‌شود: نه به‌عنوان یک شخصیت، بلکه به‌عنوان مکانیسم دفاعیِ ذهن. تایلر تجسمِ آن چیزی است که راوی اجازه نداشته باشد باشد: خشن، آزاد، بی‌اخلاق، ضدسرمایه‌داری، و بی‌تعارف.باشگاه مشت‌زنی پاسخی افراطی به یک مسئله واقعی است: «وقتی همه‌چیزت تعریف شده، تو کجایی؟» پالانیک با هوشمندی نشان می‌دهد که مصرف‌گرایی فقط جیب‌ها را خالی نمی‌کند، بلکه هویت را هم می‌دزدد. جمله‌های کوتاه، تکرارهای وسواسی، و لحنِ شبه‌مانیفست‌گونه‌ی رمان، عمداً شبیه تبلیغات است؛ چون خود کتاب دارد با زبان دشمن به دشمن حمله می‌کند. این تصادفی نیست؛ این جنگ چریکیِ زبانی است.اما نقطه قوت رمان، هم‌زمان نقطه خطرناک آن است. پالانیک مرز باریکی را راه می‌رود: نقدِ خشونت یا وسوسه‌کردن به آن؟ باشگاه مشت‌زنی هشدار می‌دهد که وقتی معنا حذف می‌شود، انسان یا به نیهیلیسمِ منفعل می‌لغزد یا به نیهیلیسمِ فعال. پروژه میهیم نشان می‌دهد که شورشِ بدون آگاهی، فقط بازتولیدِ همان ساختار قدرت است، با ظاهری رادیکال‌تر. تایلر سقوط نمی‌کند چون شرور است؛ سقوط می‌کند چون پاسخ ساده‌ای به مسئله‌ای پیچیده می‌دهد.مارلا سینگر هم ضدقهرمانِ رمان است؛ نه معشوق، نه نجات‌دهنده. او آینه‌ای است که پوچیِ هر دو مرد را نشان می‌دهد. مارلا تنها کسی است که وانمود نمی‌کند حالش خوب است؛ و دقیقاً به همین دلیل تحمل‌ناپذیر است.باشگاه مشت‌زنی در نهایت درباره این سؤال است:
اگر همه‌چیزت را از تو بگیرند: شغلت، بدنت، تصورت از موفقیت—آیا چیزی باقی می‌ماند که واقعاً «تو» باشد؟و جواب پالانیک ناراحت‌کننده است:
شاید.
اما فقط اگر جرأت کنی به دروغ‌هایی که با آن‌ها زندگی می‌کنی مشت بزنی—نه به آدم‌ها. اگر کسی این رمان را فقط به‌عنوان بیانیه‌ای ضدسرمایه‌داری یا ستایش خشونت بخواند، یا ساده‌لوح است یا دنبال بهانه. باشگاه مشت‌زنی بیشتر از آن‌که راه‌حل بدهد، زخم را نشان می‌دهد. درمان را به عهده‌ی خواننده می‌گذارد و این شجاعانه و هم‌زمان بی‌رحمانه است. برای پیشنهادها و تبلیغات در پادکست فارسی با ما در ارتباط باشید: [email protected] omnystudio.com/listener for privacy information.

