Kilise

İman Yolculuğuna Başlangıç̧Hristiyan iman yaşamına dair temellerin gözden geçirilmesi hakkında bir çalışma20-) Konu: Oruç“Oruç” dediğimiz zaman, Kutsal Yazılar’a odaklanarak ve dua ederek, Tanrı önünde alçalış ve tövbe ile durduğumuz bir zamana bakıyoruz.Evlilik, iş değiştirmek, göç etmek, kilisede yeni bir göreve başlamak gibi önemli kararlarda; günahlı yaşamdan tövbe etmek istediğimizde, ruhsal konularda bilgelik için; gururumuzun kırılması ve Tanrı’yı hayatımızda ve düşüncemizde yüceltmek için, alçakgönüllülük ile Tanrı’ya hizmet etmek ve O’nun lütfunu daha iyi anlamak için, ruhsal savaşta galip gelmek ve Şeytan’ın tuzaklarını kırmak için, zayıflıklarımızın kırılması ve özdenetim kazanmak için; Tanrı’nın bize yol göstermesi ve kuvvetlendirmesini istediğimiz konularda; hayatımızdaki kurak olan alanları yeşertmesi, bize destek olması ve her alanda bizi bereketlemesi için; evimizde veya işimizde olan özel bir sorun için ya da bunlarla ilgili önemli kararlar almak istediğimizde oruç tutarız.Oruç tutma sebebimiz ne olursa olsun, oruç zamanında Kutsal Kitap okumak ve dua etmek için daha özel zaman ayırırız. Oruç tutma sebebimiz ne olursa olsun, günahlarımıza ve hatalarımıza Tanrı’nın gözünden bakmaya çalışırız. Ve bizi Tanrı’nın isteği olan yaşamdan ayıran yollardan kaçınmak için özel olarak Kutsal Kitap okuma ve duaya her zamankinden daha fazla zaman ayırırız.Yani oruçtan bahsettiğimiz dualı oruçtan bahsediyoruz. Kilisenin oruç ilan ettiği zamanların dışında oruç tutmak istediğiniz zaman Çarşamba ve Cuma günü oruç tutabilirsiniz.Orucunuzu hayvansal gıdalardan uzaklaşarak, meyve, sebze, tahıl yiyerek (bir öğün yemeyerek) tutabilirsiniz. Ya da sadece su içerek ya da su ve ekmek ile oruç tutabilirsiniz.Oruç sadece yılın belirli bir zamanı için konulmuş bir uygulama değildir. Kilise takviminde cemaati teşvik ve bir hatırlatma olarak oruç dönemleri yer almasına karşın, imanlılar diledikleri zaman oruç tutabilirler.Kişinin kendini alçaltarak ruhsal olanı aramak için yiyecek ve içecek şeylerden belirli bir süre uzak durmasına oruç diyoruz. Böylece kişiler kendilerini alçaltarak, ruhsal olanı aramak için yiyecek ve içecek şeylerden belirli bir süre uzak dururlarken, sahip oldukları imkanlarından daha sade ve basit olarak hazırlanmış oruç sofralarıyla “ruhta yoksulluğu”[1] pratik ederler. Çünkü oruçta esas olan şey kişinin gururunun kırılması, günahın farkında olarak pişmanlık duyup tövbe etmesidir.Oruç bizim içindir, orucu Tanrı için değil, öncelikle kendimiz için tutuyoruz. Çünkü değişmesi gereken bizleriz, Tanrı değildir; değişmesi gereken bizim yüreğimiz, bizim hayatımızdır. Bizler oruç tutunca Tanrı bir şeyler kazanmış olmuyor ki, tutmadığımız zamanlarda Tanrı bir şeyler kaybetmiş olsun.Oruç, suç ve günahlarımıza karşılık ödediğimiz bir tazminat değildir. Oruç tutmak, Tanrı’nın emir ve yasaklarına uyabilme gücü için kendi durumumuzu gözden geçirmektir.Oruç zamanında bedensel alışkanlıklarımızı frenlemeye, benliğimizi özdenetim ve disiplin altına almaya çalışmaya, Tanrı ile olan ruhsal bağlarımızı güçlendirmeye odaklanırız. Ancak orucu bedene eziyet ve acı çektirme gibi düşünmek yanlıştır. Bu yüzden oruç esnasında doktorunuzun önerdiği ilaçları alabilirsiniz; ya da gücünüz düşmesin diye az su içerek (bazen su ve ekmek) tutmaya devam edebilirsiniz.Dua edelim: RAB diyor ki, “Şimdi oruç tutarak, ağlayıp yas tutarak bütün yüreğinizle bana dönün. Giysilerinizi değil, Yüreklerinizi paralayın ve Tanrınız RAB’be dönün. Çünkü RAB lütfeder, acır…” (Yoel 2)Oruç için Yeşaya 58. Bölüm, Matta 6:16-18 ayetleri üzerinde düşünüp, sorularınız için kiliseniz ile görüşünüz.İlave Ayetler:Yasanın Tekrarı 8:1-10, I.Krallar 8:35-40, Eyüp 28:1-11Mezmur 25:1-9; 104:26-33; 143:8-10Filipililer 4:4-7; Romalılar 8:22-27; I.Korintliler 12:4-13Matta 6:1-15; Markos 11:22-24; Luka 11:5-13[1] Varlığında yoksul gibi yaşayabilmek, yoksulların yüreğini anlayabilmek, sahip olduğu her şeyin kendinin değil ama Tanrı’nın olduğunu, Tanrı’dan geldiğini kabullenmek ve bu sebepten Tanrı’ya şükran duymak.

