شمارهٔ ۴ - در صفحه غرب از (میرزاده عشقی » دیوان اشعار » مثنویات) را با خوانش عندلیب بشنوید.

فایل صوتی متناظر را می‌توانید در قالب mp3 از این نشانی (اندازه 6.65 مگابایت) دریافت کنید.

متن خوانش:

بهارا به پاییز ما، دیده دوز

ز کلک تموزین دی، وی بسوز

ملک را ز ما نیز این نکته گوی:

که پیش آمده ملک نبود نکوی!

شها! صفحهٔ غرب؛ اقلیم تو

بیندیش زانگه که افتد گرو

به پاداش این جمله باد گران

که آورده این سان ز ری بس خزان

رخ ما شده زرد: زین باد زرد

ازین باد شد، خاک، ما را به سر

خود این ملک غربت، به زر می‌برند

ز کشورفروشان دون می‌خرند

هوا تیره گردید در این محال

ز باد جنوب و ز باد شمال

بلند است ابر ره، از هر کنار

هم اندر یمین و هم اندر یسار

سویی رعد پلتیک، در غرش است

هم از سوی دیگر ز زر بارش است

اهالی همه خواب و غفلت‌زده

خمار زرین باده در میکده

ز باران بیگانه، آغشته‌اند

همه پیرو اجنبی گشته‌اند

یکی بنده بند: روسان شده

دگر پای بند: پروسان شده!

نهان گشته خورشید خاور نشان

در این گیر و دار، از زمین و زمان

نشان‌های خود، جمله برداشتند

سپس آن بیگانه بگذاشتند

همی دانم ای شاه شمس شموس

بباید زمانی که روس و پروس:

به رسم نبرد، فتنه برپا کنند

مر این سو زمین را اروپا کنند

سپس تیر و توپ و خدنگ و تفنگ

بپاشند هر سو، بر آیین جنگ

بسی قتل و غارت نمایند بر

مر آن مردمی را که دارند زر

سپس خویشتن هیچ نی باختند

شهیدان شهوت، بسی ساختند

در این ره کجا، کشته بنهاده‌اند؟

ز ایرانیان بود، ار داده‌اند!

کجا رزمگه خاک، از آن شده؟

خراب ار شده، ملک ایران شده!

اگر اقتدار است، آنان برند

وگر افتخار است، ایشان برند

فقط پس، هوس، دونی و گمرهی

بماند بر ایرانیان تهی!

بود تیره ما را، افق آنچنان

که مر عاجز است، از بیانش زبان!

شهنشه خود این، گر تماشا کند

شهنشاهی خویش، حاشا کند

(ملک احمدی) نامدار جهان

ز تو ننگ باشد، شهی این چنان!

ترا گیتی ای شاه، خوش آفرید

ولی این شهی، زشت بهرت گزید

نشایسته تو شاه ایران شدی

نگهبان این ملک ویران شدی!

ایا خسرو کشور پاک جم

ترا کشوری، بایدا چون ارم

نه این خاور دوزخی مردمان

که تاریخشان باید این داستان

خلاصه چنین گشته بد، بخت ما

کنون چاره کار، هان شود بخت ما

گر از من بپرسد، کسی بی‌درنگ

نگر گویم ار گویمش: چاره جنگ

کنون چارهٔ ما، به جز جنگ نیست

چه روی سیاهی، دگر رنگ نیست

همه ما که بایست کشته شویم

به دست دو دسته، دو دسته شویم

مرا این ملک را، ای شها رزمگه!

نبایستی آخر، نمودن نگه؟

چه بهتر که از بهر ایران زمین

به پا گردد این داستان این چنین

همی گر بجنگم، به خود این زمان

ببایستی اول، شهریار از میان

یکی بیرق شیر و خورشید نر

بباید شدن هادی ما نه زر

ولیکن کنون، جمله زر دیده‌اند

پسندیدهٔ وی، پسندیده‌اند

ایا غربیان مبارک‌نژاد!

شما را چرا شوم گشته نهاد؟

گر ایران زمین است این مرز و بوم

ز چه دست روس و پروسند عموم

ایا دیو دینان دون دغل!

شما را چه در سر بود زین عمل؟

هم از سایهٔ شوکت شهریار

بر آرمتان ای نابه‌کاران دمار!

مرا نیز باشد بیانی چو سام

به عنوان وی، بس سپاه کلام

به میدان کاغذ چه کلکم نهم

(مانور) سپاه خود آنگه دهم

شما ای سران سپه ساز خصم!