رابطهٔ جیمز جویس و نورا بارناکل از معدود پیوندهایی است که هم‌زمان زیسته، نوشته شده و به ادبیات مدرن شکل داده است. آن‌ها در ۱۹۰۴ یکدیگر را یافتند و بیش از چهار دهه—در تبعید، فقر، بیماری، سانسور و بی‌ثباتی—کنار هم ماندند. نورا نه صرفاً «همسر نویسنده»، بلکه نیروی پایدارکنندهٔ زندگی جویس بود: زنی بی‌ادعا و زمینی که در برابر ذهنی وسواسی، شکننده و بی‌قرار ایستاد. نامه‌های جویس به نورا—صریح، بی‌پروا و گاه شوک‌آور—نه فقط اعتراف‌های عاشقانه، که آزمایشگاه زبان‌اند؛ جایی که میل، صدا، تکرار و شکستن نحو، راه خود را به «اولیس» و «بیداری فینیگن‌ها» باز می‌کند.در این مکاتبات، عشق به شکل قراردادهای متعارف محدود نمی‌شود؛ بدن، خیال و کلمه درهم می‌تنند. نورا مخاطبی است که جویس برایش خطر می‌کند، و همین خطرپذیری زبان او را رها می‌سازد. در سوی دیگر، نامه‌های نورا—کم‌حرف‌تر اما صریح—نشان می‌دهد که این رابطه یک‌سویه نیست: تعادل میان نبوغ و زندگی روزمره، میان افراط ذهنی و نیازهای ملموس. آن‌ها دیر ازدواج کردند، اما زود به هم وفادار شدند؛ وفاداری‌ای که نه اخلاقی، بلکه وجودی بود.این چهل سال نامه‌نگاری، آرشیوی از عشق مدرن است: عشقی که از مرزهای نجابت قرن نوزدهم عبور می‌کند، اما به ابتذال فرو نمی‌غلتد؛ عشقی که به‌جای ایده‌آل‌سازی، بر استمرار بنا شده است. اگر جویس زبان قرن بیستم را دگرگون کرد، نورا کسی بود که این زبان را به زندگی گره زد—و همین گره است که هنوز خواندنی است.این اپیزود با صدای علی دریاکناری، علی جدیدی، کاترین کشکر و با تدوین مهرداد نعیمی ساخته شده است. راستی کلمه شب تاب رو جستجو کنید و پادکست دوم ما رو که به مطالب علمی و تحلیلی می‌پردازه گوش بدید. مطمئنم پشیمون نمیشید.  برای پیشنهادها و تبلیغات در پادکست فارسی با ما در ارتباط باشید: [email protected] omnystudio.com/listener for privacy information.

نیمهٔ دوم «مردی به نام اووه» جایی است که رمان از یک روایت ظاهراً ساده دربارهٔ «مردی بداخلاق و منزوی» به یک متن عمیق دربارهٔ معنای زیستن پس از فقدان تبدیل می‌شود. این بخش از نظر ساختار، روان‌شناسی شخصیت و کارکرد تماتیک، هستهٔ اصلی رمان است.در نیمهٔ اول، رمان اپیزودیک است:
درگیری با همسایه‌ها، مقررات، تکنولوژی، غرزدن‌ها.
اما در نیمهٔ دوم، این اپیزودها به‌تدریج به یک قوس اخلاقی واحد همگرا می‌شوند.از منظر روایت‌شناسی:گذشته (فلش‌بک‌ها) دیگر تزئینی نیستندهر بازگشت به گذشته، یک قطعهٔ مفقوده از منطق اخلاقی اووه را کامل می‌کنددر اینجا خواننده می‌فهمد که سخت‌گیری اووه نه اختلال شخصیتی، بلکه واکنش منسجم به جهانی بی‌ثبات است.نیمهٔ دوم را می‌توان با مدل‌های علمی سوگ تحلیل کرد.اووه در نیمهٔ اول در وضعیت سوگ پیچیده و انکار اجتماعی استدر نیمهٔ دوم وارد مرحلهٔ بازسازمان‌دهی معنا می‌شوددر نیمهٔ دوم، سونیا از یک خاطرهٔ عاشقانه به ستون اخلاقی روایت تبدیل می‌شود.نکتهٔ کلیدی:تمام کنش‌های «درست» اووه، بازتاب صدای درونی‌شدهٔ سونیاستاووه قوانین را نه به‌خاطر قانون، بلکه برای حفظ معنایی که سونیا به زندگی داده اجرا می‌کندنیمهٔ دوم نشان می‌دهد که رهایی اووه درون‌زا نیست؛ اجتماعی است.همسایه‌ها:مهاجرزن باردارکودکفرد ناتوان جسمیهمگی از منظر جامعه‌شناسی، «دیگری‌های هنجارشکن» هستند.
بکمن آگاهانه آن‌ها را انتخاب می‌کند تا نشان دهد اخلاق انسانی نه در شباهت، بلکه در پذیرش تفاوت فعال می‌شود.مرگ اووه در پایان، نه تراژدی است نه رمانتیزه‌شده.از منظر روایت:مرگ زمانی می‌آید که کارکرد اجتماعی شخصیت کامل شدهاووه پیش از مرگ، از «مردی که می‌خواهد بمیرد» به «مرجعی اخلاقی برای دیگران» تبدیل شده
مرگی که پس از انتقال معنا رخ می‌دهد. برای پیشنهادها و تبلیغات در پادکست فارسی با ما در ارتباط باشید: [email protected] omnystudio.com/listener for privacy information.