İman Yolculuğuna Başlangıç̧Hristiyan iman yaşamına dair temellerin gözden geçirilmesi hakkında bir çalışma19-) Konu: Yasa ve Mesihİsa Mesih’in gelişi ile yasa tamamlanmış oldu. Bu yüzden yasanın törensel ve sembolik anlamı bitti. Yasanın özü Mesih’te açıklanmış oldu.Yasa tarih boyunca tapınma ve gündelik yaşamı düzenleyen bir kural olarak kullanılırken, Mesih’e ve işleri aracılığı ile sağladığı bereketlere dikkatimizi çekmiştir (İbraniler 10:1, Galatyalılar 4:1-5).Mesih’ten itibaren (Yeni Ahit altındayken) yasa tamamlanmış (Matta 5:17-19) olduğu için, yasanın törensel düzenlemeleri ortadan kalkmıştır (Koloseliler 2:14-17, Efesliler 2:15-16).Yasa, Tanrı’nın kutsallığını ve iradesini açıklarken, insanın Tanrı’ya ve diğer insanlara borçlu olduğu kutsallık ve doğruluk sorumluluklarını da öğretir (Luka 1:73-77, Elçilerin İşleri 24:16).Diğer yandan yasaya baktığımızda, Adem’den gelen doğamızın yetersizliğini, günahlı yaşamın kirliliğini daha iyi anlarız.Yasayı tam mükemmel bir şekilde yerine getiremememiz, günahla bozulmuş, günahta düşmüş bir kişi olduğumuzu kavramamız açısından önemlidir.Bu gerçekle yüzleşmek, bizleri alçakgönüllü kimseler yapmalıdır. Çünkü yasanın gerektirdikleri karşısında zayıf, yetersiz kimseler olduğumuzu görürüz; bu da kurtuluşumuz için bir Kurtarıcı’ya (Galatyalılar 3:21-22) muhtaç olduğumuz gerçeği ile yüzleşmemize sebep olur.Vaftizci Yahya ile başlayan tövbe ve Müjde’ye davetini hatırlarsak, yasa, Tanrı’nın yargısını bilmemiz için vicdanımızı uyandırıp bizleri Mesih’e yönlendirmektedir.Mesih aracılığı ile yasadan (yasanın yargısından, törensel yaptırımlarından) özgür kılındık (Romalılar 6:14; 7:4, 6, Galatyalılar 4:4-5).Mesih bizlerin yerine yasayı tam mükemmel bir şekilde tutup yasanın yargısı üstlendiği için, bizlerin yerine çarmıhın lanetine katlandı (Galatyalılar 3:13-14, Romalılar 8:3-4). Böylece yasaya bakınca, üzerimdeki yargısını ve cezasını benden kaldıran Mesih’e daha fazla şükran duymaya başlarız.Diğer yandan yasa mükemmelliği ve kutsallığı özlememiz için bizi teşvik ederken, günahı disiplin etmemiz ve dizginlememiz için bir itaat kuralı olarak bizleri teşvik eder.Yasa ve Müjde hakkında düşünmemiz için bazı ayetlere bakalım:1-)Romalılar 3:19 Kutsal Yasa’da söylenenlerin her ağız kapansın, bütün dünya Tanrı’ya hesap versin diye Yasa’nın yönetimi altındakilere söylendiğini biliyoruz. 23 Çünkü herkes günah işledi ve Tanrı’nın yüceliğinden yoksun kaldı.6:23 Çünkü günahın ücreti ölüm, Tanrı’nın armağanı ise Rabbimiz Mesih İsa’da sonsuz yaşamdır.2-)İbraniler 9:22 Nitekim Kutsal Yasa uyarınca hemen her şey kanla temiz kılınır, kan dökülmeden bağışlama olmaz.I.Petrus 1:18-19 Biliyorsunuz ki, atalarınızdan kalma boş yaşayışınızdan altın ya da gümüş gibi geçici şeylerle değil, kusursuz ve lekesiz kuzuyu andıran Mesih’in değerli kanının fidyesiyle kurtuldunuz.3-)Galatyalılar 3:10 Yasa'nın gereklerini yapmış olmaya güvenenlerin hepsi lanet altındadır. Çünkü şöyle yazılmıştır: "Yasa Kitabı'nda yazılı olan her şeyi sürekli yerine getirmeyen herkes lanetlidir."Yuhanna 8:34 İsa, "Size doğrusunu söyleyeyim, günah işleyen herkes günahın kölesidir" dedi.4-)II.Korintliler 3:6 O bizi yazılı yasaya değil, Ruh'a dayalı yeni bir antlaşmanın hizmetkârları olmaya yeterli kıldı. Yazılı yasa öldürür, Ruh ise yaşatır.Tanrı kutsal iradesini açıkladığı Kutsal Yasa ile bizleri günahlı doğamızla yüzleştirir ve bizi günahın yargısından emin kılar. Müjde ise Mesih’teki kurtuluşun çarmıh kadar kesin olduğunu gösterir.Dua edelim: Böylece Mesih İsa’ya ait olanlara artık hiçbir mahkûmiyet yoktur. Çünkü yaşam veren Ruh’un yasası, Mesih İsa sayesinde beni günahın ve ölümün yasasından özgür kıldı (Romalılar 8)

İman Yolculuğuna Başlangıç̧Hristiyan iman yaşamına dair temellerin gözden geçirilmesi hakkında bir çalışma18-) Konu: Tanrı’nın YasasıTanrı’nın Yasası’nı kısaca şu şekilde özetleyebiliriz:-Karşımda başka ilahların olamayacaktır.-Kendine gökte, yerde ya da sularda yaşayan canlıya benzer put yapmayacaksın.-Tanrın Rab’bin adını boş yere ağzına almayacaksın.-Şabat Günü’nü kutsal sayarak (takdis et) hatırla.-Babana ve annene saygı göster.-Katletmeyeceksin.-Zina etmeyeceksin.-Çalmayacaksın.-Komşuna karşı yalan tanıklık etmeyeceksin.-Komşunun evine göz dikmeyeceksin.Mesih İsa bu yasayı “Tanrı’yı sevmek ve insanı sevmek” şeklinde iki buyrukla özetlerken, “Kutsal Yasa'nın tümü ve peygamberlerin sözleri bu iki buyruğa dayanır” (Matta 22:35-40) demiştir (Matta 7:12).Böylece Kutsal Yazılar’ı okurken, Tanrı’yı ve insanı tanımak, Tanrı’yı ve insanı sevmek düşüncesinden okumalıyız.ON EMİR’e Çıkış 20:2-17 ayetlerinden bakalım:ON EMİR’in Önsözü“Seni Mısır’dan, köle olduğun ülkeden çıkaran Tanrın RAB benim.”