مر این نیست بستوده آیین و رسم

ایا بنده گیران خود زر خرید

قلم برکشیدم، علم درکشید

کجا می‌گذارند که بلوا کنید

سپس غارت ملک دارا کنید

من آن رزمخواه جبلی منم

همان عشقی جنگ ملی منم

بود مار بر سنگ و سنگم به چنگ

بسی ننگ باشد کنونم درنگ

ولی ار خود آنم، کنم بندگی

به بیگانگان، ننگم است زندگی!

الا ای شه! اقلیمت ایران زمین:

بپرورده دشمن بسی در کمین

وطن گشته بی‌کس از این ناکسان

که باشد عیان هر کجا چون خسان!

چو نیکو مرا خامه‌ام این نوشت:

که بیگانه به، از خود بدسرشت!

شها اندرین نامه چاکر نیم

ترا بنده پاک است منکر نیم

همه مر بر این ریشه‌اند و بطون

ولی اهرمن‌پیشه باشند چون

همه: شیوهٔ شهرتی، چیده‌اند!

مر آیین «عشقی» نه بگزیده‌اند

حکمت شمارهٔ ۵۴ از (سعدی » گلستان » باب هشتم در آداب صحبت) را با خوانش فاطمه زندی بشنوید.

فایل صوتی متناظر را می‌توانید در قالب mp3 از این نشانی (اندازه 0.86 مگابایت) دریافت کنید.

متن خوانش:

مشک آن است که ببوید نه آن که عطار بگوید.

دانا چو طبلهٔ عطار است، خاموش و هنرنمای. و نادان خود طبل غازی، بلندآواز و میان‌تهی.

عالم اندر میان جاهل را

مثلی گفته‌اند صدیقان

شاهدی در میان کوران است

مصحفی در سرای زندیقان

حکمت شمارهٔ ۵۵ از (سعدی » گلستان » باب هشتم در آداب صحبت) را با خوانش فاطمه زندی بشنوید.

فایل صوتی متناظر را می‌توانید در قالب mp3 از این نشانی (اندازه 0.60 مگابایت) دریافت کنید.

متن خوانش:

دوستی را که به عمری فرا چنگ آرند، نشاید که به یک دم بیازارند.

سنگی به چند سال شود لعل پاره‌ای

زنهار تا به یک نفسش نشکنی به سنگ

حکمت شمارهٔ ۵۶ از (سعدی » گلستان » باب هشتم در آداب صحبت) را با خوانش فاطمه زندی بشنوید.

فایل صوتی متناظر را می‌توانید در قالب mp3 از این نشانی (اندازه 0.79 مگابایت) دریافت کنید.

متن خوانش:

عقل در دست نفس چنان گرفتار است که مرد عاجز با زن گُربز. رای بی‌قوّت مکر و فسون است و قوّت بی‌رای جهل و جنون.

تمیز باید و تدبیر و عقل و آن‌گه مُلک

که مُلک و دولتِ نادان سلاح جنگ خداست

حکمت شمارهٔ ۵۷ از (سعدی » گلستان » باب هشتم در آداب صحبت) را با خوانش فاطمه زندی بشنوید.

فایل صوتی متناظر را می‌توانید در قالب mp3 از این نشانی (اندازه 0.82 مگابایت) دریافت کنید.

متن خوانش:

جوانمرد که بخورد و بدهد، به از عابدی که روزه دارد و بنهد. هر که ترک شهوات از بهر قبول خلق داده است، از شهوتی حلال در شهوتی حرام افتاده است.

عابد که نه از بهر خدا گوشه نشیند

بیچاره در آیینهٔ تاریک چه بیند

حکمت شمارهٔ ۵۸ از (سعدی » گلستان » باب هشتم در آداب صحبت) را با خوانش فاطمه زندی بشنوید.

فایل صوتی متناظر را می‌توانید در قالب mp3 از این نشانی (اندازه 1.00 مگابایت) دریافت کنید.

متن خوانش:

اندک اندک خیلی شود و قطره قطره سیلی گردد. یعنی آنان که دست قوّت ندارند، سنگ خرده نگه دارند تا به وقت فرصت دمار از دماغ ظالم برآرند.

