خودشکوفایی

ناهنجاری پرخوری مفرط یک ناهنجاری خوراکی است که در اون شخص کنترلی بر روی تعداد وعده‌های خوراکی، و حجم خوراک مصرفی نداره، و تا حدی غذا می‌خوره که توانایی بلعیدن و خوردن بیش‌تر رو نداره

شخصیت دوری‌گزین یا اجتنابی شخصی است که به دلیل ترس از تمسخر و تحقیر دیگران، از انسان‌ها و مناسبات اجتماعی دوری می‌کنه، چرا که خودش رو کم و حقیر و بی‌عرضه می‌پنداره

ناهنجاری شخصیتی وسواس و اجبار ویژگی‌هایی همچون کمال‌گرایی افراطی، دقت بیش از حد به جزئیات، و نظم و قانون داره، تا جایی که زمانی برای انجام کارهای اصلی و تفریح براش باقی نمی‌مونه

نوعی درخودماندگی، همراه با عدم درک احساسات و عواطف دیگران، و ناتوانی در ایجاد ارتباط با دیگران، از جمله ارتباط چشمی و نگاهی. در کودکان پسر ، بسیار شایع‌تر از کودکان دختره. معمولاً در کودکی قابل تشخیص و مدیریته، اما هنوز درمانی نداره

ناهنجاری پرخوری عصبی گونه‌ای از ناهنجاری خوراکی است که در اون، فرد به پرخوری بیش از حد و بدون کنترل روی‌میاره، و سپس از ترس و احساس گناه چاق شدن، دست به استفراغ عمدی می‌زنه، و داروهای اسهال‌آور مصرف می‌کنه، تا مواد مصرف‌شده جذب نشده دفع بشن

وحشت پس از حادثه نوعی اضطراب و هراس است، که پس از یک رویداد بسیار ناخوشایند، مانند تصادف، جنگ، تجاوز، و مرگ فجیع عزیزان، در وجود فرد نهادینه شده، و حتا پس از گذشت زمانی دراز، فرد رو درگیر خودش می‌کنه

ناهنجاری خوراکی بی‌اشتهایی عصبی ناهنجاری‌ای است که در اون فرد از ترس چاق شدن، از خوردن غذا و رساندن مواد خوراکی لازم به بدن خودداری می‌کنه؛ تا حدی که وزن زیادی از می‌ده و مشکلات سلامتی بسیاری رو تجربه می‌کنه

راهکارهایی ساده برای مدیریت اوتیسم / آتیزم / درخودماندگی، برای پدران و مادران، و در کل، کسانی که با کودکان مبتلا به آتیسم، سروکار دارند

نوعی درخودماندگی، همراه با عدم درک احساسات و عواطف دیگران، و ناتوانی در ایجاد ارتباط با دیگران، از جمله ارتباط چشمی و نگاهی. در کودکان پسر ، بسیار شایع‌تر از کودکان دختره. معمولاً در کودکی قابل تشخیص و مدیریته، اما هنوز درمانی نداره

ناهنجاری بدخوراکی یا بدغذایی گونه‌ای ناهنجاری خوراکی است که در اون فرد به دلایلی که معمولاً مرتبط به حواس بویایی، چشایی و... است، به رنگ و بو و شکل و فرم غذا حساسه و از خوردن پرهیز می‌کنه