(Tanrı’nın kimliğini unutma: günahın yargısından, günahın cezasından, günahın varlığından özgür kılan Tanrı)Tanrı bizim kurtarıcımız olduğu için, O’nun bütün buyruklarını tutmamız gerekir.1-) “Benden başka tanrın olmayacak.”(Tanrı’nın tek olduğunu unutma)Tek gerçek ve kutsal olan Tanrı, bizi yaratan ve kurtarandır. Bütün yaşamımızı ve tapınmamızı buna göre düzenlemeliyiz.2-) “Kendine yukarıda gökyüzünde, aşağıda yeryüzünde ya da yer altındaki sularda yaşayan herhangi bir canlıya benzer put yapmayacaksın. Putların önünde eğilmeyecek, onlara tapmayacaksın. Çünkü ben, Tanrın RAB, kıskanç bir Tanrı’yım. Benden nefret edenin babasının işlediği suçun hesabını çocuklarından, üçüncü, dördüncü kuşaklardan sorarım. Ama beni seven, buyruklarıma uyan binlerce kuşağa sevgi gösteririm.”(kurtuluş, özgülük ve yaşam veren Tanrı’nın kıskanç olduğunu unutma)Bütün yaşamımız Tanrı’ya layık olmalıdır. Dua, tapınma ve Tanrı’ya tanıklık etme hizmetimizi Tanrı’nın Sözü’nde açıkladığı emir ve yasaklara göre düzenlemeliyiz.3-) “Tanrın RAB’bin adını boş yere ağzına almayacaksın. Çünkü RAB, adını boş yere ağzına alanları cezasız bırakmayacaktır.”(Tanrı’nın kutsal olduğunu unutma)Tanrı kutsal olduğu için, Tanrı’nın adını, O’nun Sözü’nü dikkatli ve saygın bir şekilde tutarak kutsal kılmış oluruz.4-) “Şabat Günü’nü kutsal sayarak anımsa. Altı gün çalışacak, bütün işlerini yapacaksın. Ama yedinci gün bana, Tanrın RAB’be Şabat Günü olarak adanmıştır. O gün sen, oğlun, kızın, erkek ve kadın kölen, hayvanların, aranızdaki yabancılar dahil, hiçbir iş yapmayacaksınız. Çünkü ben, RAB yeri göğü, denizi ve bütün canlıları altı günde yarattım, yedinci gün dinlendim. Bu yüzden Şabat Günü’nü kutsadım ve kutsal bir gün olarak belirledim.”(daima Tanrı’ya önceliği vermeyi unutma)Yaratan ve kurtaran Tanrımız insana Tanrısal bir yaşam vermek için Şabat Günü’nü düzenlemiştir. Dünyasal işlerden dinlenerek Tanrı Sözü’nü okur, diğer imanlı kardeşlerle paydaşlıkta bulunur, Mesih’in merhamet hizmetlerine katılır ve Kutsal Yazılar’da öğretildiği şekilde kutsal bir dinlenme ile Tanrı’ya ayrılmış olan Şabat’ı tutarız.5-) “Annene babana saygı göster. Öyle ki, Tanrın RAB’bin sana vereceği ülkede ömrün uzun olsun.”(Tanrı’nın yetkisini unutma)Bütün insanlara saygı ile yaklaşmalıyız. Üzerimizdeki yetkililere saygı ve itaat ederek Tanrı’yı onurlandırmalıyız. Bizim korumamız altında olanlara Mesihsel bir yumuşaklıkla bakmalıyız. İnsanların görevlerini yapmalarında ve yaşamlarını esenlikle devam ettirmelerinde üzerimize düşen rolü, Tanrı’ya hizmet eder gibi yerine getirmeliyiz.6-) “Adam öldürmeyeceksin.”(Yaşam hakkına saygı göster)Kendi yaşamımız dahil olmak üzere başkalarının yaşamını korumak ve yaşam hakkına saygı göstererek Mesih gibi yaşamaya çalışmalıyız.7-) “Zina etmeyeceksin.”(Pak olmayı unutma)Kendimizin paklığını korumakla sorumluyuz. Diğer yandan bütün insanların paklığının korunmasına yardım etmeliyiz. Aklımızla, yüreğimizle Tanrısal düşünceye uygun olanı kendimiz için istediğimiz gibi; sözle ve eylemle başkalarının paklığını korumaya da çalışmalıyız.8-) “Çalmayacaksın.”(Mal varlığına saygı göstermeyi unutma)Maddiyatı yasal yollardan edinmeliyiz. Mal edinmek için yasal yollardan başka yollara bakmamalıyız. Aynı zamanda başkalarının mal varlığına zarar gelmesin diye dikkatli olmalıyız.9-) “Komşuna karşı yalan yere tanıklık etmeyeceksin.”(Gerçeği korumayı unutma)Gerçek, doğru, adil, dürüst bir yaşamı desteklemek için çalışmalıyız. Başkalarının adına ve ününe zarar verecek sözlerden ve eylemlerden kaçınmalıyız.10-) “Komşunun evine, karısına, erkek ve kadın kölesine, öküzüne, eşeğine, hiçbir şeyine göz dikmeyeceksin.”(Sahip olduklarınla yetinmeyi unutma)Tanrı’nın bize sağladığı her şey için şükran duyarak yaşamalıyız. Başkalarında olan şeylere göz dikmek yerine dürüstlükle çalışmalıyız; ihtiyacımız olan her şeyi Tanrı’nın sağlaması için dua ile istemeli ve bereketleri O’ndan beklemeliyiz. Başkalarının sahip olduklarından hoşnutsuzluk duyan bir yürekten kaçınmaya çalışmalıyız.İlk dört emir bizlerin Tanrı’yla ilişkisini düzenlememiz için gerekenleri öğretir. Sonraki altı emir bizlerin insanlık ailesi ile ilişkisini düzenlememiz için gerekenleri öğretir. Böylece yasa bizleri bu yaşamda sorumlu kılar. Çünkü samimi iman Tanrı’nın sözünde açıkladıklarına göre yaşamı düzenlemeyi gerektirir.Böylece yasa ve peygamberleri, Müjde’yi onaylayan, Müjde’nin tamamladığı yazılar olarak kullanırız. Yaşamlarımızı Tanrı’nın isteğine uygun olan doğruluk ve kutsallık ile düzenlemek için; her şeyde Tanrı’nın yüceliği için görünsün diye yasaya ve Müjde’ye birlikte bakar; dünyaya Tanrı’nın esenliği gelsin diye çalışmaya devam ederiz.Dua edelim: günahların bu Kişi aracılığıyla bağışlanacağı size duyurulmuş bulunuyor. Şöyle ki, iman eden herkes, Musa’nın Yasası’yla aklanamadığınız her suçtan O’nun aracılığıyla aklanır (Elçilerin İşleri 13).