وَ قَطرٌ عَلیٰ قَطرٍ اِذَا اتَّفَقَت نَهرٌ

وَ نَهرٌ عَلیٰ نَهرٍ اِذَا اجتَمَعَت بَحرٌ

اندک اندک به هم شود بسیار

دانه دانه است غله در انبار

شمارهٔ ۲۰۶ از (سنایی » دیوان اشعار » قصاید و قطعات) را با خوانش فاطمه زندی بشنوید.

فایل صوتی متناظر را می‌توانید در قالب mp3 از این نشانی (اندازه 2.89 مگابایت) دریافت کنید.

متن خوانش:

ملکا ذکر تو گویم که تو پاکی و خدایی

نروم جز به همان ره که توام راه نمایی

همه درگاه تو جویم همه از فضل تو پویم

همه توحید تو گویم که به توحید سزایی

تو زن و جفت نداری تو خور و خفت نداری

احد بی زن و جفتی ملک کامروایی

نه نیازت به ولادت نه به فرزندت حاجت

تو جلیل الجبروتی تو نصیر الامرایی

تو حکیمی تو عظیمی تو کریمی تو رحیمی

تو نمایندهٔ فضلی تو سزاوار ثنایی

بری از رنج و گدازی بری از درد و نیازی

بری از بیم و امیدی بری از چون و چرایی

بری از خوردن و خفتن بری از شرک و شبیهی

بری از صورت و رنگی بری از عیب و خطایی

نتوان وصف تو گفتن که تو در فهم نگنجی

نتوان شبه تو گفتن که تو در وهم نیایی

نبد این خلق و تو بودی نبود خلق و تو باشی

نه بجنبی نه بگردی نه بکاهی نه فزایی

همه عزی و جلالی همه علمی و یقینی

همه نوری و سروری همه جودی و جزایی

همه غیبی تو بدانی همه عیبی تو بپوشی

همه بیشی تو بکاهی همه کمی تو فزایی

احد لیس کمثله صمد لیس له ضد

لمن الملک تو گویی که مر آن را تو سزایی

لب و دندان سنایی همه توحید تو گوید

مگر از آتش دوزخ بودش روی رهایی

شمارهٔ ۸۴ از (سعدی » مواعظ » قطعات) را با خوانش فاطمه زندی بشنوید.

فایل صوتی متناظر را می‌توانید در قالب mp3 از این نشانی (اندازه 0.53 مگابایت) دریافت کنید.

متن خوانش:

بسیار برفتند و به جایی نرسیدند

ارباب فنون با همه علمی که بخواندند

توفیق سعادت چو نباشد چه توان کرد؟

ابلیس براندند و برو کفر براندند

شمارهٔ ۱۴ از (وحشی بافقی » دیوان اشعار » غزلیات) را با خوانش نازنین بازیان بشنوید.

فایل صوتی متناظر را می‌توانید در قالب mp3 از این نشانی (اندازه 1.33 مگابایت) دریافت کنید.

متن خوانش:

چیست قصد خون من آن ترک کافر کیش را

ای مسلمانان نمی‌دانم گناه خویش را

ای که پرسی موجب این ناله‌های دلخراش

سینه‌ام بشکاف تا بینی درون خویش را

گر به بدنامی کشد کارم در آخر دور نیست

من که نشنیدم در اول پند نیک اندیش را

لطف خوبان گرچه دارد ذوق بیش از بیش، لیک

حالتی دیگر بود بیداد بیش از بیش را

حد وحشی نیست لاف عشق آن سلطان حسن

حرف باید زد به حد خویشتن درویش را

شمارهٔ ۱۴۵ از (نورعلیشاه » دیوان اشعار » غزلیات » بخش اول) را با خوانش فاطمه زندی بشنوید.

فایل صوتی متناظر را می‌توانید در قالب mp3 از این نشانی (اندازه 1.55 مگابایت) دریافت کنید.

متن خوانش:

ای دل بگشا چشم و ببین جلوه دلدار

کرده است تجلی همه جا بر در و دیوار

سریست نهان در دل مردان ره عشق

کان را نتوان کرد عیان جز بسردار

از حلق حریفان بگشودند بسی خون

تا لب نکند ترکسی از باده اسرار

ای شیخ ز اسرار حقیقت تو چه دانی

عمرت همه بگذشت پی جبه و دستار

خورشید رخ دوست عیانست ولیکن

کی کسب کند نور ازآن آینه تار

رازی که نهان بود پس پرده حریفان

کردند عیان با دف و نی در سر بازار

بالله که نمانده اثر از ظلمت امکان

گر نور علی سر زند از مطلع انوار