İman Yolculuğuna Başlangıç̧Hristiyan iman yaşamına dair temellerin gözden geçirilmesi hakkında bir çalışma17-) Konu:  İyi İşlerYeniden doğuşu almış bir kişi, yeni bir insan (eski Adem’i çarmıha germiş) olarak yeni bir yaşam sürmek üzere (II.Korintliler 5:17, Romalılar 6:4) bereketlenmiştir.Kutsal yaşamları olan kimseler bir köle korkusuyla değil, Tanrı sevgisinden kaynaklanan iyi işler yaparlar. İyi işlerimiz sevgiyle etkin olan imanın meyveleridir (Galatyalılar 5:6). İyi işler Kutsal Yazılar’da yapmamız için bizlere örnek gösterilen işlerdir ve bu işler, Tanrı’nın bize bağışladığı sevgi ve merhametine olan şükranımızı ifade etme yoludur (Luka 17:10).Ancak yaptığımız bütün iyi işler aklanmamızı (kurtuluşumuzu) satın alamaz. Kurtuluşumuz Mesih’in bizler için çarmıhta yaptığı iyi işin bizlere karşılıksız olarak armağan edilmesindendir.Yaptığımız iyi işler Tanrı’ya olan borcumuzu ödemez; çünkü Mesih’in bizi kurtarması bedeli ödenemeyen ve hak edilemeyen bir iştir. Çünkü Tanrı’nın kutsal adaletini tatmin edebilecek tek bir iyi işimiz bile olamaz; tek bir günahımız bile iyi işlerimizi lekelemeye yeterlidir (Romalılar 3:20, Yasanın Tekrarı 27:26, Galatyalılar 3:10, Yeşaya 64:6).Yeni doğuşu olan bir kimseden iyi meyveler gelir (Matta 7:17-18, Yuhanna 15:5). İyi işler Tanrı Sözü’nün Kutsal Ruh aracılığı ile bizlerde işlemesinin sonucu olarak (Filipililer 2:13) çıkarlar:Luka 6:43 "İyi ağaç kötü meyve, kötü ağaç da iyi meyve vermez.44 Her ağaç meyvesinden tanınır. Dikenli bitkilerden incir toplanmaz, çalılardan üzüm devşirilmez.45 İyi insan yüreğindeki iyilik hazinesinden iyilik, kötü insan içindeki kötülük hazinesinden kötülük çıkarır. İnsanın ağzı, yüreğinden taşanı söyler.Tanrı’ya olan itaatin yolunda yürümemizle iyi işler ortaya çıkar. Bu yüzden iyi işler imanın kanıtlarını oluştururlar (Yakup 2:18-22). Bizler Mesih’teki iyi işlerin yolunda (Efesliler 2:10) yürüyerek, Tanrı’ya şükranımızı ifade eder, dünyaya Mesih’in rahatlığını ve tesellisini sunar, kardeşleri bina eder, bu yolla Tanrı’yı yüceltiriz.İyi işlerimiz aynı zamanda Tanrı lütfuna dayanarak yürümemizin sonucu vardırlar (İbraniler 6:11-12) Bu şekilde lütufkar bir yaşam için gayretli oluruz (II.Petrus 1:5-7).Dua edelim: Halleluya, biz Tanrı’nın eseriyiz, O’nun önceden hazırladığı iyi işleri yapmak üzere Mesih İsa’da atandık, bereketlendik… (Efesliler 2).

İman Yolculuğuna Başlangıç̧Hristiyan iman yaşamına dair temellerin gözden geçirilmesi hakkında bir çalışma16-) Konu: Yolundan Dönmek (Tövbe Etmek)İşlenen her günah Tanrı’ya karşı gelmektir (Mezmur 51:3-4). Ancak işlenen her günah başkalarına da zarar verir.Günahımızın zarar verdiği kişilerle barış yapmak için çalışmalıyız. Bizim suçumuzdan dolayı üzülen ve zarar gören kişilere, açıkça pişmanlığımızı ifade edip bizi bağışlamalarını istemeliyiz; Tanrı önünde suçlu olduğumuzu, günahımızdan dolayı zarar gören kişiye açıkça ifade etmeliyiz. Yakup 5:16 ayeti günahla bu şekilde açıkça yüzleşmeyi ruhsal ve fiziksel şifa (bereket) ile ilişkilendirmektedir.Başkalarını bağışlamak ve başkalarından bağışlanma dilemek, günahla doğru bir şekilde yüzleşmek ve günahla Kelami bir şekilde mücadele etmek için gerekli bir disiplindir. Böylece tövbede meyve vermek söz konusudur.Günahların itirafı ve tövbe adımı, bizleri başkalarını bağışlama adımına götürmelidir:Matta 6: 12Ve bize karşı suç işleyenlerin suçunu bağışladığımız gibi sen de bizleri bağışla.Rab’bin duasındaki bağışlanma yakarışımızı hatırlarsak, Tanrı’dan bağışlanma dilenmek için O’na yaklaşırken başkalarını bağışlamış olmamız esastır. Yani başkalarını bağışladığımız için Tanrı’dan bağışlanma dilemeye cesaretimiz vardır.Matta 6: 14İnsanların suçlarını bağışlarsanız, göksel Babanız da sizleri bağışlar. 15Ama bağışlamazsanız, Babanız da sizin suçlarınızı bağışlamayacaktır.Samimi Tövbeyi şöyle tanımlayabiliriz:*Bilerek ve bilmeyerek işlenen günahlardan dolayı suçlu olduğunu kabul etmek;*Günah konusunda Tanrı ile aynı fikirde olmak ve bunu açıkça itiraf etmek.*Tanrı’nın karşılıksız olarak Mesih’te verdiği bağışlamayı alçakgönüllülükle kabul etmek (yani kişisel olarak okuduğumuz dualara, tövbe ve af dileme için söylediğimiz sözlere güvenmeksizin; bunların yeterli olmadığını bilerek, Tanrı’nın merhametine sığınmayı aramak).*Böylece Kutsal Yazılar’ı temel alan bir tövbe bizi hizmet için hazırlar (Mezmur 51:12-15). Günah sebebi ile kesintiye uğrayan yaşam, samimi tövbe ve af dileme ile Tanrı’nın isteğine uygun bir şekilde tekrar doğru yola döner ve yeniden başlar.Tövbe etmek, yolunu değiştirmektir; geldiği yönün tersine gitmektir; yani düşüncesini değiştirmektir.Tövbe tanımına göre gereken adımları atarsak, samimi tövbe bizi Kutsal Yazılar’ın ve Kutsal Ruh’un rehberliği ile yürümeye adanmamız için yeni bir başlangıç olur. Bu şekilde kendimizi Tanrı’nın hizmetine yeniden sunmamız esastır.Böylece herkesi bağışlayarak, Mesih’in uğruna çarmıha gittiği kilisesine olan hizmetimize yenilenmiş olarak devam etmeyi isteriz (Mezmur 51:13) –öyle ki, her şey Tanrı’nın yüceliği ve insanın iyiliği için olsun…Samimi iman ile başladığımız Mesih’teki yeni yaşam, günahların itirafı, tövbe ve af dileme devam eder.Yeniden doğuşu tatmış kimseler Tanrı’nın ve Kutsal Yazılar’daki gerçeğine göre yürümeye çalışır. İmanlı kişi bu şekilde aklını ve yüreğini pak öğreti ile sınar. Böylece samimi tövbe ile Tanrı’ya dönmüş olan kişi, imanda büyümeye ve sevgide güçlenmeye çalışır.Çünkü samimi alçalış ve tövbe, kutsallık arzusunu güçlendirir (Romalılar 12:1-2; 6:13, Filipililer 2:1-5, II.Petrus 1:3-9).Dua edelim: Senin kabul ettiğin kurban alçakgönüllü bir ruhtur, alçakgönüllü ve pişman bir yüreği hor görmezsin, ey Tanrı (Mezmur 51)

İman Yolculuğuna Başlangıç̧Hristiyan iman yaşamına dair temellerin gözden geçirilmesi hakkında bir çalışma15-) Konu: Tövbe Nedir?Müjde tövbe çağrısı ile başlamaktadır. Mesih İsa’yı karşılamaya davet edilen halk, tövbe ile eski yolundan dönmeye çağrılmıştır (Matta 3:1-2). Vaftizci Yahya’nın cehennem hakkında vaaz ederken “tövbe edin (günahtan dönün)” şeklindeki çağrısı, tarih boyunca önceki peygamberlerin yaptığı çağrının bir devamıdır (Eyüp 34:21-24, Mezmur 11:4, Yeremya 2:19, II.Tarihler 30:9, Hoşea 14:1).Vaftizci Yahya’dan sonra Mesih’in ve havarilerin hizmeti de tövbe çağrısı ile devam etmiştir (Matta 4:17, Markos 6:7-13, Elçilerin İşleri 2:38).Dindar ve kutsal bir iman yaşamı, alçakgönüllülükle günahların itirafı ve samimi tövbe ile devam eder. Pak iman her zaman tövbe ile el ele yürür.Tövbe konusuna bakarken günah ve bunun yargısının benim taşıyamayacağım kadar büyük olduğunu hatırlamak önemlidir (Romalılar 3:9-10, I.Yuhanna 1:10).Tanrı dünyayı Sözü ve Kutsal Ruh aracılığı ile tövbeye çağırır (II.Timoteyus 2:25). Bu şekilde insanın günahın tehlikesini görmesini (Hezekiel 18:28, 32, Luka 15:17-18), günahın kötülüğünün farkında olmasını sağlar (Hezekiel 36:31, Yeşaya 30:22).Suç ve günahları itiraf edip, bunlardan dönmeyi (tövbe etmeyi) isterken, Mesih’teki karşılıksız olan merhameti (Yoel 2:12-13) iyi anlamış olmamız gerekir (Yakup 4:8-9, Elçilerin İşleri 26:20, Matta 5:3-4).Mesih’teki bol olan lütfa bakınca, kendi günahı ile yüzleşen bir kimse Tanrı’nın önünde gerçekten üzülür (Yeremya 31:18-19). Ancak bu şekilde samimi af dileme ve Mesih’in yolunda yürüme mümkün olur.Günahlı yolları bırakarak Tanrı’ya dönebiliriz; ve tövbe etmek sadece eski yollardan dönmek değildir, aynı zamanda Tanrı ile birlikte (Tanrı’nın Sözü’ne göre) yürümeyi istemektir (Luka 1:6).Günah için yapılan tövbe ve af dileme, bağışlanmayı satın alan bir eylem değildir. Tövbe, Mesih’teki lütuf ile güçlendirilir; yani günahkarın tövbesi ancak Mesih’te kabul edilir (Romalılar 3:24, Efesliler 1:7).Bu yüzden genel bir tövbe ile yetinmemeli, her bir günah için özel bir şekilde tövbe etmeye çalışmalıdır (Mezmur 19:12-14, Luka 19:8, I.Timoteyus 1:13, 15).Dua edelim: Bulma fırsatı varken RAB’bi arayın, Yakındayken O’na yakarın. Kötü kişi yolunu, Fesatçı düşüncelerini bıraksın; RAB’be dönsün, merhamet bulur, Tanrımız’a dönsün, bol bol bağışlanır (Yeşaya 55)

İman Yolculuğuna Başlangıç̧Hristiyan iman yaşamına dair temellerin gözden geçirilmesi hakkında bir çalışma14-) Konu: Kutsallık Yaşamıİsa Mesih aracılığı ile bereketlendik, günahlarımız karşılıksız olarak bağışladı (Mezmur 32:1-2, Romalılar 4:6, II.Korintliler 5:19, 21), Kutsal Yazılar’a dayanan bu imanda kurtulduğumuzu biliyoruz.Mesih günahlarımızın bedelini karşılıksız olarak (lütuf ile) ödedi. Yani kurtuluşumuz Tanrı’dan bir armağan olarak geliyor –yani kurtuluşumuzda bütün yücelik Tanrı’ya aittir.Bu gerçeğin farkında olmak, bizleri alçakgönüllü kılmalıdır; çünkü günahtan dolayı ölümü hak etmiş olduğumuzu bildiğimiz için (Mezmur 143:2), kurtuluşumuz için sadece şükredebiliriz.Günahın yargısından kurtulmuş, günahın utancından özgür kılınmış olduğumuz gerçeği, aynı zamanda bizleri kutsal bir yaşamda devam edebilmemiz için eğitmektedir. Çünkü Tanrı’nın Sözü ve Kutsal Ruh’un işleyişi ile doğan iman, aynı zamanda insana yeniden doğuş vermiştir (II.Korintliler 5:17). Çünkü Tanrı bizlerin Adem’den gelen eski yaşamda devam etmesini istemiyor.Tanrı bize yeni iman, yeni bir doğuş verdi, çünkü bizlerin yeni bir yaşam (Romalılar 6:4; 8:11; 7:6) sürmesini istedi.Öyleyse iman eden bizler, ölümden dirilmiş kimselere yaraşır bir yaşam sürmeye çağrıldık… Suçları silinmiş, günahları affedilmiş kimseler nasıl yaşaması gerekiyorsa, öyle bir yaşamada devam edelim diye bereketlendik. Hepimiz kutsal olmaya çağrıldık (Levililer 11:45, I.Petrus 1:15-16). Bu yüzden Kutsal Yazılar’a dayanan iman, kutsal bir yaşam sürmek için iman eden kişinin canında sevinçle işler; böylece iman eden kişiler Tanrı sevgisine dayanan bir yaşamda devam etmeyi severler (Galatyalılar 5:6). Eski yaşamdan uzaklaşmışlardır…Böylece sevgiye dayanan iyi işlerle ve sevgiyle etkin kılınmış bir yaşam için gayret ederiz. Ancak buna rağmen bu işlerimiz bize bir hak kazandırmaz. Çünkü bizler her şeyde Tanrı’ya borçlu olduğumuz için, Tanrı’nın bütün buyruklarını tam olarak yapabilseydik bile “biz değersiz kullarız; sadece yapmamız gerekeni yaptık” demekten başka bir şey yapamayız (Luka 17:10).Çünkü iyi bir yaşamı istememiz ve bu yolda devam etmemiz için bizde etkin olan Tanrı’dır (Filipililer 2:13).Böylece kutsallığımız, yaptığımız iyi işlerden ya da erdemli yaşamaya çalışmamızdan gelmez. Kutsallığımız, iman ile Mesih’in bedeninde bir üye olarak O’nun mesh edilişini paylaşıyor olmamızdan kaynaklanır (I.Yuhanna 2:27). Kutsallaşmamız, kutsallığa yaraşır bir yaşamda devam etmeyi istememiz, aynı zamanda sonsuzluk boyunca Mesih’le hüküm sürmek için mesh edilmiş olmamızdan kaynaklanır (Matta 25:34, II.Timoteyus 2:12).Kutsal olmayı (kutsallık yaşamını) anlamaya çalışırken “Mesih’in neden çarmıhta öldü?” sorusundan bakarak anlamaya çalışalım. Bizler dünyasal yaşamda, ölümcül benliğin peşinden gitmeyelim diye Mesih bizim uğrumuza çarmıhta öldü (Romalılar 6:12-14). Mesih’in bizler için yaptığı fedakarlığı anladıkça, bizler de yaşamlarımızı Tanrı’ya şükranla sürdürmeyi daha fazla isteyeceğiz (Romalılar 12:1, Efesliler 5:1-2).Günahlarımızın yargısından Tanrı’nın lütfuyla ve Mesih aracılığı ile kurtulduğumuz için, Tanrı’nın bizler için yaptığı her şeye şükranımızı gösterebilelim ve her şeyde Tanrı övülsün diye (Matta 5:16, I.Korintliler 6:19-20) kutsal bir yaşam için gayret ederiz, kutsallık için içimizde Kutsal Ruh’un var ettiği istek büyümeye devam eder. Bizler kutsal bir yaşam sürelim diye yaratıldık. Kutsallık yaşamı, yaratıldığımız orijinal surete yaklaşalım diye vardır. Bunun için Kutsal Ruh bizleri günden güne yenilemektedir (Romalılar 6:13; 12:1-2, I.Petrus 2:5-10).Kutsallıktan iyi işler taşsa da, kutsallık iyi işlerden kaynaklanmaz. Mesih’in çarmıh ölümünü ve dirilişini Kutsal Ruh iman eden kişiye uyguladığında (Romalılar 6:4-6), kişi Tanrı benzerliğinde yenilenir (Efesliler 4:22-24). Böylece kişiler samimi tövbenin meyveleriyle devam ederler (Elçilerin İşleri 11:18, I.Yuhanna 3:9).Bu tövbe lütfu sayesinde kişiler giderek günaha daha fazla ölürler (Yahuda 20, İbraniler 6:11-12, Efesliler 3:16-19, Koloseliler 1:10-11) ve yeni yaşam böyle kimselerde artan bir şekilde etkin olmaya başlar (Romalılar 6:4, 6, 14, Galatyalılar 5:24).Kutsallık yaşamı, bizler günahlı olduğumuzu bilelim (Mezmur 32:5) ve günahlarımızın affı ve doğruluk için Mesih’e bakarak yaşayabilelim diye vardır (Romalılar 3:19-26; 7:7, 24-25). Böylece Kutsal Ruh’un doluluğunu tadarak, lütuf ve ruhsal donanımlar için dua eden imanlı kişi, Tanrı benzeyişinde yetkin kılınmayı isteyerek ilerler (I.Korintliler 9:24, Filipililer 3:12-14):I.Yuhanna 3:1 Bakın, Baba bizi o kadar çok seviyor ki, bize "Tanrı'nın çocukları" deniyor! Gerçekten de öyleyiz. Dünya Baba'yı tanımadığı için bizi de tanımıyor.2 Sevgili kardeşlerim, daha şimdiden Tanrı'nın çocuklarıyız, ama ne olacağımız henüz bize gösterilmedi. Ancak, Mesih göründüğü zaman O'na benzer olacağımızı biliyoruz. Çünkü O'nu olduğu gibi göreceğiz.3 Mesih'te bu umuda sahip olan, Mesih pak olduğu gibi kendini pak kılar.Böylece Tanrı’nın adını kutsal kılan bir yaşam için, O’nu tanımakta ilerleyen bir yaşam[1] için, O’na övgü (Mezmur 145) getiren bir yaşam için (Çıkış 34:5-8, Luka 1:46-55, 68-75, Romalılar 11:33-36) dua ederiz ve yaşamımızla bunlara tanık ederiz.Böylece kutsallık kendi düşüncelerini Rab’bin düşüncesi ile yenilemek ve buna göre yaşamaktır (Matta 16:24-26, Romalılar 12:1-2, krş. Luka 22:41-42):Titus 2:11 Çünkü Tanrı'nın bütün insanlara kurtuluş sağlayan lütfu ortaya çıkmıştır.12 Bu lütuf, tanrısızlığı ve dünyasal arzuları reddedip şimdiki çağda sağduyulu, doğru, Tanrı yoluna yaraşır bir yaşam sürebilmemiz için bizi eğitiyor.Sonuç olarak iç varlığımızı yenileyen Tanrı Sözü ve Kutsal Ruh aracılığıyla (Yuhanna 17:17, 19, 15:3, Efesliler 5:26, II.Selanikliler 2:13), günahın üzerimizdeki egemenliği dizginlenir (Romalılar 6:6, 14, Galatyalılar 2:20 Romalılar 8:2) ve günahın üzerimizdeki gücü zayıflamaya başlar (Galatyalılar 5:24, Romalılar 8:13); böylece Tanrı’yı tanımakta ve sevmekte ilerler, lütuflarda güçleniriz (Koloseliler 1:11, Efesliler 3:16-19). Tanrı’nın hoşnut olduğu kutsallık yaşamını bu şekilde sürdürmeye devam ederiz.Dua edelim: Gece gündüz durup dinlenmeden şöyle diyorlar: Kutsal, kutsal, kutsaldır, Her Şeye Gücü Yeten Rab Tanrı, Var olmuş, var olan ve gelecek olan (Vahiy 4).[1] Yeremya 9:23-24; 31:33-34, Matta 16:17, Yuhanna 17:3

13-) Konu: İman İman Yolculuğuna Başlangıç̧Hristiyan iman yaşamına dair temellerin gözden geçirilmesi hakkında bir çalışmaKutsal Kitap (Romalılar 1:16; 10:17, I.Korintliler 1:21) ve Kutsal Ruh’un (Matta 16:15-17, Yuhanna 3:5) içsel aydınlatışı ile gerçeğin bilgisini tüm faziletleri elde etmemiz için, Mesih’e Kurtarıcı ve Rab olarak sarılan kutsal elçisel ve evrensel iman, kurtuluşun Tanrı’dan hak edilemeyen bir armağan olduğunu, Tanrı’da doğru kimseler gibi kabul edilmemizin kişinin yaptığı iyi (erdemli) işlere asla dayanmadığını tanır.Mesih bizler için ve bizim yerimize, aklanmamız, kurtulmamız, Tanrı’nın çocuğu olarak kabul edilmemiz için gereken bütün kutsal işleri yapmış ve bunu çarmıhta tamamlamıştır (Romalılar 3:21-26, Galatyalılar 2:16, Efesliler 2:8-10).Kutsal Kitap’a dayanan bu gerçek iman aracılığı ile Mesih’e aşılanmış (Mesih’le birleşmiş) oluyoruz; ve O’ndaki bereketlere ancak bu şekilde paydaş kılınırız (Matta 7:14, Yuhanna 3:36).Bu şekilde günahların affı armağanından emin olarak Tanrı’nın yargısından aklandığımızı bilir (Romalılar 1:17, İbraniler 10:10) ve kurtuluşumuzdan emin bir şekilde (Romalılar 4:18-21; 5:1; 10:10, İbraniler 4:14-16) yeni bir yaşama başlayabiliriz.Böylece kurtulmak için değil, kurtulmuş olduğunun bilincinde Tanrı’nın lütfuna dayanan bir yaşamla, Tanrı’ya şükranla dolu bir yaşama sahip olarak, kurtuluş güvencesinde, iman ve tanıklık yaşamında devam edebiliriz (Yuhanna 20:30-31).Bu iman sayesinde Kutsal Ruh bizleri diri bir kurban misali yaşayalım diye mesh eder; bizi teselli etmek ve yardım, teşvik, aydınlanma (Yuhanna 15:26) için bize destek olmak için (Elçilerin İşleri 9:31) bizimle kalır (Yuhanna 14:16-17, I.Petrus 4:14).Ancak şuna dikkat edin: Tanrı’da doğru kimseler olarak kabul edilmemiz, iyi işlerimizden dolayı değildir; Tanrı’da kabul edilmemiz, imanımızın gücünden dolayı değildir. Gerçek iman bize kendi günahımızı gösterir; bu da, kendimizi kurtarmak için bizde iyi bir şey olmadığı ve günahımızdan kurtulmamız için Mesih’ten başka bir yol olmadığına bizi ikna eder (Elçilerin İşleri 16:30; 4:12, Yuhanna 16:8-9, Efesliler 2:1-2).Mesih’in çarmıhta tamamladığı kurtarıcı işinden dolayı Tanrı bizi kabul etmiştir. Mesih’teki doğruluğa bağlanan iman aracılığı ile suçlarımız ve günahlarımızdan aklanıyoruz (Yuhanna 1:12, Romalılar 3:28; 5:21) yani özgür kılınıyoruz.Kutsal Yazılar temelinde, Kutsal Ruh’un gücü ile Mesih ile olan bu birleşmemiz, imanımızı sevgi ile etkin kılmak için bizi Mesih’teki bereketlerle donatır (Yakup 2:17, 22, 26, Galatyalılar 5:6).Dua edelim: İman, umut edilenlere güvenmek, görünmeyen şeylerin varlığından emin olmaktır. Atalarımız bununla Tanrı’nın beğenisini kazandılar (İbraniler 11).

12-) Konu: Yeniden Doğuşİman Yolculuğuna Başlangıç̧Hristiyan iman yaşamına dair temellerin gözden geçirilmesi hakkında bir çalışmaBizler Adem çocukları olarak fiziksel doğuşumuzla günah ve ölüm (toprak) seviyesinde olan kimselerdik. Tanrı’nın Sözü ve Ruhu aracılığıyla[1] İsa Mesih’teki lütuf ve kurtuluş konumuna getirildik.[2]Tanrı’nın gerçeğini anlamamız için Kutsal Ruh Kutsal Yazılar ile birlikte çalışarak bizleri aydınlatır; düşünüşümüzü, yeni bir yaşam sürebilmemiz için yeniler; bizleri Tanrı’yı hoşnut eden yolda teşvik eder;[3] günahtan dönmemiz ve kaçınmamız için bizleri İsa Mesih’e yönlendirerek güçlendirir.[4] Kurtuluş yolunda devam etmeyi arzulamamız için yeni bir düşünce ve yeni bir yürek edinmemizi sağlar (Romalılar 6:16-18).Nikodim ile yapılan sohbete dönersek, ayetler ilk (fiziksel) doğumumuzu doğal insan olarak açıklamaktadır. “Bedenden” doğan bedendir” derken, anne-babamızdan gelen doğuşumuzdan Adem gibi günahlı (ölümcül) bir doğa meydana geldiğini göstermektedir –insandan doğan günahlı insandır. Adem’den beri insanlar günahlıydı, anne babamız günahlıydı, bu yüzden bizler günahlı bir şekilde doğduk (Mezmur 51:5).Bu gerçek karşısında kurtuluşumuz için (Tanrı’nın Egemenliği’ne girmemiz için –günahların affı ve sonsuz yaşam için) Kutsal Ruh’tan doğmamız gerekmektedir. Bizlerde yeni bir ruhu, yeni bir yaşamı sadece Kutsal Ruh var edebilir. Rüzgarın nereden gelip nereye gideceğini kavrayamayacağımız gibi, yeniden doğuşumuzu da tam olarak bilemeyiz ve göremeyiz.Ancak yeni doğuş tecrübesini yaşadığımız için, Kutsal Ruh’un bizde nasıl etkin olduğunu ve çalıştığını bilebiliriz. Bu şekilde Mesih’i Rab ve Kurtarıcı olarak kabul edebilme anlayışına getiriliriz. Tanrı’yı ve işlerini bizde etkin ve inanılır kılan, Kutsal Ruh’un bizlerde bu şekilde işleyişi ile mümkün olur.Özetle, Mesih’teki bereketlere ve kurtuluşa bizi paydaş kılan Kutsal Ruh’un lütufkar etkinliğidir:Titus 3:4-6 Ama Kurtarıcımız Tanrı iyiliğini ve insana olan sevgisini açıkça göstererek bizi kurtardı. Bunu doğrulukla yaptığımız işlerden dolayı değil, kendi merhametiyle, yeniden doğuş yıkamasıyla ve Kurtarıcımız İsa Mesih aracılığıyla üzerimize bol bol döktüğü Kutsal Ruh’un yenilemesiyle yaptı. 7 Öyle ki, O’nun lütfuyla aklanmış olarak umut içinde sonsuz yaşamın mirasçıları olalım.Dua edelim: bize verilen Kutsal Ruh aracılığıyla Tanrı’nın sevgisi yüreklerimize dökülmüştür (Romalılar 5).[1] II.Selanikliler 2:13-14, II.Korintliler 3:3-6[2] Romalılar 8:2, Efesliler 2:1-5, II.Timoteyus 1:9-10[3] Hezekiel 11:19, Filipililer 2:13, Yasanın Tekrarı 30:6, Hezekiel 36:27[4] Efesliler 1:19, Yuhanna 6:44-45

11-) Konu: Lütufİman Yolculuğuna Başlangıç̧Hristiyan iman yaşamına dair temellerin gözden geçirilmesi hakkında bir çalışmaTanrı Kutsal Yazılar’da insanın kurtuluşunun lütuf ile mümkün olduğunu açıklamıştır:Romalılar 4:1 Şu halde soyumuzun atası İbrahim’in durumu için ne diyelim? 2 Eğer İbrahim yaptığı iyi işlerden dolayı aklandıysa, övünmeye hakkı vardır; ama Tanrı’nın önünde değil. 3 Kutsal Yazı ne diyor? “İbrahim Tanrı’ya iman etti, böylece aklanmış sayıldı.” 4 Çalışana verilen ücret lütuf değil, hak sayılır. 5 Ancak çalışmayan, ama tanrısızı aklayana iman eden kişi imanı sayesinde aklanmış sayılır.Lütuf ile kurtuluş derken, yaptığımız iyi işlerin kurtuluşumuzu satın alamayacağını söylemiş oluruz. Kurtuluş hak edilemeyen bir armağandır. Yaratılışı hatırlarsak Tanrı ilk ailemize yaşam için “yap ve yapma” şeklinde yaşam buyruğu vermişti: “bu ağaçtan yeme ve yaşa; bu ağaçtan yersen ölürsün” şeklindeki buyruğu ilk ailemiz çiğnedi, canında ve bedeninde düştü; dünyaya ve insan soyuna ölümü ve laneti miras bıraktı.Sonuç olarak insan ruhsal anlamda öldü (günahın her türlüsüne eğimli hale geldi); aynı zamanda orijinal günah fiziksel ölümü de getirdi (yaşlanıyoruz, hastalanıyoruz, ölüp çürüyoruz).Efesliler 2:1 Sizler bir zamanlar içinde yaşadığınız suçlardan ve günahlardan ötürü ölüydünüz. Bu dünyanın gidişine ve havadaki hükümranlığın egemenine, yani söz dinlemeyen insanlarda şimdi etkin olan ruha uymaktaydınız. 3 Bir zamanlar hepimiz böyle insanların arasında, benliğin ve aklın isteklerini yerine getirerek benliğimizin tutkularına göre yaşıyorduk. Doğal olarak ötekiler gibi biz de gazap çocuklarıydık. 4-5 Ama merhameti bol olan Tanrı bizi çok sevdiği için, suçlarımızdan ötürü ölü olduğumuz halde, bizi Mesih’le birlikte yaşama kavuşturdu. O’nun lütfuyla kurtuldunuz. 6 Tanrı bizi Mesih İsa’da, Mesih’le birlikte diriltip göksel yerlerde oturttu. 7 Bunu, Mesih İsa’da bize gösterdiği iyilikle, lütfunun sonsuz zenginliğini gelecek çağlarda sergilemek için yaptı. 8 İman yoluyla, lütufla kurtuldunuz. Bu sizin başarınız değil, Tanrı’nın armağanıdır. 9 Kimsenin övünmemesi için iyi işlerin ödülü değildirTanrı lütfunu tek tek imanlılar ve kilise ailesi aracılığı ile dünyaya ilan eder. Lütuf insanlara Kelam ve sakramentler yoluyla sunulur. Tanrı sözü okunurken, vaaz edilirken Kutsal Ruh, Tanrı Sözü ile birlikte çalışır (Yuhanna 16:14). Dua ve tapınma, Tanrı Sözü’nün iman ile duyurulması ile Kutsal Ruh taş yüreği yeniler ve et yürek haline getirir. Kutsal sakramentler de bizi bu lütuftan emin kılar.Efesliler 2. Bölümdeki ayetlere tekrar dönersek, Mesih’teki gerçek iman aracılığı ile Tanrı’da doğru kimseler gibi kabul ediliriz (Romalılar 3:21-28). Bu lütuf ile gelen yenilenme bizleri alçakgönüllü kılmalıdır: böylece vicdanımızda layık olmadığımızı (Hezekiel 36:22-29), Tanrı’nın bütün emirlerine karşı suç ve günah içinde olduğumuzu, Yasa’nın bizi suçladığını, kötülüğe meyilli olduğumuzu (Romalılar 7:21-23) görürüz. Bu gerçeklere rağmen kurtuluş veren Tanrı’ya (Titus 3:4-5), bizler de herkesi affederek şükranımızı gösteririz.Mesih’in benim yerime olan itaatinden dolayı günahlarım ve suçlarım silinmiş olduğu için, sanki ben kendim mükemmel bir şekilde itaat etmişim gibi (Romalılar 4:24-25, II.Korintliler 5:21), Tanrı beni kabul eder. Mesih’in çarmıhta yaptığı bedelimi ödeyen doğruluğunu ve kutsallığını bana bağışlar.Bütün yapmam gereken karşılıksız (lütuf dolu) bu kurtuluş armağanını iman ile kabul etmektir:Romalılar 3:22 Tanrı insanları İsa Mesih'e olan imanlarıyla aklar. Bunu, iman eden herkes için yapar. Hiç ayrım yoktur.Böylece lütuf konusuna bakarken, Tanrı’nın hak edilemeyen sevgisini, iyiliğini, merhametini hatırlarız; ve lütfun Mesih’teki çarmıh zaferi pahasına bize verildiğini hatırlarız, lütuf sayesinde Adem gelen günahtan ve sonsuz yargıdan özgür olduğumuzu biliriz.Dua edelim: Çünkü RAB Tanrı bir güneş, bir kalkandır. Lütuf ve yücelik sağlar (Mezmur 84).